normalizacja stężenia wapnia
Normalizacja stężenia wapnia to proces przywracania prawidłowego poziomu wapnia w surowicy krwi, który w warunkach fizjologicznych u osoby dorosłej powinien wynosić 8,5-10,5 mg/dl (2,1-2,6 mmol/l). Zaburzenia gospodarki wapniowej, zarówno hiperkalcemia jak i hipokalcemia, wymagają interwencji terapeutycznej ze względu na istotne konsekwencje kliniczne związane z nieprawidłowym stężeniem tego elektrolitu.
W przypadku hiperkalcemii (stężenie wapnia >10,5 mg/dl) normalizacja obejmuje przede wszystkim odpowiednie nawodnienie pacjenta, stosowanie diuretyków pętlowych (furosemid), bisfosfonianów (pamidronian, zoledronian), kalcytoniny, a w ciężkich przypadkach również glikokortykosteroidów. Leczenie zawsze powinno być ukierunkowane na przyczynę zaburzenia (np. pierwotna nadczynność przytarczyc, nowotwory, przedawkowanie witaminy D).
Normalizacja stężenia wapnia w hipokalcemii (stężenie wapnia <8,5 mg/dl) polega na suplementacji preparatów wapnia (doustnie lub dożylnie w zależności od nasilenia niedoboru), witaminy D oraz w przypadkach wtórnej niedoczynności przytarczyc - podawaniu aktywnych metabolitów witaminy D (kalcytriol). W stanach ostrych z objawami tężyczki konieczne może być dożylne podanie glukonianu wapnia.
Monitorowanie procesu normalizacji stężenia wapnia wymaga regularnego oznaczania poziomu wapnia całkowitego i zjonizowanego we krwi, a także kontroli parametrów nerkowych oraz poziomu innych elektrolitów, szczególnie fosforu i magnezu, ze względu na ich ścisłe powiązania metaboliczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pamifos-60 60 mg
Produkt leczniczy Pamifos zawiera disodu pamidronian pięciowodny i jest dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu, unikając jonów wapnia. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 60 mg/h (1 mg/min), a stężenie pamidronianu w płynie infuzyjnym nie może przekraczać 90 mg/250 ml. Dawkę 90 mg podaje się w 250 ml płynu przez 2 godziny, natomiast u pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub hiperkalcemią nowotworową zaleca się infuzję 90 mg w 500 ml przez 4 godziny. Przed terapią konieczne jest odpowiednie nawodnienie pacjenta roztworem chlorku sodu 0,9%, które powinno być kontynuowane podczas podawania leku.
chlorek sodu, choroba nowotworowa, choroba Pageta, disodu pamidronian, funkcja nerek, hiperkalcemia nowotworowa, infuzja dożylna, nawodnienie pacjenta, normalizacja stężenia wapnia, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, płyn infuzyjny, przerzuty nowotworowe do kości, remisja choroby, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stężenie wapnia w surowicy, szpiczak mnogi, wapń związany z białkami - Leksykon substancji czynnych
Pamidronian – Dawkowanie i sposób podawania
Pamidronian disodu, substancja aktywna preparatów Pamifos-30, -60 i -90, wymaga precyzyjnego dawkowania i podawania w formie infuzji dożylnej, z szybkością nie przekraczającą 60 mg/h (1 mg/min) oraz stężeniem nie większym niż 90 mg/250 ml. Dawkę 90 mg podaje się w 250 ml płynu infuzyjnego przez 2 godziny, a u pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub hiperkalcemią nowotworową zaleca się rozcieńczenie w 500 ml i wydłużenie infuzji do 4 godzin. Całkowita dawka nie powinna przekraczać 90 mg na kurs, który można podzielić na kilka infuzji w ciągu 2-4 dni. Dawkowanie jest dostosowane do stężenia wapnia w surowicy, np. przy stężeniu >4,0 mmol/l (16 mg/100 ml) zalecana dawka wynosi 90 mg. Preparat należy rozpuszczać w jałowej wodzie do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczać w roztworze glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9%, unikając jonów wapnia. Kaniulacja powinna być wykonana w żyłę o odpowiedniej średnicy, aby zminimalizować reakcje miejscowe.
bisfosfoniany, choroba Pageta, dawka początkowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, hiperkalcemia nowotworowa, infuzja dożylna, kurs leczenia, nawodnienie pacjenta, normalizacja stężenia wapnia, pamidronian disodu, proces lityczny, przerzuty do kości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, schemat chemioterapii, stężenie wapnia, stężenie wapnia w surowicy, szpiczak mnogi, wapń związany z białkami, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne