receptor Fc noworodkowy
Receptor Fc noworodkowy (FcRn) to białko, które odgrywa kluczową rolę w transporcie przeciwciał IgG przez łożysko z organizmu matki do płodu oraz w regulacji homeostazy IgG i albuminy w organizmie. Jest kodowany przez gen FCGRT i strukturalnie przypomina cząsteczki MHC klasy I.
FcRn wiąże się z fragmentem Fc immunoglobuliny G w środowisku o kwaśnym pH (poniżej 6,5), co ma miejsce w endosomach, natomiast uwalnia IgG w środowisku obojętnym (pH 7,4) występującym we krwi. Ta zależność od pH jest podstawą mechanizmu chroniącego IgG przed degradacją lizosomalną i umożliwiającego recykling przeciwciał, co znacząco wydłuża ich okres półtrwania we krwi do około 21 dni.
W kontekście klinicznym, receptor Fc noworodkowy jest istotny w procesie transferu biernej odporności z matki na dziecko oraz w patofizjologii chorób autoimmunologicznych. Stanowi także cel terapeutyczny w inżynierii przeciwciał monoklonalnych – modyfikacje struktury Fc mogą zwiększać powinowactwo do FcRn, co wydłuża okres półtrwania przeciwciał terapeutycznych. Ponadto, inhibitory FcRn są badane jako potencjalne leki w chorobach autoimmunologicznych poprzez przyspieszenie eliminacji patogennych autoprzeciwciał.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Myasthenia gravis – Leczenie
Myasthenia gravis (MG) to przewlekła choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się obecnością autoprzeciwciał zaburzających funkcjonowanie złącza nerwowo-mięśniowego, co prowadzi do osłabienia mięśni i zmęczenia. Podstawą leczenia są inhibitory cholinoesterazy, głównie pirydostygmina w dawkach 30-60 mg 3-4 razy dziennie, z maksymalną dawką dobową 360 mg, choć dawki powyżej 960 mg/dobę zwiększają ryzyko działań niepożądanych, w tym kryzysu cholinergicznego. Immunosupresja, zwłaszcza kortykosteroidy (np. prednizon), jest kluczowa w terapii uogólnionej MG, poprawiając objawy u ponad 75% pacjentów, jednak wymaga monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych i możliwe początkowe nasilenie osłabienia. W przypadku nietolerancji lub braku odpowiedzi stosuje się niesteroidowe leki immunosupresyjne, takie jak azatiopryna, mykofenolan mofetylu, cyklosporyna, takrolimus, metotreksat czy cyklofosfamid, które mają wolniejszy początek działania, ale korzystniejszy profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
acetylocholina, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, azatiopryna, cyklofosfamid, cyklosporyna, dysfagia, efgartigimod, grasiczak, immunoglobulina dożylna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor kalcyneuryny, kortykosteroid, metotreksat, myasthenia gravis, mykofenolan mofetylu, pirydostygmina, plazmafereza, prednizon, przeciwciała przeciwko receptorom acetylocholiny, przeciwciało monoklonalne, receptor Fc noworodkowy, remisja choroby, rituximab, rozanolixizumab, takrolimus, terapia CAR-T, terapia immunosupresyjna, tymektomia, układ dopełniacza, złącze nerwowo-mięśniowe