test hamowania hemaglutynacji

Test hamowania hemaglutynacji (HI, hemagglutination inhibition test) to metoda serologiczna wykorzystywana głównie w diagnostyce wirusologicznej do wykrywania przeciwciał neutralizujących zdolność wirusów do aglutynacji erytrocytów. Jest szczególnie przydatny w diagnostyce zakażeń wirusami grypy, odry, różyczki oraz niektórych arbowirusów.

Metodyka testu opiera się na zjawisku blokowania przez swoiste przeciwciała właściwości hemaglutynacyjnych wirusa. W procedurze badania miesza się rozcieńczone surowice pacjenta z określoną ilością wirusa lub antygenu wirusowego, a następnie dodaje się standardową zawiesinę erytrocytów. Jeśli w surowicy występują swoiste przeciwciała, przyłączą się one do wirusa, uniemożliwiając mu aglutynację erytrocytów.

Interpretacja wyników polega na określeniu najwyższego rozcieńczenia surowicy, które jeszcze hamuje hemaglutynację. Miano przeciwciał wyrażane jest jako odwrotność tego rozcieńczenia. Test HI umożliwia nie tylko wykrycie obecności przeciwciał, ale również ocenę ich miana, co jest istotne w monitorowaniu odpowiedzi immunologicznej na zakażenie lub szczepienie.

W diagnostyce laboratoryjnej test hamowania hemaglutynacji stopniowo zastępowany jest przez nowocześniejsze metody serologiczne, takie jak ELISA czy testy immunofluorescencyjne, jednak nadal pozostaje wartościowym narzędziem referencyjnym, szczególnie w badaniach epidemiologicznych i nadzorze nad wirusami grypy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl