niedobór kwasu pantotenowego

Niedobór kwasu pantotenowego (witaminy B5) to stan kliniczny występujący stosunkowo rzadko, ponieważ witamina ta jest szeroko rozpowszechniona w produktach spożywczych. Kwas pantotenowy jest niezbędny do syntezy koenzymu A, który uczestniczy w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów i białek oraz w produkcji hormonów steroidowych i hemoglobiny.

Objawy niedoboru kwasu pantotenowego obejmują zmęczenie, apatię, bóle i zawroty głowy, zaburzenia snu, nudności, skurcze mięśni oraz parestezje. W poważniejszych przypadkach mogą wystąpić: zapalenie błon śluzowych, zaburzenia neurologiczne, hipoglikemia, obniżona odporność, zaburzenia funkcji nadnerczy oraz charakterystyczne zmiany skórne (zapalenie skóry, łysienie).

Grupami szczególnie narażonymi na niedobór są osoby niedożywione, alkoholicy, pacjenci z zaburzeniami wchłaniania oraz osoby stosujące restrykcyjne diety. Diagnostyka opiera się głównie na ocenie objawów klinicznych oraz wykluczeniu innych przyczyn dolegliwości. Leczenie polega na suplementacji preparatami zawierającymi kwas pantotenowy oraz modyfikacji diety.

Profilaktyka niedoboru opiera się na zbilansowanej diecie zawierającej produkty bogate w witaminę B5, takie jak: drożdże, wątróbka, jaja, mleko, pełne ziarna zbóż, warzywa strączkowe oraz orzechy. Dzienne zapotrzebowanie na kwas pantotenowy u dorosłych wynosi około 5-7 mg.