przewlekły lęk

Przewlekły lęk to uporczywe, długotrwałe uczucie niepokoju, napięcia i strachu, które utrzymuje się przez co najmniej 6 miesięcy i znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Jest to objaw charakterystyczny dla zaburzeń lękowych, szczególnie uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD), ale może towarzyszyć również innym jednostkom chorobowym zarówno psychiatrycznym, jak i somatycznym.

W obrazie klinicznym przewlekłego lęku dominują objawy psychiczne (martwienie się, napięcie, drażliwość, trudności z koncentracją) oraz somatyczne (tachykardia, duszność, bóle głowy, napięcie mięśniowe, zaburzenia snu, dolegliwości gastryczne). Warto podkreślić, że przewlekły lęk, w przeciwieństwie do ostrego, nie jest reakcją adaptacyjną, a stanem patologicznym wymagającym interwencji terapeutycznej.

Leczenie przewlekłego lęku opiera się na podejściu multimodalnym łączącym farmakoterapię (SSRI, SNRI, pregabalina, buspiron) z psychoterapią (głównie poznawczo-behawioralną). W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć choroby somatyczne mogące manifestować się przewlekłym lękiem, jak zaburzenia endokrynologiczne, kardiologiczne czy neurologiczne. Nieleczony przewlekły lęk prowadzi do znacznego obniżenia jakości życia i zwiększa ryzyko rozwoju depresji oraz uzależnień.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl