napady wtórnie uogólnione

Napady wtórnie uogólnione to rodzaj napadów padaczkowych, które rozpoczynają się w jednym, ograniczonym obszarze mózgu (ogniskowo), a następnie rozprzestrzeniają się na obie półkule mózgowe, prowadząc do uogólnionych objawów klinicznych. Stanowią one istotny element klasyfikacji napadów padaczkowych według Międzynarodowej Ligi Przeciwpadaczkowej (ILAE).

Klinicznie napady wtórnie uogólnione charakteryzują się początkową fazą ogniskową, podczas której mogą występować objawy sensoryczne, motoryczne lub psychiczne specyficzne dla obszaru początkowego wyładowań. Następnie dochodzi do uogólnienia napadu z typowymi objawami toniczno-klonicznymi, utratą przytomności, sztywnością mięśni i drgawkami obejmującymi całe ciało. Pacjenci mogą doświadczać aury poprzedzającej napad, co stanowi ważną wskazówkę diagnostyczną odróżniającą te napady od pierwotnie uogólnionych.

W diagnostyce napadów wtórnie uogólnionych kluczową rolę odgrywa badanie elektroencefalograficzne (EEG), które może ujawnić ogniskową aktywność napadową przekształcającą się w uogólnione wyładowania. Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) jest niezbędne do identyfikacji potencjalnych zmian strukturalnych stanowiących przyczynę napadów. Leczenie obejmuje farmakoterapię z wykorzystaniem leków przeciwpadaczkowych, przy czym wybór leku powinien uwzględniać zarówno komponent ogniskowy, jak i uogólniony napadu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl