zniesienie czucia
Zniesienie czucia (anestezja) to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się całkowitą utratą zdolności odczuwania bodźców czuciowych w określonym obszarze ciała. W przeciwieństwie do niedoczulicy (hipestezji), gdzie wrażliwość jest jedynie zmniejszona, w przypadku zniesienia czucia pacjent nie odbiera żadnych bodźców dotykowych, bólowych, termicznych ani proprioceptywnych.
Przyczyny zniesienia czucia mogą być różnorodne, obejmując uszkodzenia obwodowego układu nerwowego (np. neuropatie, uszkodzenia nerwów), rdzenia kręgowego (np. uraz, poprzeczne zapalenie rdzenia), pnia mózgu lub kory mózgowej (np. udar niedokrwienny). Może być również skutkiem celowego działania medycznego, jak znieczulenie miejscowe lub regionalne stosowane podczas zabiegów chirurgicznych.
Diagnostyka zniesienia czucia opiera się na szczegółowym badaniu neurologicznym z oceną wszystkich modalności czuciowych. Kluczowe jest określenie dokładnego zasięgu zaburzeń, co pozwala na topograficzną lokalizację uszkodzenia. W diagnostyce różnicowej pomocne są badania obrazowe (MRI, CT), badania elektrofizjologiczne (EMG, przewodnictwo nerwowe) oraz badania laboratoryjne, które mogą wskazać na przyczyny metaboliczne lub zapalne.
Leczenie zniesienia czucia zależy od jego przyczyny i może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, interwencje chirurgiczne lub leczenie choroby podstawowej. Szczególnie istotna jest edukacja pacjenta dotycząca ochrony obszarów ciała pozbawionych czucia przed urazami, oparzeniami i innymi uszkodzeniami, których pacjent może nie zauważyć z powodu braku sygnałów bólowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Novain 4 mg/ml
Oksybuprokainy chlorowodorek, zawarty w preparacie Novain (4 mg/mL, krople do oczu), jest miejscowym środkiem znieczulającym typu estrowego, chemicznie spokrewnionym z prokainą (kod ATC: S01HA02). Mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu przepuszczalności błony komórkowej dla jonów sodu, a przy wyższych stężeniach także potasu, co hamuje powstawanie potencjału czynnościowego w nocyceptorach i włóknach nerwów czuciowych. Efekt farmakodynamiczny objawia się sekwencyjnym zniesieniem czucia – najpierw bólu, następnie temperatury, dotyku i ucisku, z wcześniejszą blokadą cienkich włókien nerwowych. Skuteczność oksybuprokainy jest obniżona w tkankach zapalnych z powodu niższego pH środowiska.
działanie znieczulające, jony potasu, jony sodu, kod ATC, miejscowy środek znieczulający estrowy, oksybuprokaina, oksybuprokainy chlorowodorek, pobudliwość włókien nerwowych, potencjał czynnościowy, powierzchnia gałki ocznej, prokaina, przepuszczalność błony komórkowej, stan zapalny tkanek, stężenie roztworu, włókna nerwów czuciowych, zabieg okulistyczny, znieczulenie rogówki, zniesienie czucia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Levobupivacaine Molteni, dostępny w stężeniach 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest miejscowym środkiem znieczulającym stosowanym do czasowego zniesienia czucia i/lub blokady motorycznej. U pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia lek znajduje zastosowanie w znieczuleniu regionalnym, obejmującym blokadę dużych pni nerwowych (zewnątrzoponową, dooponową, nerwów obwodowych) oraz blokadę mniejszych nerwów (miejscowe znieczulenie nasiękowe, blok okołogałkowy). W terapii bólu, zwłaszcza pooperacyjnego i porodowego, Levobupivacaine Molteni może być podawany jako ciągła infuzja lub pojedyncze/multidosowe wstrzyknięcia bolusowe do przestrzeni zewnątrzoponowej, co zapewnia skuteczną analgezję.
analgezja, blok okołogałkowy, blokada motoryczna, blokada nerwów, blokada nerwów obwodowych, blokada nerwu biodrowo-pachwinowego, blokada nerwu biodrowo-podbrzusznego, blokada pni nerwowych, ból pooperacyjny, ból porodowy, cięcie cesarskie, lewobupiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający miejscowy, znieczulenie dooponowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe, zniesienie czucia