komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego
Komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego (plazmocyt szpiczakowy) to patologicznie zmieniona komórka plazmatyczna, która jest podstawowym elementem morfologicznym szpiczaka mnogiego (plazmocytoma, myeloma multiplex). W przeciwieństwie do prawidłowych plazmocytów, komórki szpiczakowe charakteryzują się monoklonalną proliferacją i produkcją jednorodnych immunoglobulin lub ich fragmentów, określanych jako białko M.
Morfologicznie komórki plazmatyczne szpiczaka mnogiego wykazują znaczne zróżnicowanie – od form przypominających prawidłowe plazmocyty do komórek wysoce atypowych. Charakterystyczne cechy obejmują ekscentryczne jądro komórkowe, wyraźną strefę przejaśnienia okołojądrowego (odpowiadającą aparatowi Golgiego), obfitą cytoplazmę oraz często obecność ciałek Russella (zawierających nagromadzone immunoglobuliny). W barwieniu May-Grünwalda-Giemsy cytoplazma tych komórek wykazuje charakterystyczną bazofilię.
Diagnostyka laboratoryjna komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego opiera się na badaniach immunofenotypowych, które wykazują ekspresję takich markerów jak CD38, CD138, przy jednoczesnym braku ekspresji CD19 (obecnego na prawidłowych plazmocytach). Ważnym elementem diagnostycznym jest również ocena klonalności poprzez określenie restrykcji łańcuchów lekkich kappa lub lambda, a także badania cytogenetyczne, które mogą wykazać charakterystyczne aberracje chromosomowe związane z różnym rokowaniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Eugia 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, jest lekiem immunomodulującym o wielokierunkowym działaniu przeciwnowotworowym, antyangiogennym oraz proerytropoetycznym. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z cereblonem, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, skutkując cytotoksycznością wobec komórek nowotworowych oraz modulacją odpowiedzi immunologicznej. Lenalidomid wykazuje szczególną skuteczność w leczeniu szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q, gdzie selektywnie eliminuje patologiczny klon komórkowy. Ponadto, lek wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) w terapii skojarzonej z rytuksymabem oraz wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie produkcji cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
adhezja komórek śródbłonka, apoptoza komórkowa, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, delecja chromosomowa, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, klon komórkowy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, kulina 4, lek immunosupresyjny, ligaza E3 kulina RING, nowotworowa komórka hematopoetyczna, oporny szpiczak mnogi, przeżycie bez progresji, schorzenie hematologiczne, szpiczak mnogi, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), działa poprzez wiązanie z białkiem cereblon, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. Mechanizm ten skutkuje cytotoksycznością wobec nowotworowych komórek hematopoetycznych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami chromosomu 5q, a także immunomodulacją poprzez zwiększenie aktywności komórek T, NK i NKT. Lenalidomid wykazuje również właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. W terapii skojarzonej z rytuksymabem zwiększa cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) wobec komórek chłoniaka grudkowego.
apoptoza, ASCT, białko cereblon, białko DDB1, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, hematopoetyczna komórka macierzysta, komórka hematopoetyczna, komórka Natural Killer, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, kulina 4, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, ligaza E3, PFS, przeszczepienie autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, właściwość antyangiogenna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno efekty przeciwnowotworowe, jak i immunomodulacyjne. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, składnikiem ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. W efekcie lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q. Dodatkowo lek wzmacnia odpowiedź immunologiczną poprzez zwiększenie liczebności i aktywności komórek T, NK i NKT oraz nasilenie cytotoksyczności zależnej od przeciwciał (ADCC), co jest szczególnie istotne w terapii chłoniaka grudkowego w skojarzeniu z rytuksymabem. Lenalidomid wykazuje także działanie antyangiogenne, proerytropoetyczne oraz przeciwzapalne, co przyczynia się do jego kompleksowego profilu terapeutycznego w onkohematologii.
ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwzapalne, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, komisja monitorująca dane, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, odpowiedź całkowita, PFS, podwójna ślepa próba, progresja choroby, przeżycie bez progresji, przeżywalność ogólna, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Eugia 5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany pod kodem ATC L04AX04, wykazuje wielokierunkowe działanie immunomodulacyjne, przeciwnowotworowe oraz antyangiogenne, co czyni go efektywnym w terapii nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi, chłoniak grudkowy oraz zespoły mielodysplastyczne. Mechanizm działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid zwiększa aktywność komórek T, NK i NKT oraz nasila cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), zwłaszcza w terapii skojarzonej z rytuksymabem. Ponadto wykazuje działanie antyangiogenne poprzez hamowanie migracji i adhezji komórek śródbłonka oraz proerytropoetyczne, stymulując produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+. Dodatkowo lek hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6, co wspiera jego aktywność przeciwnowotworową.
angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, chłoniak z komórek płaszcza, cytokina prozapalna, cytokina TNF-α, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, dawka początkowa leku, delecja chromosomu, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, komórka śródbłonka naczyniowego, komórka T, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, przeżycie bez progresji, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność ograniczająca dawkę, właściwość immunomodulacyjna, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący aktywność przeciwnowotworową, immunomodulacyjną, antyangiogenną oraz proerytropoetyczną. Jego działanie polega na wiązaniu z cereblonem, składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, w tym komórek plazmatycznych szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz komórek z delecjami chromosomu 5q, a także zwiększa aktywność komórek T i NK. Ponadto wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, hamując produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Kombinacja lenalidomidu z rytuksymabem potęguje cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC) oraz indukcję apoptozy w chłoniaku grudkowym.
Aiolos, angiogeneza, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko DDB1, białko regulatorowe kuliny 1, cereblon, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, cytokina, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czas przeżycia bez progresji, czynnik transkrypcyjny, delecja chromosomu 5, działanie cytotoksyczne, hematopoetyczna komórka macierzysta CD34+, hemoglobina płodowa, Ikaros, IL-6, komisja monitorująca dane, komórka hematopoetyczna, komórka NK, komórka plazmatyczna szpiczaka mnogiego, kulina 4, lek immunosupresyjny, ligaza E3 kulina RING ubikwityna, limfocyt NK, odpowiedź całkowita, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-α, ubikwitynacja, właściwość antyangiogenna, właściwość proerytropoetyczna, zespół mielodysplastyczny