skompensowana niewydolność kory nadnerczy

Skompensowana niewydolność kory nadnerczy to stan kliniczny, w którym funkcja kory nadnerczy jest upośledzona, jednak organizm jest w stanie utrzymać podstawową homeostazę dzięki mechanizmom kompensacyjnym. W przeciwieństwie do pełnoobjawowej niewydolności nadnerczy (choroba Addisona), w formie skompensowanej nie występują ostre objawy kliniczne w warunkach fizjologicznych.

Pacjenci ze skompensowaną niewydolnością kory nadnerczy zwykle funkcjonują prawidłowo w normalnych okolicznościach, jednak w sytuacjach stresu fizjologicznego (infekcja, uraz, zabieg operacyjny) mechanizmy kompensacyjne mogą być niewystarczające, co prowadzi do manifestacji objawów niewydolności nadnerczy. Charakterystyczne jest, że wydzielanie hormonów kory nadnerczy (głównie kortyzolu) jest wystarczające w warunkach podstawowych, ale rezerwa nadnerczowa jest ograniczona.

Diagnostyka skompensowanej niewydolności kory nadnerczy obejmuje ocenę stężenia kortyzolu (podstawowego i po stymulacji ACTH), ACTH oraz elektrolitów. Leczenie koncentruje się na zapobieganiu przełomowi nadnerczowemu poprzez odpowiednią suplementację glikokortykosteroidów w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania oraz edukację pacjenta dotyczącą samokontroli i postępowania w sytuacjach stresu fizjologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl