oporność dziedziczna

Oporność dziedziczna to zjawisko genetycznie uwarunkowanej niewrażliwości organizmu na określone patogeny, substancje lub leki. Stanowi wrodzoną cechę przekazywaną potomstwu poprzez materiał genetyczny, w przeciwieństwie do oporności nabytej, która rozwija się w trakcie życia jednostki.

W kontekście mikrobiologicznym, oporność dziedziczna może dotyczyć niewrażliwości na określone drobnoustroje chorobotwórcze. Przykładem jest genetycznie uwarunkowana oporność na malarię u osób z hemoglobinopatią S (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa), gdzie heterozygoty wykazują zwiększoną oporność na zarażenie zarodźcem malarii.

W farmakologii oporność dziedziczna odnosi się do genetycznie uwarunkowanej niewrażliwości na działanie określonych leków. Jest ona związana z polimorfizmami genów kodujących enzymy metabolizujące leki, białka transportowe czy receptory, co może prowadzić do zmienionej farmakokinetyki lub farmakodynamiki leku u pacjenta. Zjawisko to stanowi istotny element medycyny spersonalizowanej i farmakogenetyki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl