ektopia serca
Ektopia serca to rzadka wrodzona wada rozwojowa, charakteryzująca się częściowym lub całkowitym przemieszczeniem serca poza jamę klatki piersiowej. Najczęściej serce znajduje się na powierzchni klatki piersiowej lub w górnej części jamy brzusznej. Częstość występowania szacuje się na około 1 na 100 000 żywych urodzeń.
Wyróżnia się kilka typów ektopii serca: torakalną (serce przemieszczone w obrębie klatki piersiowej, ale poza workiem osierdziowym), torakoabdominalną (serce przemieszczone do przepukliny przeponowej), brzuszną (serce w jamie brzusznej) oraz szyjną (serce w okolicy szyi). Najczęstszą postacią jest typ torakalny.
Ektopia serca często współistnieje z innymi wadami rozwojowymi, takimi jak wady serca, wady układu moczowego, wady ośrodkowego układu nerwowego czy zespół Cantrella (złożona wada obejmująca przepuklinę pępkową, przepuklinę przeponową, wady mostka, osierdzia i serca). Diagnostyka prenatalna opiera się na badaniach ultrasonograficznych płodu, które umożliwiają wykrycie nieprawidłowości już w pierwszym trymestrze ciąży.
Leczenie ektopii serca wymaga kompleksowego podejścia wielospecjalistycznego. W większości przypadków konieczna jest interwencja chirurgiczna mająca na celu umieszczenie serca w jamie klatki piersiowej i rekonstrukcję ściany klatki piersiowej. Rokowanie zależy od typu ektopii, współistniejących wad oraz możliwości chirurgicznej korekcji. Niestety, ektopia serca często wiąże się z wysoką śmiertelnością, szczególnie w przypadkach z towarzyszącymi złożonymi wadami serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykofenolanu mofetylu wykazały brak działania rakotwórczego w modelach zwierzęcych przy ekspozycji 1,3-3-krotnie przekraczającej kliniczną (2 g/dobę u pacjentów po przeszczepieniu nerki, 3 g/dobę po przeszczepieniu serca). Wyniki badań genotoksyczności były mieszane: testy aberracji chromosomalnych wskazały na potencjał genotoksyczny, co może wynikać z mechanizmu hamowania syntezy nukleotydów, natomiast testy mutagenności genowej były negatywne. W zakresie reprodukcji, u samic szczura dawka 4,5 mg/kg mc./dobę (ekspozycja około 0,3-0,5-krotna w stosunku do klinicznej) indukowała wady wrodzone, takie jak anophthalmia, agnathia i hydrocephalus, bez objawów toksyczności u matek. U samców dawki do 20 mg/kg mc./dobę nie wpływały na płodność. Badania teratogenności potwierdziły wyraźny potencjał teratogenny, z wadami rozwojowymi specyficznymi dla gatunku (np. resorpcja płodów, wady sercowo-naczyniowe i nerek u królików) przy ekspozycji około 0,3-0,5-krotnej w stosunku do ekspozycji klinicznej.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja ogólnoustrojowa, ektopia serca, hamowanie syntezy nukleotydów, mechanizm farmakodynamiczny, mutacja genowa, mykofenolan mofetylu, odwodnienie, potencjał teratogenny, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, resorpcja płodu, szpik kostny, test mikrojąderkowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wodogłowie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg kapsułki twarde 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykofenolanu mofetylu (Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg) wykazały brak działania rakotwórczego w modelach zwierzęcych przy narażeniu ogólnoustrojowym 1,3-3 razy wyższym niż u pacjentów stosujących dawki kliniczne (2 g/dobę po przeszczepieniu nerki, 3 g/dobę po przeszczepieniu serca). Testy genotoksyczności ujawniły zdolność do wywoływania aberracji chromosomalnych in vitro i in vivo, co wiąże się z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, jednak mutageneza genowa nie została potwierdzona. Wpływ na płodność był zróżnicowany: u samców szczurów dawki do 20 mg/kg mc./dobę (2-3-krotne narażenie kliniczne) nie wpływały na płodność, natomiast u samic dawki 4,5 mg/kg mc./dobę (około 0,3-0,5-krotne narażenie kliniczne) indukowały wady wrodzone potomstwa, bez toksyczności u matek. Badania teratogenności na szczurach i królikach potwierdziły ryzyko resorpcji płodów i wad rozwojowych przy narażeniu około 0,3-0,5-krotnym w stosunku do narażenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, anoftalmia, dawka kliniczna, ektopia nerki, ektopia serca, genotoksyczność, mechanizm farmakodynamiczny, mykofenolan mofetylu, potencjał teratogenny, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, resorpcja płodu, synteza nukleotydów, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność leku, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wada sercowo-naczyniowa, wodogłowie - Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mykofenolan mofetylu, stosowany w immunosupresji, wykazuje brak działania rakotwórczego w badaniach przedklinicznych przy ekspozycji 2-3-krotnie wyższej niż u pacjentów po przeszczepieniu nerki (2 g/dobę) oraz 1,3-2-krotnie wyższej niż u pacjentów po przeszczepieniu serca (3 g/dobę). Testy genotoksyczności wskazały na zdolność do wywoływania aberracji chromosomalnych in vitro i in vivo, co jest powiązane z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, jednak nie stwierdzono mutagenności w innych testach genowych. W badaniach na szczurach nie zaobserwowano wpływu na płodność samców przy dawkach do 20 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja 2-3× wyższa niż kliniczna), natomiast u samic dawka 4,5 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja 0,3-0,5× klinicznej) powodowała wady wrodzone potomstwa, takie jak brak oczu, brak żuchwy i wodogłowie, bez toksyczności u matek.
aberracja chromosomalna, działanie genotoksyczne, ektopia serca, hamowanie syntezy nukleotydów, leczenie immunosupresyjne, mutacja genowa, mykofenolan mofetylu, płodność samców, płodność samic, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, resorpcja płodu, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, układ chłonny, układ krwiotwórczy, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wodogłowie, wrodzony brak oczu, wrodzony brak żuchwy