wada sercowo-naczyniowa

Wada sercowo-naczyniowa to nieprawidłowość strukturalna lub funkcjonalna układu sercowo-naczyniowego, która może być wrodzona lub nabyta. Wady wrodzone powstają w okresie rozwoju płodowego i obejmują m.in. ubytki w przegrodzie międzykomorowej lub międzyprzedsionkowej, tetralogię Fallota, przełożenie wielkich pni tętniczych czy koarktację aorty. Wady nabyte mogą rozwinąć się w wyniku chorób, infekcji lub zmian degeneracyjnych.

Objawy wad sercowo-naczyniowych zależą od rodzaju i nasilenia nieprawidłowości, obejmując sinicę, duszność, zmniejszoną tolerancję wysiłku, zaburzenia rytmu serca, obrzęki czy omdlenia. Diagnostyka opiera się na badaniu przedmiotowym, osłuchiwaniu szmeru serca, badaniach obrazowych (echokardiografia, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa) oraz badaniach czynnościowych (EKG, próba wysiłkowa).

Leczenie wad sercowo-naczyniowych jest zindywidualizowane i zależy od rodzaju wady, wieku pacjenta oraz nasilenia objawów. Może obejmować interwencje farmakologiczne, zabiegi przezskórne (np. walwuloplastyka balonowa, zamknięcie ubytków z użyciem okluderów) lub leczenie operacyjne. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie wad sercowo-naczyniowych znacząco poprawia rokowanie i jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl