efekt antyagregacyjny

Efekt antyagregacyjny to działanie hamujące zlepianie się płytek krwi (trombocytów), co zapobiega tworzeniu się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to kluczowy mechanizm w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału serca, udaru mózgu czy zakrzepicy żył głębokich.

W praktyce klinicznej efekt antyagregacyjny uzyskuje się poprzez stosowanie leków przeciwpłytkowych, takich jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna), pochodne tienopirydyny (klopidogrel, prasugrel, tikagrelor), czy inhibitory glikoproteiny IIb/IIIa. Mechanizmy działania tych leków są różne – od hamowania cyklooksygenazy (aspiryna), przez blokowanie receptora płytkowego P2Y12 dla ADP (klopidogrel), po bezpośrednie blokowanie wiązania fibrynogenu z płytkami krwi (abciksimab).

Monitorowanie efektu antyagregacyjnego jest istotne u pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, szczególnie po zabiegach angioplastyki wieńcowej z implantacją stentu. Zjawisko oporności na leki przeciwpłytkowe może prowadzić do niepowodzenia terapii, dlatego w wybranych przypadkach wskazane jest wykonywanie testów funkcji płytek krwi, takich jak agregometria świetlna czy testy przyłóżkowe (VerifyNow, PFA-100).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl