międzynapadowy hipometabolizm glukozy
Międzynapadowy hipometabolizm glukozy to zjawisko neurologiczne charakteryzujące się zmniejszonym wykorzystaniem glukozy w określonych obszarach mózgu w okresach między napadami padaczkowymi. Stanowi istotny marker funkcjonalny w diagnostyce epilepsji, szczególnie w lokalizacji ogniska padaczkowego.
Hipometabolizm ten może być wykrywany za pomocą badania pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) z użyciem fluorodeoksyglukozy (FDG-PET). Obszary hipometabolizmu często wykraczają poza strefę strukturalnych zmian widocznych w badaniu MRI, co czyni PET cennym narzędziem uzupełniającym w diagnostyce przedoperacyjnej padaczki lekoopornej.
Zmniejszony metabolizm glukozy w okresie międzynapadowym najczęściej występuje w okolicach skroniowych i czołowych, przy czym stopień hipometabolizmu koreluje z częstotliwością napadów oraz czasem trwania choroby. Badania wskazują, że obszary hipometabolizmu międzynapadowego często pokrywają się ze strefą początku napadu, dostarczając istotnych informacji o lokalizacji ogniska padaczkowego.
Mechanizmy prowadzące do hipometabolizmu międzynapadowego obejmują zmniejszoną gęstość neuronów, dysregulację neuroprzekaźnictwa oraz zaburzenia funkcji mitochondriów. Zjawisko to odzwierciedla nie tylko strukturalne, ale również funkcjonalne zmiany w obszarach epileptogennych oraz w regionach odległych, ale funkcjonalnie powiązanych z ogniskiem padaczkowym.