zespół Schwartza-Barttera

Zespół Schwartza-Barttera, znany również jako zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH – Syndrome of Inappropriate Antidiuretic Hormone Secretion), charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem wazopresyny (ADH) niezależnie od osmolalności osocza. Prowadzi to do zatrzymania wody w organizmie, hiponatremii i zwiększonej objętości płynu pozakomórkowego, przy jednoczesnym braku obrzęków.

Etiologia zespołu obejmuje nowotwory (szczególnie drobnokomórkowy rak płuca), choroby ośrodkowego układu nerwowego, choroby płuc, leki (m.in. leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, cytostatyki) oraz stany zapalne. Diagnostyka opiera się na stwierdzeniu hiponatremii z towarzyszącą hipoosmolalnością osocza, przy prawidłowej funkcji nerek, nadczynności kory nadnerczy i tarczycy oraz braku odwodnienia.

Objawy kliniczne zależą od nasilenia i szybkości rozwoju hiponatremii. Obejmują one od łagodnych dolegliwości (bóle głowy, nudności, wymioty) do ciężkich objawów neurologicznych (dezorientacja, drgawki, śpiączka). Leczenie polega na ograniczeniu podaży płynów, podawaniu hipertonicznego roztworu NaCl w ciężkich przypadkach oraz terapii przyczynowej. W leczeniu przewlekłego SIADH stosuje się również antagonistów receptora V2 wazopresyny (waptany).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl