omamy dotykowe
Omamy dotykowe (halucynacje haptyczne) to rodzaj zaburzeń percepcji, w których pacjent doświadcza odczuć dotykowych bez rzeczywistego bodźca zewnętrznego. Pacjenci mogą zgłaszać uczucie mrowienia, pełzania po skórze, łaskotania, pieczenia, kłucia lub poruszania się obiektów na powierzchni lub pod skórą.
Omamy dotykowe często występują w przebiegu zaburzeń psychotycznych, szczególnie w schizofrenii, psychozach wywołanych substancjami psychoaktywnymi (np. kokainy, amfetaminy), w stanach majaczeniowych, a także w niektórych schorzeniach neurologicznych. Szczególnym przykładem jest zespół Ekboma (halucynoza pasożytnicza), w którym pacjent ma urojone przekonanie o byciu zainfekowanym przez pasożyty, którym towarzyszą charakterystyczne omamy dotykowe.
Diagnostyka omamów dotykowych wymaga starannego różnicowania z rzeczywistymi zaburzeniami dermatologicznymi i neurologicznymi. Leczenie jest ukierunkowane na chorobę podstawową i zwykle obejmuje leki przeciwpsychotyczne, w przypadku zaburzeń psychotycznych, lub odpowiednie leczenie neurologiczne. W przypadku omamów wywołanych substancjami psychoaktywnymi kluczowe znaczenie ma zaprzestanie używania tych substancji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Przedawkowanie flukonazolu, szczególnie w dawkach przekraczających standardowe 100 mg kapsułki, prowadzi do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, w tym omamów (wzrokowych, słuchowych, dotykowych) oraz zachowań paranoidalnych. Dodatkowo mogą wystąpić inne objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie psychoruchowe, dezorientacja i zaburzenia świadomości. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego, obejmującego monitorowanie funkcji życiowych oraz stanu neurologicznego, a także kontrolę funkcji nerek i wątroby, które odpowiadają za metabolizm i eliminację flukonazolu.
dezorientacja, farmakokinetyka flukonazolu, flukonazol, funkcja nerek, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niewydolność nerek, omamy, omamy dotykowe, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie flukonazolu, wymuszona diureza, zaburzenia percepcji, zaburzenia świadomości, zachowania paranoidalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atenza
Leczenie metylofenidatem w ADHD wymaga indywidualnej oceny nasilenia i przewlekłości objawów, szczególnie u dzieci w wieku 6-18 lat. Długotrwałe stosowanie powyżej 12 miesięcy nie zostało systematycznie ocenione w badaniach klinicznych, dlatego terapia powinna być regularnie monitorowana pod kątem układu sercowo-naczyniowego, rozwoju fizycznego, masy ciała, apetytu oraz zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, agresja, lęk, depresja czy psychoza. Zaleca się coroczne przerwy w leczeniu, np. podczas wakacji szkolnych, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii. Metylofenidat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz osób powyżej 65 lat, a także u pacjentów z poważnymi chorobami serca, tachykardią, zaburzeniami rytmu serca lub podwyższonym skurczowym ciśnieniem krwi (>95. percentyla). Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu rodzinnego i wykonanie badania kardiologicznego przed rozpoczęciem terapii, a w trakcie leczenia monitorowanie ciśnienia tętniczego i tętna co najmniej co 6 miesięcy.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, dysfagia, kardiomiopatia, leukopenia, metylofenidat, mózgowe porażenie dziecięce, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedowład połowiczy, omamy dotykowe, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, padaczka, perseweracja, priapizm, tiki ruchowe i wokalne, trombocytopenia, urojenia, zaburzenia opozycyjno-buntownicze, zapalenie naczyń mózgowych, zespół ADHD, zespół serotoninowy, zespół Tourette’a