łojotokowe zmiany skórne

Łojotokowe zmiany skórne są częstą dermatologiczną manifestacją nadmiernej aktywności gruczołów łojowych, skutkującą wzmożonym wydzielaniem sebum. Występują najczęściej w okolicach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz (szczególnie okolice nosa, brwi, czoło), okolice mostkowe, międzyłopatkowe oraz kark.

Zmiany łojotokowe klinicznie charakteryzują się występowaniem dobrze odgraniczonych, złuszczających się, tłustych, żółtawych lub rumieniowych plam i blaszek. Towarzyszy im zwykle świąd oraz uczucie dyskomfortu. Etiopatogeneza związana jest z nadmierną kolonizacją drożdżakami z rodzaju Malassezia, zaburzeniami hormonalnymi, predyspozycjami genetycznymi oraz czynnikami środowiskowymi.

Leczenie łojotokowych zmian skórnych opiera się na terapii miejscowej z zastosowaniem preparatów przeciwgrzybiczych (ketokonazol, cyklopiroksolamina), przeciwzapalnych (kortykosteroidy o niskiej i średniej mocy), pochodnych witaminy D (kalcypotriol) oraz keratolitycznych (kwas salicylowy, siarka). W przypadkach ciężkich lub opornych na leczenie miejscowe stosuje się terapię ogólną, m.in. itrakonazol czy izotretynoinę.

Istotnym elementem postępowania jest również odpowiednia pielęgnacja skóry z wykorzystaniem łagodnych środków myjących, szamponów leczniczych oraz unikanie czynników zaostrzających, takich jak stres, nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV czy nieodpowiednia dieta. Łojotokowe zmiany skórne mają tendencję do nawrotów i często wymagają długotrwałego leczenia podtrzymującego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl