insulina rozpuszczalna
Insulina rozpuszczalna (krystaliczna, szybkodziałająca) to rodzaj insuliny charakteryzujący się szybkim początkiem działania, który występuje w postaci przezroczystego roztworu. Po podaniu podskórnym działanie rozpoczyna się po około 30 minutach, osiąga szczyt po 2-3 godzinach i utrzymuje się przez 5-6 godzin. Jest powszechnie stosowana do szybkiej kontroli glikemii, zwłaszcza przed posiłkami oraz w stanach nagłych, takich jak kwasica ketonowa.
Z punktu widzenia farmakokinetyki, insulina rozpuszczalna wstrzyknięta podskórnie wchłania się szybciej niż preparaty długodziałające, co czyni ją odpowiednią do korygowania gwałtownych wzrostów poziomu glukozy we krwi. W leczeniu cukrzycy typu 1 często stanowi składnik intensywnej insulinoterapii metodą wielokrotnych wstrzyknięć, stosowana w połączeniu z insuliną o pośrednim lub długim czasie działania.
W praktyce klinicznej insulina rozpuszczalna (np. Actrapid, Humulin R, Insuman Rapid) jest podawana najczęściej 15-30 minut przed posiłkiem, co pozwala na optymalne pokrycie poposiłkowego wzrostu glikemii. Może być stosowana również dożylnie w stanach nagłych, co stanowi jej przewagę nad analogami insuliny. Z uwagi na charakterystyczny profil działania wymaga ścisłego przestrzegania czasu wstrzyknięć względem posiłków, co może stanowić wyzwanie dla niektórych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Polhumin MIX-2 100 j.m/ml
Przedawkowanie insuliny dwufazowej Polhumin Mix-2 (100 j.m./ml), zawierającej 2 części insuliny rozpuszczalnej i 8 części insuliny izofanowej, prowadzi do hipoglikemii, stanowiącej zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji. Hipoglikemia wynika z nadmiernego obniżenia stężenia glukozy we krwi, spowodowanego zaburzeniem równowagi między podaną dawką insuliny a zapotrzebowaniem organizmu. W przypadku hipoglikemii lekkiej i umiarkowanej, gdy pacjent jest przytomny i może przyjmować pokarm doustnie, zaleca się podanie co najmniej 15 g węglowodanów prostych, np. 2-5 kostek lub łyżeczek cukru rozpuszczonych w wodzie lub szklankę napoju zawierającego cukier. W hipoglikemii ciężkiej, charakteryzującej się utratą przytomności, drgawkami lub śpiączką, konieczne jest podanie 1 mg glukagonu podskórnie lub domięśniowo, a w przypadku braku poprawy – dożylna infuzja glukozy. Po odzyskaniu przytomności pacjent powinien otrzymać doustne węglowodany w celu zapobieżenia nawrotowi hipoglikemii.
drgawki, droga parenteralna, drżenie, glukagon, glukoza dożylna, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia lekka i umiarkowana, infuzja glukozy, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina ludzka biosyntetyczna, insulina rozpuszczalna, nawrót hipoglikemii, pacjent nieprzytomny, parestezje, rekombinacja DNA, śpiączka hipoglikemiczna, węglowodany proste, zaburzenia krążenia, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gensulin M50 (50/50) 100 j.m./1 ml
Gensulin M50 (50/50) to dwufazowy preparat insulinowy zawierający 100 j.m./ml ludzkiej insuliny, w proporcjach 50% insuliny rozpuszczalnej i 50% insuliny izofanowej, dostępny w wkładach po 3 ml (300 j.m. insuliny). Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego, a podanie dożylne jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko nagłej, zagrażającej życiu hipoglikemii wynikającej z nieprzewidywalnej farmakokinetyki i farmakodynamiki. Przeciwwskazania obejmują aktualną hipoglikemię oraz nadwrażliwość na insulinę ludzką lub substancje pomocnicze, z wyjątkiem terapii odczulającej pod nadzorem specjalisty. Preparat charakteryzuje się pH 7-7,6 i zawiera insulinę ludzką w 100% zgodną aminokwasowo z endogenną insuliną, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z alergiami na inne formy insuliny.
analog insuliny, farmakokinetyka i farmakodynamika, Gensulin M50, gospodarka kwasowo-zasadowa, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina krótkodziałająca, insulina o pośrednim czasie działania, insulina rozpuszczalna, insulina szybkodziałająca, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, nadwrażliwość na insulinę, obniżony poziom glukozy, odczulanie, podanie podskórne, reakcja alergiczna, rekombinacja DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Polhumin Mix-4 zawiera biosyntetyczną insulinę ludzką dwufazową (4 części insuliny rozpuszczalnej i 6 części insuliny izofanowej) otrzymywaną metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli. Przedkliniczne badania toksyczności ostrej przeprowadzono na preparacie Polhumin R, zawierającym tę samą substancję czynną, co pozwala na ekstrapolację wyników do Polhumin Mix-4. Testy podskórne na szczurach i myszach nie wykazały toksyczności ostrej insuliny. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na szczurach obejmowały ocenę kliniczną, biochemiczną, hematologiczną oraz patomorfologiczną, nie ujawniając działań toksycznych produktu.
badanie patomorfologiczne, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemiczne, efekt hipoglikemizujący, Escherichia coli, insulina izofanowa, insulina ludzka biosyntetyczna, insulina ludzka dwufazowa, insulina rozpuszczalna, morfologia krwi, parametry biochemiczne krwi, podanie podskórne, Polhumin Mix-4, rekombinacja DNA, śmiertelność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Przedawkowanie insuliny Polhumin Mix-4 (100 j.m./ml, zawiesina do wstrzykiwań), zawierającej dwufazową insulinę ludzką (4 części insuliny rozpuszczalnej i 6 części insuliny izofanowej), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu. Objawy hipoglikemii dzielimy na lekką i umiarkowaną (drżenie rąk, potliwość, kołatanie serca, niepokój, uczucie głodu, bladość, zaburzenia koncentracji przy zachowanej przytomności) oraz ciężką (utrata przytomności, zaburzenia świadomości, drgawki, niemożność przyjęcia węglowodanów doustnie). W przypadku lekkiej i umiarkowanej hipoglikemii zaleca się natychmiastowe podanie 15-20 g węglowodanów prostych, np. 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie lub szklanki napoju zawierającego minimum 15 g węglowodanów.
dożylne podanie glukozy, drgawki, drżenie rąk, epizod hipoglikemiczny, glukagon, glukoza we krwi, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, hipoglikemia lekka i umiarkowana, insulina izofanowa, insulina ludzka dwufazowa, insulina o przedłużonym działaniu, insulina rozpuszczalna, kołatanie serca, poziom glikemii, rekombinacja DNA, utrata przytomności, węglowodany proste, wzmożona potliwość, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Polhumin Mix-4, biosyntetyczna insulina ludzka dwufazowa (100 j.m./ml, 3 ml = 300 j.m., 4 części insuliny rozpuszczalnej i 6 części izofanowej), wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. W trakcie ciąży zapotrzebowanie na insulinę zmienia się dynamicznie: w I trymestrze zmniejsza się z powodu zwiększonej insulinowrażliwości, natomiast w II i III trymestrze rośnie, osiągając nawet dwukrotnie wyższe wartości w porównaniu z okresem przedciążowym, co jest związane z narastającą insulinoopornością. Hipoglikemia i hiperglikemia stanowią poważne zagrożenie dla płodu, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie glikemii i dostosowywanie dawek insuliny. Insulina nie przenika przez łożysko, co eliminuje bezpośredni wpływ leku na płód, jednak prawidłowa kontrola glikemii matki jest kluczowa dla zdrowia dziecka.
cukrzyca, gospodarka węglowodanowa, hiperglikemia, hipoglikemia, insulina izofanowa, insulina ludzka dwufazowa, insulina rozpuszczalna, insulinooporność, insulinoterapia, insulinowrażliwość tkanek, kontrola glikemii, laktacja, monitorowanie glikemii, niedocukrzenie, Polhumin Mix-4, przenikanie przez łożysko, rekombinacja DNA, rozpoznawanie hipoglikemii, stężenie glukozy, uszkodzenie wewnątrzmaciczne, wymioty ciężarnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polhumin MIX-5 100 j.m./ml
Insulina ludzka dwufazowa Polhumin Mix-5 (100 j.m./ml), zawierająca 5 części insuliny rozpuszczalnej i 5 części insuliny izofanowej, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęstszym powikłaniem jest hipoglikemia, obserwowana bardzo często, która może prowadzić do zaburzeń świadomości, a w skrajnych przypadkach do śpiączki. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu są reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), manifestujące się uogólnioną wysypką, obrzękiem naczynioruchowym, trudnościami w oddychaniu i spadkiem ciśnienia tętniczego. Miejscowe reakcje alergiczne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, świąd, ból i krwiak w miejscu wstrzyknięcia, występują często (1/100 do <1/10) i zazwyczaj ustępują podczas kontynuacji terapii.
amyloidoza skórna, biosyntetyczna insulina ludzka, hipertrofia, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina ludzka dwufazowa, insulina rozpuszczalna, lipodystrofia, miejscowa reakcja alergiczna, monitorowanie glikemii, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie insulinoterapii, przerost tkanki podskórnej, reakcja anafilaktyczna, rekombinacja DNA, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenie świadomości, zanik tkanki tłuszczowej, złogi amyloidu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gensulin M30 (30/70) 100 j.m./1 ml
Gensulin M30 (30/70) to dwufazowa insulina ludzka, uzyskiwana metodą rekombinacji DNA w komórkach E.coli, o składzie aminokwasowym identycznym z endogenną insuliną. Preparat zawiera 30% insuliny rozpuszczalnej (szybkodziałającej) oraz 70% insuliny izofanowej (o przedłużonym działaniu), co umożliwia jednoczesne pokrycie zapotrzebowania na insulinę w okresie poposiłkowym i międzyposiłkowym. Lek jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 1 oraz typu 2, zwłaszcza u pacjentów, u których doustne leki przeciwcukrzycowe nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii lub wymagają intensyfikacji insulinoterapii. Preparat dostępny jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań we wkładzie o stężeniu 100 j.m./ml, pojemności 3 ml (łącznie 300 j.m.).
cukrzyca, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, homeostaza glukozy, insulina dwufazowa, insulina endogenna, insulina izofanowa, insulina o przedłużonym działaniu, insulina rozpuszczalna, insulina szybkodziałająca, insulinoterapia, insulinoterapia dwufazowa, intensyfikacja insulinoterapii, kontrola glikemii, rekombinacja DNA, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polhumin MIX-3
Produkt leczniczy Polhumin Mix-3 zawiera biosyntetyczną insulinę ludzką dwufazową (100 j.m./ml) w proporcjach 3:7 (insulina rozpuszczalna: izofanowa), uzyskaną metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli. Terapia wymaga rotacji miejsc podskórnych wstrzyknięć w celu zapobiegania lipodystrofii i amyloidozie skórnej, które mogą opóźniać wchłanianie insuliny i pogarszać kontrolę glikemii. Nagła zmiana miejsca iniekcji może wywołać hipoglikemię, dlatego konieczna jest ścisła kontrola glikemii i ewentualna korekta dawki. U pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek oraz niedoczynnością przysadki i nadnerczy zaleca się ostrożność i dostosowanie dawki insuliny ze względu na zmienioną farmakokinetykę i zwiększone ryzyko hipoglikemii. Przed podróżą między strefami czasowymi wskazana jest konsultacja lekarska w celu modyfikacji schematu leczenia.
amyloidoza skórna, ciała ketonowe w moczu, glikokortykosteroid, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lek tiazydowy, lipodystrofia, niedoczynność przysadki i nadnerczy, niewydolność wątroby i nerek, oddech Kussmaula, polidypsja, poliuria, śpiączka hiperglikemiczna, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy we krwi, wahania glikemii, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Polhumin Mix-4 to dwufazowa insulina ludzka (100 j.m./ml) zawierająca 40% insuliny rozpuszczalnej i 60% insuliny izofanowej, stosowana w leczeniu cukrzycy. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na insulinę lub substancje pomocnicze oraz obecność hipoglikemii, która wymaga najpierw potwierdzenia glikemii i odpowiedniego leczenia. Reakcje alergiczne mogą mieć różny przebieg, od miejscowych do ciężkich, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym, co wymaga konsultacji alergologicznej przed ewentualnym odczulaniem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobami maskującymi objawy hipoglikemii (np. neuropatia autonomiczna), niestabilną kontrolą glikemii, planujących intensywny wysiłek fizyczny lub prowadzących nieregularny tryb życia.
alergolog, analog insuliny, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina krótko działająca, insulina ludzka biosyntetyczna, insulina o przedłużonym działaniu, insulina rozpuszczalna, lek hipoglikemizujący, nadwrażliwość na substancję czynną, neuropatia autonomiczna, niedocukrzenie, niestabilna kontrola glikemii, Polhumin Mix-4, program odczulania, reakcja alergiczna na insulinę, rekombinacja DNA, stężenie glukozy we krwi, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gensulin M30 (30/70) 100 j.m./1 ml
Gensulin M30 (30/70) to preparat insuliny ludzkiej, produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach E.coli, zawierający 30% insuliny rozpuszczalnej oraz 70% insuliny izofanowej. Skład aminokwasowy preparatu jest w 100% zgodny z naturalnie występującą insuliną ludzką, co odróżnia go od insulin zwierzęcych i niektórych analogów. W badaniach przedklinicznych, w tym toksyczności podostrej, nie zaobserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania tego leku.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gensulin M30 (30/70)
Gensulin M30 (30/70) to dwufazowa insulina ludzka o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% izofanowej, produkowana metodą rekombinacji DNA E. coli. Zmiana insuliny, zwłaszcza z pochodzenia zwierzęcego na ludzką, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i może wiązać się z koniecznością dostosowania dawki oraz monitorowania zmienionych objawów hipoglikemii, które mogą być mniej wyraźne lub odmienne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii i hiperglikemii, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym kwasicy ketonowej. Wpływ na zapotrzebowanie na insulinę mają współistniejące choroby endokrynologiczne, infekcje, stres, zmiany aktywności fizycznej i diety. Zaleca się rotację miejsc wstrzyknięć, aby zapobiegać lipodystrofii i amyloidozie skórnej, które zaburzają wchłanianie insuliny i kontrolę glikemii.
amyloidoza skórna, beta-adrenolityki, choroba trzustki, cukrzyca insulinozależna, długotrwała cukrzyca, dwufazowa insulina ludzka, dysfagia, gorączka, hiperglikemia, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, intensywna insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lipodystrofia, nadnercza, nadzór lekarski, neuropatia cukrzycowa, niewydolność serca, objawy hipoglikemii, pioglitazon, przeciwciała przeciwinsulinowe, przysadka mózgowa, rekombinacja DNA, tarczyca, tiazolidynediony, wchłanianie insuliny, wstrzykiwacz insulinowy - Leksykon substancji czynnych
Insulina dwufazowa – Przeciwwskazania stosowania
Insulina dwufazowa Humulin M3 (30/70) to mieszanka 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% insuliny izofanowej, stosowana podskórnie w terapii cukrzycy. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są: hipoglikemia, nadwrażliwość na insulinę ludzką lub składniki pomocnicze preparatu oraz podanie dożylne, które jest niedopuszczalne ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Przeciwwskazania te są zgodne z charakterystyką innych preparatów z rodziny Humulin, takich jak Humulin R i Humulin N. W przypadku hipoglikemii konieczne jest najpierw ustabilizowanie glikemii, a przy nadwrażliwości na insulinę rozważenie konsultacji alergologicznej lub zastosowanie analogów insuliny.
alergia na insulinę, analog insuliny, cukrzyca, działanie niepożądane, hipoglikemia, Humulin M3, Humulin N, Humulin R, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina krótkodziałająca, insulina rozpuszczalna, insulinoterapia, kontrola glikemii, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, poziom glukozy we krwi, protokół odczulania, zapotrzebowanie na insulinę, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polhumin MIX-3 100 j.m/ml
Polhumin Mix-3 to biosyntetyczna insulina ludzka dwufazowa o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% insuliny izofanowej, dostępna w postaci zawiesiny do wstrzykiwań we wkładach 3 ml (300 j.m.). Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania na podstawie monitorowania glikemii, uwzględniając wiek, aktywność fizyczną, stan zdrowia (w tym niewydolność nerek i wątroby) oraz stosowanie innych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min, u których eliminacja insuliny jest znacznie zmniejszona, co wymaga redukcji dawki. W grupie osób powyżej 70 roku życia zaleca się schemat dwóch wstrzyknięć dziennie z mniej restrykcyjnymi celami glikemicznymi, natomiast u pacjentów z otyłością może być konieczne zwiększenie dawek z powodu insulinooporności.
amyloidoza skórna, dawkowanie insuliny, glikemia, hipoglikemia, insulina biosyntetyczna, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina mieszana, insulina poposiłkowa, insulina rozpuszczalna, insulinooporność, insulinoterapia czynnościowa, klirens kreatyniny, lipodystrofia, monitoring glikemii, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, normoglikemia, otyłość, próg nerkowy, rekombinacja DNA, stężenie glukozy we krwi, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polhumin MIX-2 100 j.m/ml
Polhumin Mix-2 to dwufazowa biosyntetyczna insulina ludzka, zawierająca 100 j.m./ml, w proporcjach 20% insuliny rozpuszczalnej (szybkodziałającej) oraz 80% insuliny izofanowej (o przedłużonym działaniu). Preparat jest wskazany do leczenia pacjentów z cukrzycą wymagających insulinoterapii, zapewniając szybki efekt hipoglikemizujący po podaniu oraz długotrwałe działanie w ciągu dnia. Produkt występuje w postaci jałowej, obojętnej zawiesiny o pH 6,9-7,8, dostępnej we wkładach 3 ml (300 j.m. insuliny dwufazowej).
Polhumin Mix-2 jest szczególnie zalecany u pacjentów, którzy potrzebują jednoczesnej kontroli glikemii po posiłku oraz w okresach między posiłkami, dzięki specyficznemu składowi z przewagą insuliny izofanowej. Proporcje 20% insuliny szybkodziałającej do 80% insuliny o przedłużonym działaniu czynią ten preparat odpowiednim dla osób wymagających relatywnie niskiej dawki insuliny szybkodziałającej względem insuliny podstawowej, co umożliwia optymalizację terapii insulinowej w cukrzycy.
cukrzyca insulinozależna, efekt hipoglikemizujący, Escherichia coli, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina ludzka biosyntetyczna, insulina o przedłużonym działaniu, insulina podstawowa, insulina rozpuszczalna, insulina szybkodziałająca, kontrola glikemii, preparat insulinowy, rekombinacja DNA, wkład insulinowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Humulin R 100 j.m./ml
Produkty lecznicze z rodziny Humulin zawierają insulinę ludzką uzyskaną metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem szczepu E.coli. W zależności od preparatu, Humulin R (kod ATC: A10AB01) działa krótko i szybko, Humulin N (kod ATC: A10AC01) charakteryzuje się pośrednim czasem działania, natomiast Humulin M3 (30/70) (kod ATC: A10AD01) to dwufazowa mieszanka 30% insuliny rozpuszczalnej i 70% izofanowej, łącząca szybki początek z przedłużonym efektem. Preparaty dostępne są w stężeniu 100 j.m./ml, w formie roztworu lub zawiesiny o pH odpowiednio 7,0-7,8 dla Humulin R oraz 6,9-7,5 dla Humulin N i M3. Insulina reguluje metabolizm glukozy, co jest kluczowe dla utrzymania homeostazy glikemicznej, a także wykazuje działania anaboliczne i antykataboliczne w tkance mięśniowej, m.in. zwiększając syntezę glikogenu, białek i kwasów tłuszczowych oraz hamując glikogenolizę, glukoneogenezę, lipolizę i katabolizm białek.
bufor fosforanowy, ciała ketonowe, dysfagia, działanie anaboliczne, działanie antykataboliczne, efekt hipoglikemizujący, glikogen mięśniowy, glikogenoliza, glukoneogeneza, homeostaza glikemiczna, insulina izofanowa, insulina krótkodziałająca, insulina ludzka, insulina o pośrednim czasie działania, insulina rozpuszczalna, insulinoterapia, katabolizm białek, ketogeneza, krzywa zużycia glukozy, lipoliza, rekombinacja DNA, synteza białek, synteza glicerolu, synteza glikogenu, synteza kwasów tłuszczowych, wychwyt aminokwasów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Humulin M3 (30/70) 100 j.m./ml
Humulin M3 (30/70) to dwufazowa zawiesina insuliny ludzkiej o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca 30% insuliny rozpuszczalnej oraz 70% insuliny izofanowej, dostępna w 3 ml wkładach (300 j.m. insuliny). Insulina jest produkowana metodą rekombinacji DNA z E.coli. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak m-krezol, glicerol, fenol, protamina siarczan, disodu fosforan siedmiowodny, cynku tlenek oraz wodę do wstrzykiwań, a pH zawiesiny mieści się w zakresie 6,9-7,5. Wkłady silikonowane przechowuje się w lodówce w temperaturze 2-8°C, z okresem ważności 3 lata dla nieużywanych wkładów oraz 28 dni po umieszczeniu we wstrzykiwaczu, który należy przechowywać poniżej 30°C bez zamocowanej igły. Produkt nie powinien być mieszany z insulinami innych producentów ani pochodzenia zwierzęcego.
fosforan disodu siedmiowodny, iniekcja, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina ludzka rekombinowana, insulina pochodzenia zwierzęcego, insulina rozpuszczalna, m-krezol, poradnia diabetologiczna, rekombinacja DNA, siarczan protaminy, tlenek cynku, wkład do wstrzykiwacza, wstrzykiwacz insulinowy, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina insuliny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gensulin M50 (50/50) 100 j.m./1 ml
Gensulin M50 (50/50) to dwufazowa insulina ludzka o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca równą proporcję 50% insuliny rozpuszczalnej i 50% insuliny izofanowej, produkowana metodą rekombinacji DNA E. coli. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku, z zalecanymi miejscami iniekcji: górna część ramienia, udo, pośladek lub brzuch. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane przez lekarza, uwzględniając dobowy profil glikemii, aktywność fizyczną oraz styl życia pacjenta. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych. Podanie dożylne lub domięśniowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiej hipoglikemii i nieprzewidywalne działanie farmakokinetyczne.
amyloidoza skórna, farmakokinetyka, Gensulin M50, Gensulin N, Gensulin R, hipoglikemia, iniekcja, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, jałowa zawiesina, kontrola glikemii, lipodystrofia, ludzka insulina, naczynie krwionośne, podanie podskórne, profil glikemii, rekombinacja DNA, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gensulin M40 (40/60) 100 j.m./1 ml
Przedawkowanie insuliny Gensulin M40 (40/60), zawierającej 100 j.m./ml ludzkiej insuliny dwufazowej (40% insuliny rozpuszczalnej i 60% insuliny izofanowej), prowadzi do hipoglikemii o różnym nasileniu, wynikającej z nadmiernej aktywności insuliny względem spożytego pokarmu i wydatkowanej energii. Klinicznie objawia się apatią, splątaniem, kołataniem serca, bólami głowy, nadmiernym poceniem i wymiotami, a w ciężkich przypadkach może dojść do utraty świadomości i śpiączki hipoglikemicznej. Stopień nasilenia hipoglikemii determinuje postępowanie terapeutyczne, które musi być dostosowane do stanu pacjenta i obejmuje zarówno doustne podanie glukozy, jak i podanie glukagonu domięśniowo/podskórnie lub dożylne podanie roztworu glukozy.
ciężka hipoglikemia, dożylne podanie glukozy, efekt hipoglikemizujący, Gensulin M40, hipoglikemia, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, kołatanie serca, łagodna hipoglikemia, nawrót hipoglikemii, podanie glukagonu, przedawkowanie insuliny, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie, stężenie glukozy, umiarkowana hipoglikemia - Leksykon substancji czynnych
Insulina – Dawkowanie i sposób podawania
Terapia insulinowa wymaga indywidualnego dostosowania dawki insuliny na podstawie regularnego monitorowania glikemii oraz uwzględnienia czynników takich jak wiek pacjenta, aktywność fizyczna, funkcja nerek i wątroby oraz stosowane leki. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) i wątroby obserwuje się wydłużony okres półtrwania insuliny, co wymaga redukcji dawki. U osób powyżej 70. roku życia zaleca się ograniczenie intensywności terapii do dwóch wstrzyknięć dziennie, unikając dążenia do normoglikemii, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii. W przypadku otyłości może być konieczne zwiększenie dawek z powodu insulinooporności. Preparaty insulinowe (Gensulin M40, M50, Polhumin MIX-2, MIX-3, Polhumin N) mają stężenie 100 j.m./ml w wkładach 3 ml (300 j.m.) i są przeznaczone wyłącznie do podskórnych iniekcji, z odpowiednią rotacją miejsc podania (ramię, udo, pośladek, brzuch) w celu zapobiegania lipodystrofii i amyloidozie.
aktywność ruchowa, amyloidoza skórna, dawkowanie insuliny, glikemia, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulina wieprzowa, insulinooporność, insulinoterapia czynnościowa, klirens kreatyniny, lipodystrofia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, normoglikemia, preparat insulinowy, próg nerkowy, stężenie glukozy, wkład insulinowy, wstrzykiwacz insuliny, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon substancji czynnych
Insulina dwufazowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Insulina dwufazowa, zawarta w preparacie Humulin M3 (30/70), stanowi mieszaninę 30% insuliny rozpuszczalnej oraz 70% insuliny izofanowej, produkowaną metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem szczepów Escherichia coli. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obejmujące toksyczność podostrą oraz testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej formulacji w terapii cukrzycy. Technologia produkcji zapewnia wysoką czystość i standaryzację produktu, eliminując ryzyko związane z pozyskiwaniem insuliny ze źródeł zwierzęcych lub ludzkich.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, cukrzyca, Escherichia coli, Humulin M3, insulina dwufazowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, mutagenność, potencjał mutagenny, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, rekombinacja DNA, toksyczność podostra, zawiesina do wstrzykiwań, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Polhumin Mix-4 to dwufazowa, biosyntetyczna insulina ludzka o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca 40% insuliny rozpuszczalnej oraz 60% insuliny izofanowej, produkowana metodą rekombinacji DNA w Escherichia coli. Po podskórnym podaniu preparatu dochodzi do stopniowego uwalniania monomerów i dimerów insuliny, które następnie przenikają przez ścianę naczyń włosowatych do krążenia. Farmakokinetyka Polhumin Mix-4 jest modulowana przez cechy produktu (forma insuliny, stężenie), miejsce wstrzyknięcia (np. udo, ramię), parametry tkanki podskórnej (grubość tkanki tłuszczowej), zmienność międzyosobniczą oraz czynniki fizjologiczne, takie jak temperatura ciała i aktywność fizyczna. Metabolizm insuliny zachodzi głównie w wątrobie i nerkach, gdzie enzymatycznie degradowane są cząsteczki hormonu.
biosyntetyczna insulina ludzka, degradacja enzymatyczna, działanie hipoglikemizujące, Escherichia coli, farmakokinetyka insuliny, insulina izofanowa, insulina ludzka dwufazowa, insulina rozpuszczalna, kaskada sygnałowa, monomery i dimery insuliny, naczynia włosowate, niewydolność nerek, okres półtrwania, Polhumin Mix-4, rekombinacja DNA, surowica krwi, tkanka podskórna, tkanka tłuszczowa podskórna, tkanki docelowe, właściwości farmakokinetyczne, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Polhumin Mix-4 to dwufazowa ludzka insulina w proporcji 40% insuliny rozpuszczalnej i 60% insuliny izofanowej, o stężeniu 100 j.m./ml, dostępna w wkładach 3 ml (300 j.m.). Dawkowanie jest indywidualizowane, uwzględniając wiek, aktywność fizyczną, stan zdrowia (np. niewydolność nerek, wątroby) oraz stosowane leki. Monitorowanie glikemii we krwi i moczu jest niezbędne do precyzyjnego dostosowania dawki. Zmiany preparatu lub producenta wymagają ścisłej kontroli lekarskiej. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) i wątroby dawkę należy zmniejszyć ze względu na wydłużony okres półtrwania insuliny i wzrost jej stężenia w surowicy. U osób powyżej 70. roku życia zaleca się algorytm dwóch wstrzyknięć na dobę, unikając dążenia do normoglikemii, a u pacjentów otyłych może być konieczne zwiększenie dawki.
amyloidoza skórna, dawkowanie insuliny, glikemia, insulina izofanowa, insulina ludzka dwufazowa, insulina rozpuszczalna, insulinoterapia czynnościowa, klirens kreatyniny, lipodystrofia, monitorowanie glikemii, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, normoglikemia, otyłość, podanie podskórne, próg nerkowy, stężenie cukru we krwi, stężenie glukozy, wstrzykiwacz insuliny, zawiesina do wstrzykiwań