zespół hiperglikemiczno-hipermolalny

Zespół hiperglikemiczno-hipermolalny (HHS, dawniej zwany nieketonowym śpiączką hiperglikemiczną) to ostre powikłanie cukrzycy, charakteryzujące się znaczną hiperglikemią (zazwyczaj >600 mg/dl), hiperosmolalnością osocza (>320 mOsm/kg) oraz ciężkim odwodnieniem, przy jednoczesnym braku lub minimalnej ketozie.

Stan ten występuje głównie u pacjentów z cukrzycą typu 2, szczególnie u osób starszych. Najczęstszymi czynnikami wyzwalającymi są infekcje, niedostateczne przyjmowanie płynów, zawał serca, udar mózgu oraz niektóre leki. W przeciwieństwie do cukrzycowej kwasicy ketonowej, w HHS zachowana jest pewna aktywność insuliny, wystarczająca do zahamowania lipolizy i ketozy, ale niewystarczająca do kontroli hiperglikemii.

Leczenie zespołu hiperglikemiczno-hipermolalnego opiera się na intensywnej nawodnieniu dożylnym, podawaniu insuliny w ciągłym wlewie oraz wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza poziomu potasu. Śmiertelność w tym zespole jest wysoka (10-20%), głównie ze względu na wiek pacjentów, choroby współistniejące oraz często opóźnione rozpoznanie.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Insulina – Wskazania do stosowania

Insulina jest kluczowym elementem terapii cukrzycy, szczególnie w cukrzycy typu 1, gdzie autoimmunologiczne zniszczenie komórek beta prowadzi do bezwzględnego niedoboru insuliny, wymagającego dożywotniego leczenia. W cukrzycy typu 2 insulinoterapia jest wskazana przy nieskuteczności leków doustnych, HbA1c >7%, przeciwwskazaniach do leków doustnych, nasilonej insulinooporności, znacznej utracie masy ciała lub nasilonych objawach hiperglikemii. Insulina jest także lekiem z wyboru w cukrzycy ciążowej, gdy dieta i aktywność fizyczna nie zapewniają kontroli glikemii, ze względu na brak przenikania przez barierę łożyskową. W ostrych powikłaniach, takich jak kwasica ketonowa czy nieketonowy zespół hiperglikemiczno-hipermolalny, konieczne jest natychmiastowe i intensywne leczenie insuliną, często dożylną. W okresie okołooperacyjnym u pacjentów z cukrzycą stosowanie insulin ludzkich (100 j.m./ml) jest niezbędne ze względu na wzrost insulinooporności wywołany stresem chirurgicznym.
adrenalina, bariera łożyskowa, choroba metaboliczna, cukrzyca, cukrzyca ciążowa, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hormony kontrregulacyjne, insulina, insulina bazalna, insulina doposiłkowa, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, kortyzol, kwasica ketonowa, metabolizm glukozy, mieszanka insulinowa, profil glikemii, rekombinacja DNA, udar mózgu, wyspy trzustkowe, zapalenie trzustki, zawał serca, zespół hiperglikemiczno-hipermolalny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polhumin N

Preparat Polhumin N (100 j.m./ml, zawiesina do wstrzykiwań) wymaga stosowania zgodnie z zasadami bezpiecznej insulinoterapii, w tym prawidłowej techniki podskórnych wstrzyknięć oraz systematycznej zmiany miejsc iniekcji, aby zapobiegać lipodystrofii i amyloidozie skórnej, które mogą zaburzać wchłanianie insuliny i kontrolę glikemii. Wstrzyknięcia w obszary zmienione chorobowo mogą powodować opóźnione wchłanianie insuliny, natomiast nagła zmiana na zdrową tkankę zwiększa ryzyko hipoglikemii. Polhumin N jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego, a inne drogi podania są przeciwwskazane ze względu na ryzyko nieprawidłowego wchłaniania i powikłań. Kluczowe jest regularne monitorowanie glikemii oraz oznaczanie hemoglobiny glikowanej (HbA1C) kilkakrotnie w roku, co umożliwia ocenę skuteczności terapii i jej optymalizację.
amyloidoza skórna, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, insulina, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, lipodystrofia, niedoczynność przysadki, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie podskórne, Polhumin N, rotacja miejsc wstrzyknięć, stężenie glukozy we krwi, wchłanianie insuliny, zespół hiperglikemiczno-hipermolalny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Humulin R 100 j.m./ml

Humulin R to roztwór do wstrzykiwań zawierający ludzką insulinę o stężeniu 100 j.m./ml, dostępny w wkładach po 3 ml (300 j.m.). Jest to jałowy, przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 7-7,8, produkowany metodą rekombinacji DNA w E.coli. Humulin R charakteryzuje się najszybszym początkiem działania spośród preparatów z rodziny Humulin, co czyni go odpowiednim do kontroli hiperglikemii okołoposiłkowej oraz szybkiej korekty podwyższonego poziomu glukozy. W odróżnieniu od Humulin N (zawiesina insuliny izofanowej) i Humulin M3 (30/70) (mieszanka insuliny rozpuszczalnej i izofanowej), Humulin R jest insuliną rozpuszczalną, co umożliwia także podawanie dożylne w stanach nagłych, takich jak kwasica ketonowa czy zespół hiperglikemiczno-hipermolalny.
cukrzyca, cukrzyca ciążowa, cukrzyca przedciążowa, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, hiperglikemia, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, insulina szybkodziałająca, insulinoterapia, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, metabolizm glukozy, podanie dożylne, pompa insulinowa, zespół hiperglikemiczno-hipermolalny

zespół hiperglikemiczno-hipermolalny

Powiązane wpisy

Insulina – Wskazania do stosowania

Specjalne ostrzeżenia – Polhumin N

Wskazania do stosowania – Humulin R 100 j.m./ml