mediana AUC
Mediana AUC (Area Under the Curve) to statystyczna miara oceniająca skuteczność diagnostyczną testu lub zdolność predykcyjną modelu. W kontekście medycznym AUC odnosi się najczęściej do pola pod krzywą ROC (Receiver Operating Characteristic), która przedstawia zależność między czułością a swoistością testu diagnostycznego przy różnych wartościach progowych.
Wartość mediany AUC jest często wykorzystywana w badaniach klinicznych do porównywania skuteczności różnych metod diagnostycznych lub modeli predykcyjnych. AUC przyjmuje wartości od 0 do 1, gdzie wartość 0,5 oznacza brak wartości diagnostycznej testu (równoważne z losowym zgadywaniem), natomiast wartości bliskie 1 wskazują na doskonałą zdolność diagnostyczną.
W farmakologii i farmakokinetyce mediana AUC może również odnosić się do mediany pola pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie, co jest ważnym parametrem oceniającym całkowitą ekspozycję organizmu na lek. Jest to istotny wskaźnik w badaniach biorównoważności, ocenie efektywności terapeutycznej oraz w dostosowywaniu dawkowania leków.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zaranta, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który wpływa na jej skuteczność w terapii zaburzeń lipidowych. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, z biodostępnością bezwzględną około 20%. Lek wykazuje szeroką dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji ~134 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez izoenzym CYP2C9, z powstaniem dwóch metabolitów: N-demetylowanego (aktywność farmakologiczna zmniejszona o 50%) oraz laktonowego (nieaktywny klinicznie). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a klirens osoczowy wynosi około 50 l/h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (90% dawki), natomiast 10% jest wydalane przez nerki, z czego 5% w postaci niezmienionej.
BCRP, białko transportujące, białko transportujące OATP-C, biodostępność bezwzględna, cholesterol LDL, cytochrom P450, dyslipidemia, genotyp ABCG2, genotyp SLCO1B1, hepatocyt ludzki, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2C9, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, mediana AUC, metabolizm leku, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna laktonowa, pochodna N-demetylowana, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy, zaburzenie lipidowe -
Leksykon leków
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi istotnymi dla jej skuteczności i bezpieczeństwa. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 5 godzinach, z biodostępnością bezwzględną około 20%. Lek wykazuje rozległą dystrybucję (objętość dystrybucji ~134 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminami). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10%), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Główne metabolity to aktywne N-demetylowane pochodne (ok. 50% aktywności leku) oraz nieaktywne laktonowe. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~90% w postaci niezmienionej) oraz w mniejszym stopniu z moczem (~5%). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a klirens osoczowy wynosi około 50 l/h (±21,7%). Farmakokinetyka jest liniowa i stabilna przy wielokrotnym podawaniu, bez kumulacji leku.
BCRP, białka osocza, białko transportujące, białko transportujące OATP1B1, biodostępność, biotransformacja, Cmax, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dyslipidemia, dystrybucja w tkankach, genotypowanie, hepatocyty, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzymy, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, liniowa farmakokinetyka, mediana AUC, metabolizm leku, N-demetylowane pochodne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodne laktonowe, pole pod krzywą, polimorfizm ABCG2, polimorfizm genetyczny, polimorfizm SLCO1B1, skala Child-Pugh, stężenie w osoczu, transporter OATP-C, właściwości farmakokinetyczne
