substancja przeciwgorączkowa

Substancja przeciwgorączkowa (antypiretyk) to związek chemiczny, który obniża podwyższoną temperaturę ciała, nie wpływając znacząco na temperaturę prawidłową. Mechanizm działania większości leków przeciwgorączkowych polega na hamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za indukcję gorączki w ośrodku termoregulacji w podwzgórzu.

Do najpowszechniej stosowanych substancji przeciwgorączkowych należą: paracetamol (acetaminofen), kwas acetylosalicylowy (aspiryna) oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak ibuprofen, naproksen czy diklofenak. Paracetamol wykazuje działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe przy minimalnym wpływie przeciwzapalnym, podczas gdy NLPZ łączą wszystkie trzy efekty terapeutyczne.

Wybór odpowiedniego leku przeciwgorączkowego powinien uwzględniać profil bezpieczeństwa, wiek pacjenta oraz współistniejące schorzenia. U dzieci preferowany jest paracetamol lub ibuprofen, natomiast aspiryna jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. U dorosłych decyzja terapeutyczna powinna uwzględniać potencjalne działania niepożądane – hepatotoksyczność paracetamolu, gastrotoksyczność NLPZ czy efekty kardiologiczne niektórych leków z tej grupy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl