obniżona odporność komórkowa
Obniżona odporność komórkowa (immunosupresja komórkowa) to stan, w którym dochodzi do upośledzenia funkcji limfocytów T oraz innych komórek odpowiedzialnych za odpowiedź immunologiczną typu komórkowego. Jest to kluczowy element układu odpornościowego odpowiedzialny za zwalczanie infekcji wewnątrzkomórkowych, w tym zakażeń wirusowych, niektórych bakteryjnych oraz grzybiczych.
Przyczyny obniżonej odporności komórkowej mogą być wrodzone (pierwotne niedobory odporności) lub nabyte. Do najczęstszych przyczyn nabytych należą: stosowanie leków immunosupresyjnych, zakażenie HIV, choroby nowotworowe (szczególnie układu krwiotwórczego), niedożywienie, przewlekły stres, radioterapia oraz zaawansowany wiek. Stan ten może być również indukowany terapeutycznie u pacjentów po przeszczepach narządów.
Klinicznie obniżona odporność komórkowa manifestuje się zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne, w tym: pneumocystozę, toksoplazmozę, gruźlicę, kryptokokozę, kandydozę, zakażenia wirusem cytomegalii (CMV), wirusem opryszczki (HSV) czy wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Charakterystyczną cechą jest również zwiększone ryzyko rozwoju niektórych nowotworów, szczególnie związanych z infekcjami wirusowymi.
Diagnostyka obniżonej odporności komórkowej obejmuje ocenę ilościową i funkcjonalną limfocytów T, testy transformacji blastycznej, oznaczanie stężenia cytokin oraz ocenę opóźnionej nadwrażliwości typu komórkowego. W monitorowaniu pacjentów z obniżoną odpornością komórkową kluczowe znaczenie ma regularna kontrola parametrów immunologicznych oraz wczesne rozpoznawanie i leczenie infekcji oportunistycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki zwykłe – Epidemiologia
Brodawki zwykłe (verruca vulgaris), wywoływane przez HPV (głównie typy 1, 2, 4, 7, 27, 57), stanowią około 70% brodawek skórnych o etiologii niegenitalnej i występują u 7-12% populacji, z najwyższą częstością wśród dzieci w wieku 12-16 lat (10-33%). U dorosłych częstość spada do 3-5%. Ryzyko zakażenia wzrasta u osób z obniżoną odpornością komórkową (np. pacjenci z AIDS, po przeszczepach), atopowym zapaleniem skóry, sportowców oraz pracowników mających kontakt z mięsem i rybami. Transmisja wirusa następuje głównie przez bezpośredni kontakt skóry, z okresem inkubacji 2-6 miesięcy. Brodawki wykazują tendencję do samoistnego ustępowania – u dzieci 23% po 2 miesiącach, 65-78% po 2 latach, a 90% po 5 latach; u dorosłych proces ten jest dłuższy, a u osób immunosupresyjnych brodawki mogą być bardziej oporne na leczenie.
AIDS, atopowe zapalenie skóry, autoinokulacja, brodawka narządów płciowych, brodawka podeszwowa, brodawka skórna, brodawka zwykła, choroba Hecka, dermatologia, klinicysta, mikrouraz skóry, monitoring epidemiologiczny, niedobór odporności, obniżona odporność komórkowa, odporność organizmu, ogniskowy przerost nabłonka, okres inkubacji, przeszczep narządu, rak szyjki macicy, samoistne ustępowanie, szczepionka przeciwko HPV, typy HPV, wirus brodawczaka ludzkiego, zaburzenie funkcjonalne - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka doliny – Epidemiologia
Gorączka doliny (coccidioidomycosis) jest grzybiczą chorobą endemicznie występującą w suchych i półsuchych rejonach południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych oraz części Ameryki Łacińskiej, wywoływaną przez Coccidioides immitis i Coccidioides posadasii. Rocznie w USA zgłaszanych jest około 10 000-20 000 przypadków, z najwyższą zachorowalnością w Arizonie i Kalifornii, gdzie wskaźniki sięgają nawet 144,1 na 100 000 mieszkańców (Ariz.) i 22,5 na 100 000 (Kalif.). W 2023 roku Kalifornia odnotowała rekordową liczbę 9 280 przypadków, a między kwietniem 2023 a marcem 2024 – 10 593 przypadki, co stanowi wzrost o 40% w porównaniu do poprzedniego roku. Choroba ma sezonowy charakter, z nasileniem przypadków jesienią, szczególnie po wilgotnych zimach, a czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu obejmują wiek >60 lat, immunosupresję, cukrzycę, rasę czarną i filipińską, a także ekspozycję zawodową na kurz. Diagnostyka i nadzór są utrudnione przez niedoszacowanie liczby przypadków, gdyż tylko około 3% zakażeń jest zgłaszanych, a wiele pozostaje nierozpoznanych lub błędnie diagnozowanych.
Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, choroba podlegająca zgłaszaniu, choroba rozsiana, choroba subkliniczna, ciężki przebieg choroby, Coccidioides immitis, Coccidioides posadasii, cukrzyca, gorączka, gorączka doliny, hospitalizacja, immunosupresja, kokcydioidomikoza, lek immunosupresyjny, obniżona odporność komórkowa, obszar endemiczny, okres poporodowy, pacjent bezobjawowy, pozaszpitalne zapalenie płuc, przeszczep komórek macierzystych, reaktywacja zakażenia, rozprzestrzenianie patogenu, ryzyko zawodowe, śmiertelność, test skórny, transmisja choroby, zachorowalność, zarodnik grzyba, zjadliwość patogenu