wrzód nawracający
Wrzód nawracający (łac. ulcus recidivans) to zjawisko ponownego pojawienia się owrzodzenia w przewodzie pokarmowym, najczęściej w żołądku lub dwunastnicy, po okresie wygojenia. Charakteryzuje się okresami remisji i zaostrzeń, co stanowi istotny problem kliniczny ze względu na przewlekły charakter schorzenia.
Głównym czynnikiem etiologicznym wrzodów nawracających jest infekcja Helicobacter pylori, odpowiedzialna za około 70-90% przypadków. Inne istotne przyczyny to przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), kwas acetylosalicylowy, stres, palenie tytoniu oraz predyspozycje genetyczne. Nawrotowość może wynikać z niepełnej eradykacji H. pylori lub ponownego zakażenia.
Diagnostyka wrzodów nawracających obejmuje badania endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, testy na obecność H. pylori (test oddechowy, test antygenu w kale, badanie histopatologiczne wycinków błony śluzowej) oraz ocenę wydzielania kwasu żołądkowego. W przypadkach opornych należy rozważyć rzadsze przyczyny, jak zespół Zollingera-Ellisona.
Leczenie polega na eradykacji H. pylori według aktualnych schematów (terapia potrójna, poczwórna lub sekwencyjna), stosowaniu inhibitorów pompy protonowej, odstawieniu NLPZ i eliminacji czynników ryzyka. W przypadkach opornych lub powikłanych (krwawienie, perforacja, zwężenie odźwiernika) może być konieczne leczenie chirurgiczne. Kluczowe znaczenie ma regularna kontrola i potwierdzenie skuteczności eradykacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody – Zapobieganie i profilaktyka
Wrzody (czyraki) to bolesne infekcje skóry najczęściej wywołane przez Staphylococcus aureus. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu higieny osobistej, w tym codziennym myciu skóry i rąk mydłem antybakteryjnym lub preparatami na bazie alkoholu, szczególną uwagę zwracając na miejsca predysponowane (twarz, szyja, pachy, pośladki). Zaleca się preferowanie prysznica nad kąpielą, dokładne osuszanie skóry oraz unikanie udostępniania osobistych przedmiotów. W przypadku nawracających infekcji można stosować kąpiele z dodatkiem 120 ml wybielacza na pełną wannę wody przez 10 minut dwa razy w tygodniu. Dodatkowo, u około 30% pacjentów nosicielstwo S. aureus w jamie nosowej wymaga miejscowego leczenia antybakteryjnego, np. kremami lub mydłami z chlorheksydyną, a w niektórych przypadkach antybiotykoterapii systemowej.
antybiotyk, antybiotyk miejscowy, antybiotyk ogólnoustrojowy, chlorheksydyna, cukrzyca, infekcja gronkowcowa, infekcja skórna, infekcja skóry, interwencja chirurgiczna, maść antybakteryjną, mydło antybakteryjne, nawodnienie, nosiciel bakterii, nosicielstwo bakterii, odporność organizmu, osłabiona odporność, profilaktyka, rozprzestrzenianie infekcji, Staphylococcus aureus, układ odpornościowy, wrzód, wrzód nawracający - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody jamy ustnej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie wrzodów jamy ustnej jest zróżnicowane i zależy od etiologii. Większość wrzodów, w tym najczęstsze wrzody aftowe (aphthous ulcers), ma charakter łagodny i ustępuje samoistnie w ciągu 10-14 dni bez konieczności leczenia. Wrzody, które nie goją się w ciągu 3 tygodni, mogą wskazywać na poważniejsze patologie, w tym nowotwory jamy ustnej, zwłaszcza gdy lokalizują się na języku lub pod językiem. Nawracające wrzody mogą sugerować choroby systemowe, a większe owrzodzenia mogą prowadzić do bliznowacenia. Częste owrzodzenia jamy ustnej, zwłaszcza we wczesnej fazie zespołu Behçeta, mogą być prognostyczne dla cięższego przebiegu choroby i rozwoju zajęcia narządów u mężczyzn.
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody – Objawy
Wrzód (furunculus) to bolesne, ropne zgrubienie powstające w wyniku infekcji bakteryjnej mieszków włosowych, najczęściej wywołanej przez Staphylococcus aureus. Zmiana początkowo ma wielkość grochu, ale może osiągnąć do 5 cm średnicy, rozwijając się przez 7-14 dni od pojawienia się pierwszych objawów do samoistnego pęknięcia i drenażu ropy. Charakterystyczne objawy to bolesny, zaczerwieniony guzek z żółto-białym czubkiem, obrzęk i uczucie ciepła w miejscu zmiany. Wrzody lokalizują się najczęściej na twarzy, szyi, pachach, pośladkach, pachwinach, udach i karku. W przebiegu mogą wystąpić objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, powiększenie węzłów chłonnych oraz złe samopoczucie. Czyrak mnożny (carbunculus) to zespół kilku wrzodów, o większej średnicy (3-10 cm), głębszym charakterze i częstszym powikłaniu bliznowaceniem oraz objawami ogólnymi, jak gorączka i osłabienie.