profilaktyka odrzucenia przeszczepu

Profilaktyka odrzucenia przeszczepu to kompleksowe działania medyczne mające na celu zapobieganie reakcji immunologicznej organizmu biorcy na przeszczepiony narząd lub tkankę. Stanowi kluczowy element opieki transplantologicznej, decydujący o długoterminowym powodzeniu przeszczepu.

Podstawą profilaktyki jest stosowanie leków immunosupresyjnych, które hamują odpowiedź układu odpornościowego biorcy. Współczesne protokoły leczenia obejmują najczęściej terapię skojarzoną kilkoma lekami o różnych mechanizmach działania, co pozwala na zmniejszenie dawek poszczególnych preparatów i ograniczenie działań niepożądanych. Standardowo stosuje się inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, cyklosporyna), leki antyproliferacyjne (mykofenolan mofetylu, azatiopryna) oraz glikokortykosteroidy.

Ważnym elementem profilaktyki jest właściwa kwalifikacja do przeszczepu, uwzględniająca dobór immunologiczny dawcy i biorcy. Ocenia się zgodność w zakresie antygenów HLA oraz wykonuje próbę krzyżową, aby wykluczyć obecność preformowanych przeciwciał przeciwko antygenom dawcy. Coraz częściej stosuje się również terapię indukcyjną z użyciem przeciwciał monoklonalnych lub poliklonalnych, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem immunologicznym.

Nowoczesne podejście do profilaktyki odrzucenia przeszczepu obejmuje również monitorowanie stężeń leków immunosupresyjnych we krwi oraz indywidualizację terapii w zależności od profilu immunologicznego pacjenta. Istotnym elementem jest także profilaktyka zakażeń oportunistycznych, które mogą wystąpić w wyniku osłabienia odporności biorcy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl