stężenie witaminy D w surowicy

Stężenie witaminy D w surowicy to kluczowy parametr laboratoryjny, pozwalający ocenić status witaminy D w organizmie. Pomiar dotyczy głównie 25-hydroksywitaminy D (25(OH)D), która jest główną krążącą formą witaminy D i najlepszym wskaźnikiem jej całkowitych zasobów w organizmie.

Prawidłowe stężenie 25(OH)D w surowicy według większości wytycznych powinno wynosić 30-50 ng/ml (75-125 nmol/l). Wartości poniżej 20 ng/ml (50 nmol/l) wskazują na niedobór, natomiast stężenia poniżej 10 ng/ml (25 nmol/l) świadczą o ciężkim niedoborze. Hiperwitaminoza D występuje przy stężeniach przekraczających 100 ng/ml (250 nmol/l).

Ocena stężenia witaminy D jest szczególnie istotna u pacjentów z grup ryzyka niedoboru: osób starszych, z ograniczoną ekspozycją na słońce, ciemnoskórych, otyłych, z zaburzeniami wchłaniania, chorobami wątroby lub nerek oraz przyjmujących niektóre leki (np. glikokortykosteroidy, leki przeciwpadaczkowe). Niedobór witaminy D wiąże się z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej, osteoporozą, zwiększonym ryzykiem złamań oraz potencjalnie z chorobami autoimmunologicznymi i sercowo-naczyniowymi.

Monitorowanie stężenia witaminy D jest niezbędne przy wdrażaniu suplementacji, szczególnie w przypadku stosowania dużych dawek. Pomaga to dostosować dawkowanie i uniknąć potencjalnej toksyczności. Najnowsze badania wskazują, że optymalne korzyści zdrowotne obserwuje się przy utrzymaniu stężenia 25(OH)D w zakresie 30-50 ng/ml.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl