MIBG-131 I

MIBG-131 I (metajodobenzylguanidyna znakowana jodem-131) to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce i terapii nowotworów pochodzenia neuroendokrynnego. Wykazuje on selektywne powinowactwo do komórek chromochłonnych, co umożliwia obrazowanie oraz leczenie guzów chromochłonnych (pheochromocytoma), przyzwojaków (paraganglioma), neuroblastoma oraz innych guzów wywodzących się z tkanki chromafinowej.

W diagnostyce MIBG-131 I wykorzystywany jest do scyntygrafii całego ciała, pozwalając na wykrycie ognisk pierwotnych oraz przerzutów nowotworowych. Badanie to charakteryzuje się wysoką swoistością (około 95-100%) przy nieco niższej czułości (około 80-90%) w przypadku guzów chromochłonnych i przyzwojaków.

W terapii radiojodowej MIBG-131 I stosowany jest w leczeniu nieoperacyjnych, przerzutowych lub nawrotowych guzów neuroendokrynnych. Emitowane promieniowanie beta powoduje uszkodzenie DNA komórek nowotworowych, prowadząc do ich śmierci. Terapia ta jest szczególnie wartościowa u pacjentów z zaawansowaną chorobą, u których wyczerpano inne możliwości leczenia.

Przed podaniem MIBG-131 I konieczne jest zabezpieczenie tarczycy przed wychwytywaniem wolnego jodu radioaktywnego (najczęściej stosuje się płyn Lugola). Pacjenci powinni również odstawić leki mogące interferować z wychwytem radiofarmaceutyku, takie jak niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne czy sympatomimetyki.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml

Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce guzów pochodzących z grzebienia nerwowego, którego farmakokinetyka i biodystrybucja mogą ulegać istotnym modyfikacjom pod wpływem licznych leków. Interakcje te wpływają na wychwyt i retencję jobenguanu, co może prowadzić do zafałszowania wyników badania. Leki takie jak nifedypina zwiększają wychwyt, natomiast rezerpina, labetalol, diltiazem, werapamil, sympatykomimetyki (fenylefryna, efedryna, fenylpropanolamina), kokaina oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, imipramina, doksepina, amoksapina, loksapina) obniżają wychwyt MIBG-131 I. Zaleca się odstawienie tych leków na okres odpowiadający co najmniej czterem biologicznym okresom półtrwania przed badaniem, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników diagnostycznych.
amitryptylina, amlodypina, amoksapina, antagonista receptora dopaminowego, antagonista receptora serotoninowego, betanidyna, blokada neuronów adrenergicznych, bloker kanałów wapniowych, bretylium, chlorpromazyna, debryzochina, diltiazem, dipiwefryna, dobutamina, doksepina, dopamina, efedryna, felodypina, fenoksybenzamina, fenoterol, fenylefryna, guanetydyna, haloperidol, imipramina, isradypina, jobenguanu, klozapina, ksylometazolina, kwetiapina, labetalol, lacydypina, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek sympatykomimetyczny, lerkanidypina, loksapina, Metajodobenzyloguanidyna 131 I, metaraminol, MIBG-131 I, neuroleptyk, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nisoldypina, norepinefryna, oksymetazolina, olanzapina, pseudoefedryna, rezerpina, rysperydon, salbutamol, salmeterol, terbutalina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ adrenergiczny, werapamil
Leksykon substancji czynnych
Jobenguan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Jobenguan (metajodobenzyloguanidyna) znakowany izotopami jodu-131 lub jodu-123 jest stosowany w medycynie nuklearnej w formie trzech preparatów: diagnostycznym MIBG-131 I (aktywność 10–37 MBq/ml), terapeutycznym MIBG-131 I (370–740 MBq/ml) oraz diagnostycznym MIBG-123 I (18,5–370 MBq/ml). W Charakterystykach Produktów Leczniczych nie opisano wpływu jobenguanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika z braku specyficznych badań oraz zgłoszeń klinicznych wskazujących na istotne zaburzenia psychomotoryczne. Podawanie radiofarmaceutyków odbywa się w warunkach kontrolowanych, co dodatkowo ogranicza ryzyko negatywnego wpływu na funkcje psychofizyczne pacjentów.
aktywność radioaktywna, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, diagnostyka, funkcja psychofizyczna, izotop jodu 131, jobenguan, medycyna nuklearna, metajodobenzyloguanidyna, Metajodobenzyloguanidyna 131 I, metajodobenzyloguanidyna-123 I, MIBG-131 I, premedykacja, radiofarmaceutyk, schorzenie współistniejące, stres i niepokój, terapia, zastosowanie diagnostyczne, zastosowanie terapeutyczne, zmęczenie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml

Przedawkowanie metajodobenzyloguanidyny-131 I (MIBG-131 I) prowadzi do gwałtownego uwalniania adrenaliny, co skutkuje nagłym wzrostem ciśnienia tętniczego oraz tachykardią. Objawy te mają charakter krótkotrwały, lecz wymagają natychmiastowej interwencji farmakologicznej, aby zapobiec powikłaniom sercowo-naczyniowym. Standardowe postępowanie terapeutyczne obejmuje dwuetapową blokadę receptorów adrenergicznych: szybkie podanie fentolaminy (antagonista receptorów alfa-adrenergicznych) w celu rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego, a następnie propranololu (beta-bloker) w celu kontroli częstości akcji serca i siły skurczu mięśnia sercowego. Dawkowanie preparatu wynosi od 10 do 37 MBq/ml, co podkreśla ryzyko znacznego zwiększenia ekspozycji na promieniowanie jonizujące nawet przy niewielkim przedawkowaniu.
adrenalina, beta-bloker, blokada receptorów adrenergicznych, ciśnienie tętnicze krwi, dawka promieniowania, diureza, dysfagia, fentolamina, Metajodobenzyloguanidyna 131 I, MIBG-131 I, objawy adrenergiczne, powikłania sercowo-naczyniowe, promieniowanie jonizujące, propranolol, radiofarmaceutyk, receptor adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml

Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest stosowana w diagnostyce medycyny nuklearnej i podawana dożylnie w dawkach dostosowanych do pacjenta. U dorosłych zalecana aktywność wynosi 40-80 MBq (1,2-2,2 mCi), podawana powoli w czasie 30-300 sekund, aby uniknąć działań niepożądanych i zapewnić prawidłową dystrybucję radiofarmaceutyku. U dzieci dawka jest modyfikowana proporcjonalnie do masy ciała lub powierzchni ciała, zgodnie z wytycznymi Grupy Pediatrycznej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej, z minimalną aktywnością 35 MBq niezależnie od masy ciała, co jest niezbędne do uzyskania diagnostycznie wartościowych obrazów. U pacjentów w wieku podeszłym nie zaleca się zmiany dawkowania, jednak należy uwzględnić stan kliniczny i choroby współistniejące.
diagnostyczny poziom referencyjny, droga dożylna, działanie niepożądane, Europejskie Towarzystwo Medycyny Nuklearnej, medycyna nuklearna, Metajodobenzyloguanidyna 131 I, MIBG-131 I, obrazowanie diagnostyczne, ochrona radiologiczna, radiofarmaceutyk, roztwór do wstrzykiwań, standardowa dawka

MIBG-131 I

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml

Jobenguan – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Przedawkowanie – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml

Dawkowanie i sposób podawania – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do diagnostyki 10-37 MBq/ml