przerost mięśni odźwiernika
Przerost mięśni odźwiernika (pyloric stenosis) to schorzenie najczęściej występujące u niemowląt, charakteryzujące się nadmiernym rozrostem mięśni zwieracza odźwiernika, co prowadzi do zwężenia kanału łączącego żołądek z dwunastnicą. Ten stan utrudnia lub uniemożliwia przechodzenie pokarmu z żołądka do jelita cienkiego.
Choroba objawia się zwykle między 3. a 6. tygodniem życia i występuje częściej u chłopców niż u dziewczynek. Główne objawy to wymioty, początkowo po posiłkach, z czasem przybierające charakter chlustający, bez domieszki żółci. Obserwuje się również niedożywienie, odwodnienie, zaparcia oraz zaburzenia elektrolitowe. Charakterystyczne jest widoczne podczas karmienia faliste przesuwanie się treści pokarmowej przez żołądek oraz wyczuwalny guz w okolicy nadbrzusza.
Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, USG jamy brzusznej (uwidaczniającym pogrubiałe mięśnie odźwiernika) oraz ewentualnie badaniach kontrastowych górnego odcinka przewodu pokarmowego. Leczenie jest operacyjne – wykonuje się zabieg pyloromiotomii metodą Ramstedta, polegający na przecięciu mięśni odźwiernika bez naruszania błony śluzowej. Obecnie często przeprowadza się go techniką laparoskopową. Rokowanie po zabiegu jest bardzo dobre.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Stenoza odźwiernika to schorzenie niemowląt charakteryzujące się przerostem mięśnia odźwiernika prowadzącym do niedrożności ujścia żołądka. Objawy pojawiają się zwykle między 3. a 6. tygodniem życia i obejmują chlustające wymioty bez domieszki żółci, głód po wymiotach oraz brak przyrostu masy ciała. W badaniu fizykalnym możliwe jest wyczucie twardego, nieprzesuwającego się guzka w prawym górnym kwadrancie brzucha („oliwka”), obecnego w 70-80% klasycznych przypadków, choć wczesne rozpoznania obniżają tę częstość do około 23%. Ultrasonografia jest metodą z wyboru, z czułością >97% i swoistością do 100%, gdzie kryteria diagnostyczne obejmują grubość mięśnia odźwiernika ≥ 3 mm (niemowlęta <30 dni) lub ≥ 4 mm (starsze), długość kanału ≥ 14-15 mm oraz brak przechodzenia treści pokarmowej. Badanie USG pozwala także na identyfikację charakterystycznych objawów, takich jak antral nipple sign, shoulder sign czy donut sign. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. pylorospazm, refluks żołądkowo-przełykowy oraz inne przyczyny niedrożności przewodu pokarmowego.
badanie kontrastowe przewodu pokarmowego, badanie USG, chirurgia dziecięca, diagnostyka obrazowa, endoskopia przewodu pokarmowego, guz brzucha, malrotacja jelit, niedożywienie, niedrożność ujścia żołądka, nietolerancja pokarmowa, odwodnienie, przepuklina przeponowa, przerost mięśni odźwiernika, pyloromiotomia, refluks żołądkowo-przełykowy, stenoza odźwiernika, USG, wymioty chlustające, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zasadowica metaboliczna, zespół interdyscyplinarny -
Leksykon chorób i schorzeń
Stenoza odźwiernika to schorzenie niemowląt (2-6 tygodni życia), charakteryzujące się przerostem mięśnia odźwiernika, prowadzącym do zwężenia przejścia żołądkowo-jelitowego i gwałtownych, chlustających wymiotów. W konsekwencji dochodzi do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, w tym zasadowicy metabolicznej. Diagnostyka pielęgniarska obejmuje szczegółowy wywiad dotyczący charakteru i częstotliwości wymiotów, ocenę stanu nawodnienia (np. zapadnięte ciemię, suchość śluzówek), badanie palpacyjne brzucha w poszukiwaniu zgrubienia odźwiernika oraz monitorowanie parametrów życiowych. Kluczowe jest wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych przed operacją, w tym podawanie bolusów 0,9% NaCl w dawce 10 ml/kg oraz infuzji z dodatkiem KCl (10 mmol/500 ml) i glukozy (5-10%), dostosowanych do stężenia wodorowęglanów i wieku postkoncepcyjnego dziecka. Założenie sondy żołądkowej (min. 8Fr) i aspiracja treści co 2 godziny są niezbędne do odbarczenia żołądka, z uzupełnianiem strat płynów w stosunku 1:1.
bilans płynów, deficyt objętości płynów, hipowolemia, klej tkankowy, monitor bezdechu, nawrót kapilarny, NPO, perystaltyka, przerost mięśni odźwiernika, przyrost masy ciała, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, sonda żołądkowa, stenoza odźwiernika, stężenie wodorowęglanów, treść żołądkowa, wymioty chlustające, wywiad chorobowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie odżywiania, zapadnięte ciemię, zasadowica metaboliczna
