niescalenie lewej komory

Niescalenie lewej komory (ang. left ventricular non-compaction, LVNC) to wrodzona kardiomiopatia charakteryzująca się nadmiernym beleczkowaniem mięśnia sercowego i obecnością głębokich zachyłków międzybeleczkowych. Stan ten wynika z zaburzenia embriogenezy miokardium między 5. a 8. tygodniem życia płodowego, kiedy to nie dochodzi do prawidłowej kompakcji (scalenia) mięśnia sercowego.

Diagnostyka niescalenia lewej komory opiera się głównie na badaniach obrazowych, przede wszystkim echokardiografii oraz rezonansie magnetycznym serca. Kluczowym kryterium rozpoznania jest stosunek warstwy nieupakowanej (beleczkowanej) do upakowanej (zbitej) miokardium, który w zależności od przyjętych kryteriów powinien wynosić co najmniej 2:1 lub 2,3:1.

Objawy kliniczne niescalenia lewej komory są zróżnicowane – od bezobjawowego przebiegu po ciężką niewydolność serca. Pacjenci są również narażeni na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca (w tym nagłego zgonu sercowego), powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz progresywnej dysfunkcji lewej komory. Leczenie jest ukierunkowane na kontrolę objawów niewydolności serca, zapobieganie incydentom arytmicznym oraz powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl