roztwór sodu chlorku
Roztwór sodu chlorku, potocznie nazywany solą fizjologiczną, to wodny roztwór chlorku sodu (NaCl) o stężeniu 0,9% (9 g NaCl w 1000 ml wody destylowanej). Jest to roztwór izotoniczny, co oznacza, że ma takie samo ciśnienie osmotyczne jak płyny ustrojowe człowieka, w tym krew.
W medycynie roztwór sodu chlorku ma szerokie zastosowanie. Jest używany do nawadniania pacjentów, uzupełniania niedoborów elektrolitowych, jako nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz do przepłukiwania ran i błon śluzowych. Stanowi podstawowy płyn infuzyjny w terapii płynowej.
Ze względu na swoją izotoniczność, roztwór sodu chlorku nie powoduje hemolizy erytrocytów ani innych zaburzeń osmotycznych w komórkach. Jest względnie bezpieczny w stosowaniu, jednak u pacjentów z niewydolnością serca, nerek, wątroby czy obrzękami musi być podawany z ostrożnością, ze względu na ryzyko przewodnienia i hipernatremii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Voriconazole Fresenius Kabi to liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 200 mg worykonazolu na fiolkę. Po rekonstytucji 19 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu NaCl uzyskuje się 20 ml koncentratu o stężeniu 10 mg/ml. Preparat wymaga dalszego rozcieńczenia do stężeń 0,5-5 mg/ml w kompatybilnych roztworach do infuzji, takich jak 0,9% NaCl, złożony roztwór sodu mleczanu, 5% glukoza lub 0,45% NaCl. Każda fiolka zawiera do 69 mg sodu (w postaci NaOH) oraz 2660 mg hydroksypropylobetadeksu (stopień podstawienia 0,58-0,68). Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użycia, a niewykorzystany roztwór należy usunąć. Zalecane dawkowanie jest dostosowane do masy ciała pacjenta i wynosi od 3 do 9 mg/kg mc., co przekłada się na odpowiednią objętość koncentratu do rozcieńczenia, np. dla dawki 3 mg/kg i masy 30 kg – 9 ml koncentratu (1 fiolka).
cewnik wieloświatłowy, cyklodekstryna, guma bromobutylowa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksypropylobetadeks, L-arginina, podanie dożylne, produkt krwiopochodny, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, roztwór sodu mleczanu, roztwór sodu wodorowęglanu, substancja czynna, warunki aseptyczne, worykonazol, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Urapidil Kalceks 25 mg
Urapidil KALCEKS jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 25 mg (5 ml ampułka) oraz 50 mg (10 ml ampułka), gdzie każdy mililitr zawiera 5 mg urapidylu. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6-6,6 oraz osmolalnością około 1700 mOsmol/kg. Substancją pomocniczą jest m.in. glikol propylenowy w stężeniu 100 mg/ml, co oznacza 500 mg w ampułce 5 ml i 1000 mg w ampułce 10 ml. Lek jest pakowany w ampułki ze szkła typu I, przeznaczone do jednorazowego użytku, które należy zużyć natychmiast po otwarciu. Przed podaniem konieczna jest wizualna kontrola roztworu, który musi być przezroczysty i wolny od cząstek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Sandoz w dawce 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu występuje w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Każda fiolka lub butelka zawiera 9,44 mmol/l (217 mg) sodu jako substancję pomocniczą. Proszek należy rozpuścić w 20 ml odpowiedniego rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań, 0,9% roztwór NaCl, 5% roztwór glukozy lub ich mieszaniny), a następnie można rozcieńczyć do 50-150 ml z użyciem zgodnych rozcieńczalników, takich jak 0,9% NaCl, 5% glukoza, 6% dekstran w 0,9% NaCl. Przygotowanie roztworu musi odbywać się w warunkach aseptycznych, a roztwór przed podaniem powinien być klarowny i wolny od cząstek stałych. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a niewykorzystany roztwór należy usunąć zgodnie z przepisami. Okres ważności proszku wynosi 2 lata, a po rozpuszczeniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 24 godziny w temperaturze 20-25ºC lub 48 godzin w 2-8ºC, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk beta-laktamowy, dekstran 40, dren infuzyjny, gentamycyna, hydrolizat albuminy, inaktywacja aminoglikozydów, klirens kreatyniny, niezgodność farmaceutyczna, piperacylina sodowa, piperacylina z tazobaktamem, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, tazobaktam sodowy, warunki aseptyczne, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Natrium chloratum 0,9% Baxter 9 mg/ml
Natrium Chloratum 0,9% Baxter to izotoniczny roztwór do infuzji zawierający chlorek sodu w stężeniu 9 mg/ml (9,0 g/l), z jonami Na+ i Cl- w stężeniu 154 mmol/l, co odpowiada fizjologicznemu poziomowi elektrolitów w osoczu. Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 4,5-7 i po podaniu dożylnym dystrybuuje się głównie w przestrzeni pozakomórkowej, zgodnie z naturalnym rozkładem elektrolitów w organizmie. Farmakokinetyka sodu jest ściśle powiązana z fizjologiczną regulacją gospodarki wodno-elektrolitowej, a eliminacja jonów sodu odbywa się przede wszystkim przez nerki, z udziałem mechanizmów hormonalnych i nerwowych utrzymujących homeostazę elektrolitową.
dystrybucja, eliminacja pozanerkowa, farmakokinetyka sodu, gospodarka wodno-elektrolitowa, gruczoły potowe, homeostaza elektrolitowa, hormon antydiuretyczny, osocze krwi, przedsionkowy peptyd natriuretyczny, przewód pokarmowy, reabsorpcja, roztwór do infuzji, roztwór sodu chlorku, stężenie jonów, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wchłanianie zwrotne, wydalanie nerkowe, wydalanie sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Plofed 1% 10 mg/ml
Produkt leczniczy Plofed 1% (10 mg/ml propofolu) jest stosowany w anestezjologii do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji podczas zabiegów diagnostycznych, chirurgicznych i w intensywnej terapii. Dawkowanie propofolu powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz celu terapeutycznego. U dorosłych poniżej 55 lat dawka indukcyjna wynosi zwykle 1,5-2,5 mg/kg mc., podawana w bolusach po około 40 mg co 10 sekund lub w infuzji 20-50 mg/min. U osób powyżej 55 lat oraz pacjentów z ASA 3-4 dawki są zmniejszone, np. bolusy około 20 mg co 10 sekund, a szybkość infuzji jest odpowiednio obniżona. U dzieci powyżej 1 miesiąca dawki wahają się od 2,5 do 4 mg/kg mc. w zależności od wieku, z przeciwwskazaniem do stosowania u niemowląt poniżej 1 miesiąca. Podtrzymanie znieczulenia odbywa się za pomocą infuzji dożylnej w zakresie 4-12 mg/kg mc./godz. u dorosłych i 9-15 mg/kg mc./godz. u dzieci, z koniecznością zmniejszenia dawek u osób starszych i pacjentów z wysokim ryzykiem ASA. Sedacja w intensywnej terapii u dorosłych wymaga infuzji 0,3-4,0 mg/kg mc./godz., z monitorowaniem stężenia tłuszczów we krwi przy sedacji trwającej ponad 3 dni. U dzieci i młodzieży ≤16 lat sedacja propofolem jest przeciwwskazana.
biureta, bolus, chlorowodorek lidokainy, depresja oddechowa i krążeniowa, emulsja do wstrzykiwań, infuzja dożylna, intensywna terapia, kaniula dożylna, klasyfikacja ASA, łącznik Y, lek przeciwbólowy, licznik kropli, podtrzymanie znieczulenia, pompa infuzyjna wolumetryczna, pompa strzykawkowa, propofol, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, sedacja, środek konserwujący, warunki aseptyczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Thiotepa Fresenius Kabi 15 mg
Thiotepa Fresenius Kabi jest dostępna w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 15 mg i 100 mg, z zawartością tiotepy odpowiednio 15 mg i 100 mg na fiolkę. Po rekonstytucji w jałowej wodzie do wstrzykiwań (1,5 mL dla dawki 15 mg i 10 mL dla dawki 100 mg) uzyskuje się roztwór o stężeniu 10 mg/mL. Substancją pomocniczą jest węglan sodu, stabilizujący pH roztworu, co jest istotne ze względu na niestabilność tiotepy w środowisku kwaśnym. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania, obejmującego rekonstytucję i dalsze rozcieńczenie w 0,9% roztworze chlorku sodu (500 mL dla dawek do 500 mg, 1000 mL dla dawek powyżej 500 mg), tak aby końcowe stężenie tiotepy mieściło się w zakresie 0,5–1 mg/mL. Podanie odbywa się dożylnie z użyciem filtra 0,2 μm, a po infuzji cewnik należy przepłukać 5 mL 0,9% roztworu chlorku sodu.
filtr 0, infuzja, jałowa woda do wstrzykiwań, lek przeciwnowotworowy, niestabilność w środowisku kwaśnym, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, rekonstytucja, roztwór hipotoniczny, roztwór sodu chlorku, środowisko kwaśne, stabilizator pH, stabilność produktu leczniczego, substancja cytotoksyczna, tiotepa, węglan sodu, właściwości cytotoksyczne, zasady aseptyki - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clonazepamum TZF 1 mg/ml
Clonazepamum TZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający klonazepam w stężeniu 1 mg/ml, dostępny w ampułkach 1 ml (1 mg substancji czynnej). Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak alkohol etylowy bezwodny, alkohol benzylowy, kwas octowy lodowaty oraz glikol propylenowy, które należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii. Preparat jest dostępny w ampułkach ze szkła oranżowego typu I, co chroni lek przed światłem i zapewnia stabilność. Klonazepamum TZF może być podawany domięśniowo, dożylnie bolusowo lub w formie wlewu dożylnego, przy czym dawka do wlewu nie powinna przekraczać 3 mg (3 ampułki) rozcieńczonych w 250 ml roztworu fizjologicznego lub glukozy (5% lub 10%). Roztwory należy przygotowywać w szklanych naczyniach i podawać natychmiast po przygotowaniu, aby uniknąć adsorpcji leku na powierzchniach PCV oraz ryzyka mikrobiologicznego.
adsorpcja, alkohol benzylowy, alkohol etylowy bezwodny, biodostępność, glikol propylenowy, klonazepam, kwas octowy lodowaty, niezgodność farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, roztwór sodu wodorowęglanu, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Cytarabina – Dawkowanie i sposób podawania
Cytarabina jest lekiem cytostatycznym stosowanym głównie w leczeniu ostrej białaczki nielimfocytarnej oraz chłoniaków nieziarniczych, podawanym różnymi drogami: dożylnie (infuzja ciągła lub szybkie wstrzyknięcie), podskórnie, dokanałowo (dooponowo) oraz domięśniowo (dla wybranych preparatów). W leczeniu indukującym remisję ostrej białaczki nielimfocytarnej stosuje się dawki 100-200 mg/m² pc./dobę przez 5-10 dni, najczęściej w formie ciągłej infuzji dożylnej lub szybkich wstrzyknięć. Alternatywne schematy obejmują dawki 2 mg/kg mc./dobę (możliwe zwiększenie do 4 mg/kg mc./dobę) lub okresowe podawanie 3-5 mg/kg mc./dobę z przerwami. W terapii podtrzymującej stosuje się dawki 70-200 mg/m² pc./dobę w szybkich wstrzyknięciach lub infuzjach, a w leczeniu dużymi dawkami cytarabiny podaje się 1-3 g/m² pc. co 12 godzin przez 2-6 dni, nie przekraczając 36 g/m² pc. w cyklu. Podawanie dokanałowe (5-30 mg/m² pc.) jest stosowane w leczeniu zajęcia OUN, z preferencją rozcieńczalników bez konserwantów, szczególnie 0,9% roztworu NaCl. U dzieci dawkowanie jest zbliżone do dorosłych, z preferencją wyższych dawek i unikaniem rozcieńczalników z alkoholem benzylowym u najmłodszych.
białaczka z zajęciem opon mózgowo-rdzeniowych, chemioterapia skojarzona, chłoniak nieziarniczy, cytarabina, hemodializa, indukcja remisji, infuzja dożylna, leczenie dokanałowe, leczenie onkologiczne, leczenie wspomagające, leukopenia, metotreksat, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka nielimfocytarna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dokanałowe, podtrzymanie remisji, radioterapia, roztwór sodu chlorku, sól sodowa bursztynianu hydrokortyzonu, szpik kostny, trombocytopenia, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Injectio Natrii chlorati isotonica Polpharma 9 mg/ml
Injectio Natrii Chlorati Isotonica Polpharma to izotoniczny roztwór chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (154 mmol/l jonów Na+ i 154 mmol/l jonów Cl-) oraz pH w zakresie 5,5–7,5, stosowany jako rozpuszczalnik do leków parenteralnych. Zgodnie z charakterystyką produktu, preparat ten nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co oznacza, że nie powoduje ograniczeń w funkcjach psychomotorycznych pacjentów. W praktyce klinicznej jest to ważna informacja, gdyż pozwala na bezpieczne stosowanie roztworu bez konieczności wprowadzania dodatkowych restrykcji dotyczących aktywności wymagającej sprawności psychomotorycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, Injectio Natrii Chlorati Isotonica, izotoniczny roztwór chlorku sodu, izotoniczny roztwór soli fizjologicznej, jon chlorkowy, jon sodu, lek parenteralny, natrii chloridum, ośrodkowy układ nerwowy, pH roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór sodu chlorku, sód chlorek, sprawność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nolpaza 40 mg
Pantoprazol w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, pod ścisłym nadzorem, i tylko w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Standardowa dawka dożylna w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz chorobie refluksowej przełyku wynosi 40 mg raz na dobę, z maksymalnym czasem terapii do 7 dni. W zespole Zollingera-Ellisona dawka początkowa to 80 mg/dobę, którą można modyfikować w zależności od wyników badań wydzielania soku żołądkowego; dawki powyżej 80 mg należy podawać w dwóch dawkach podzielonych, a okresowe zwiększenie do ponad 160 mg jest dopuszczalne tylko krótkotrwale. W sytuacjach wymagających szybkiej kontroli wydzielania kwasu, podaje się dwukrotnie 80 mg dożylnie, co zwykle pozwala na uzyskanie docelowego poziomu wydzielania kwasu poniżej 10 mEq/h w ciągu 1 godziny. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, natomiast u osób z niewydolnością nerek i pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki. Produkt nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, dawka dobowa, nadmierne wydzielanie, osmolalność, pantoprazol dożylny, pH roztworu, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór glukozy do wstrzykiwań, roztwór sodu chlorku, terapia doustna, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol Kabi 10 mg/ml
Paracetamol Kabi to roztwór do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 10 ml (100 mg paracetamolu), fiolkach lub workach 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Preparat zawiera substancje pomocnicze: cysteinę jako stabilizator, mannitol jako wypełniacz oraz wodę do wstrzykiwań. Roztwór jest izoosmotyczny, o pH 5,0–7,0, co zapewnia bezpieczeństwo podania dożylnego. Produkt jest dostępny w różnych opakowaniach ze szkła typu I i II oraz poliolefiny, wyposażonych w odpowiednie korki i uszczelnienia, co gwarantuje stabilność i sterylność preparatu.
cysteina, droga dożylna, guma bromobutylowa, infuzja, izoosmotyczność, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, opalizacja, paracetamol, podanie dożylne, podanie infuzji, rozcieńczalnik, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, stabilność produktu leczniczego, warunki aseptyczne, wkłucie centralne, woda do wstrzykiwań, zator powietrzny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cytosar 100 mg/ml
Lek Cytosar zawierający cytarabinę w stężeniu 100 mg/ml jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w chemioterapii nowotworów. Podawanie odbywa się dożylnie (wlew lub wstrzyknięcie) lub podskórnie, w zależności od schematu terapeutycznego. Cytarabina jest nieaktywna po podaniu doustnym. Do rozcieńczania stosuje się roztwory niezawierające konserwantów: 0,9% NaCl, 5% glukozę lub wodę do wstrzykiwań, z uwzględnieniem zawartości sodu z rozcieńczalnika. W terapii dużymi dawkami oraz u niemowląt i dzieci do 3 lat należy unikać rozcieńczalników z alkoholem benzylowym, a preparat podawać natychmiast po przygotowaniu.
cefalotyna, chemioterapia nowotworowa, chłoniak nieziarniczy, ciągły wlew dożylny, cytarabina, fosforan sodowy, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka nielimfocytarna, podanie podskórne, prednizolon, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, terapia przeciwnowotworowa, winkrystyna, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexmedetomidine Kalceks 100 mcg/ml
Dexmedetomidine Kalceks to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 µg/ml, zawierający deksmedetomidyny chlorowodorek jako substancję czynną. Produkt dostępny jest w ampułkach 2 ml (200 µg), fiolkach 4 ml (400 µg) oraz 10 ml (1000 µg). Po rozcieńczeniu stężenie końcowe roztworu powinno wynosić 4 µg/ml lub 8 µg/ml, przygotowywane przez odpowiednie rozcieńczenie koncentratu w płynach infuzyjnych takich jak 5% roztwór glukozy, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, mannitol 20% lub 0,9% roztwór NaCl. Roztwory należy delikatnie wymieszać i przed podaniem kontrolować pod kątem obecności cząstek i odbarwień. Produkt jest kompatybilny z wieloma lekami stosowanymi w anestezjologii i intensywnej terapii, w tym środkami zwiotczającymi, lekami sedacyjnymi, wazoaktywnymi oraz substytutami osocza.
bezylan atrakurium, bromek glikopirolanu, bromek pankuronium, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chlorek miwakurium, chlorek sodu, chlorowodorek deksmedetomidyny, chlorowodorek fenylefryny, cytrynian fentanylu, deksmedetomidyna, dobutamina, dopamina, etomidat, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, leki antycholinergiczne, leki inotropowe, leki sedacyjne, leki wazoaktywne, mannitol, midazolam, noradrenalina, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, siarczan atropiny, siarczan morfiny, środki zwiotczające, substytuty osocza, sukcynylocholina, tiopental sodu, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Amsidyl to cytotoksyczny preparat onkologiczny dostępny w formie koncentratu (75 mg amsakryny w 1,5 ml) oraz rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji. Koncentrat zawiera 50 mg amsakryny/ml oraz dimetyloacetamid, natomiast rozpuszczalnik to roztwór kwasu (S)-mlekowego w wodzie do wstrzykiwań. Po rozpuszczeniu koncentratu rozpuszczalnikiem uzyskuje się roztwór o stężeniu 5 mg/ml amsakryny, który następnie należy rozcieńczyć w co najmniej 500 ml 5% roztworu glukozy. Preparat wykazuje niezgodność z jonami chlorkowymi, dlatego bezwzględnie zabrania się stosowania roztworów NaCl do rozcieńczania. Do przenoszenia stężonych roztworów amsakryny należy używać wyłącznie szklanych strzykawek. Produkt ma okres ważności 2 lata w temperaturze do 25°C, a po rozcieńczeniu zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 48 godzin w 2–25°C, jednak roztwór należy zużyć natychmiast lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w 2–8°C, jeśli rekonstytucja odbyła się w warunkach aseptycznych.
amsakryna, Amsidyl, cytostatyk, dimetyloacetamid, jon chlorkowy, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas (S)-mlekowy, lecznictwo onkologiczne, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, podanie pozanaczyniowe, preparat cytotoksyczny, rozpuszczalnik, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, stężony roztwór, szklana strzykawka, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol Baxter 10 mg/ml
Paracetamol Baxter to roztwór do infuzji o stężeniu 10 mg/mL, dostępny w fiolkach 50 mL (500 mg paracetamolu) oraz 100 mL (1000 mg paracetamolu). Roztwór jest bezbarwny do lekko żółtawego, klarowny, o osmolalności 270-310 mOsm/kg i pH 4,5-6,5. Zawiera substancje pomocnicze takie jak cysteiny chlorowodorek jednowodny (stabilizator), disodu fosforan (bufor), mannitol (regulator osmolalności), kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest konfekcjonowany w fiolkach ze szkła typu II, zamkniętych korkiem z gumy chlorobutylowej i zabezpieczonych aluminiowym wieczkiem typu flip-off (czerwonym dla 50 mL i niebieskim dla 100 mL). Opakowania zbiorcze zawierają 25 fiolek.
bufor fosforanowy, cysteiny chlorowodorek, disodu fosforan, guma chlorobutylowa, infuzja, interakcja chemiczna, kwas solny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, paracetamol, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, sodu wodorotlenek, stabilność roztworu, właściwość fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam Accord w stężeniu 1 mg/ml (chlorowodorek midazolamu) jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, o objętości 5 ml zawierającej łącznie 5 mg substancji czynnej. Preparat zawiera 3,53 mg sodu/ml w formie chlorku sodu, co zapewnia izotoniczność roztworu. pH roztworu mieści się w zakresie 2,9-3,7, a osmolalność wynosi 270-330 mOsm/kg mc., co gwarantuje stabilność chemiczną i bezpieczeństwo podania parenteralnego. Substancje pomocnicze to chlorek sodu, kwas solny i wodorotlenek sodu do korekcji pH oraz woda do wstrzykiwań. Ampułki typu OPC o pojemności 5 ml są przeznaczone do jednorazowego użytku, a preparat należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, z okresem ważności 4 lata od daty produkcji.
ampułka OPC, dekstran, infuzja dożylna, izotoniczność, kwas solny, midazolam chlorowodorek, mleczan, niezgodność farmaceutyczna, odczyn zasadowy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór elektrolitowy, roztwór fizjologiczny, roztwór fruktozy, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór hipertoniczny, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, stabilność preparatu, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Plofed 1% 10 mg/ml
Preparat Plofed 1% zawiera 10 mg/ml propofolu w postaci emulsji do wstrzykiwań/infuzji o białym, nieprzezroczystym zabarwieniu. Każda fiolka ma pojemność 20 ml, co odpowiada 200 mg substancji czynnej. Emulsja zawiera substancje pomocnicze takie jak olej sojowy (100 mg/ml), glicerol, kwas oleinowy, lecytynę oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat może być podawany bez rozcieńczenia lub po rozcieńczeniu w stosunku 1:4 z 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem NaCl lub mieszaniną 0,18% NaCl i 4% glukozy, co daje stężenie propofolu 2 mg/ml. Sporządzanie mieszaniny wymaga zachowania aseptyki, a po rozcieńczeniu preparat jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 12 godzin w temperaturze do 25°C.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Cytosar 100 mg/ml
Produkt leczniczy CYTOSAR zawiera cytarabinę w stężeniu 100 mg/ml, dostępny w fiolkach o pojemności 10 ml (1000 mg) oraz 20 ml (2000 mg). Roztwór jest przezroczysty, o pH 7,4 i osmolalności 250-350 mOsm/kg. Do podawania dożylnego zaleca się rozcieńczanie w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze NaCl lub wodzie do wstrzykiwań, przy czym stabilność roztworu rozcieńczonego w stężeniach 0,1-1 mg/ml wynosi do 4 dni w temperaturze 2-8°C lub 25°C. Produkt należy przechowywać poniżej 25°C, chronić przed światłem i nie zamrażać. Należy unikać mieszania cytarabiny z heparyną, insuliną, 5-fluorouracylem, metyloprednizolonem oraz penicylinami ze względu na fizyczną niezgodność.
cytarabina, fluorouracyl, heparyna, insulina, laminarny przepływ powietrza, metyloprednizolon, niezgodność farmaceutyczna, oksacylina, penicylina G, podanie dożylne, podanie podskórne, podchloryn sodu, postać farmaceutyczna, powierzchnia ciała, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, stabilność fizyczna i chemiczna, warunki przechowywania, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cerebrolysin 215,2 mg/ml
Cerebrolysin, dostępny w stężeniu 215,2 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań i infuzji, jest preparatem zawierającym mieszaninę peptydów pochodzących z mózgu świni. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego: w demencji starczej typu alzheimerowskiego i demencji naczyniowej stosuje się dawkę 10–30 ml przez 4 tygodnie, w udarze niedokrwiennym i krwotocznym mózgu dawki wynoszą odpowiednio 20–50 ml i 30–50 ml przez 10–21 dni, a w urazach czaszkowo-mózgowych 20–50 ml przez 7–30 dni. U pacjentów pediatrycznych zalecana dawka dobowa to 1–2 ml. Terapia w demencji może być powtarzana po 2–3 miesiącach przerwy, a pełny cykl obejmuje 20 wstrzyknięć, z możliwością redukcji częstotliwości podawania po pierwszym cyklu do 2–3 razy w tygodniu.
Cerebrolysin, demencja, demencja alzheimerowska, demencja naczyniowa, leki sercowo-naczyniowe, peptydy mózgowe, płyn Ringera, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, terapia wspomagająca, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, uraz czaszkowo-mózgowy, wlew dożylny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cytosar 20 mg/ml
Lek Cytosar zawierający cytarabinę (20 mg/ml) jest stosowany wyłącznie przez doświadczonych onkologów i podawany dożylnie (wlew lub wstrzyknięcie), podskórnie lub dokanałowo, w zależności od wskazań i schematu leczenia. Rozcieńczanie leku wymaga stosowania roztworów bez konserwantów, szczególnie przy podaniu dokanałowym (0,9% NaCl). Standardowa dawka w indukcji remisji ostrej białaczki nielimfocytarnej wynosi 100 mg/m²/dobę, podawana w ciągłym wlewie dożylnym lub co 12 godzin przez 7 dni. Duże dawki (2-3 g/m²) podaje się we wlewie trwającym 1-3 godziny co 12 godzin przez 2-6 dni, z wykluczeniem rozcieńczalników zawierających alkohol benzylowy. Podskórnie stosuje się dawki 20-100 mg/m², a dokanałowo 5-75 mg/m², najczęściej 30 mg/m² co 4 dni, w terapii ostrej białaczki z zajęciem OUN, często w skojarzeniu z hydrokortyzonem i metotreksatem (dawki odpowiednio 15 mg/m² i 15 mg/m²). U dzieci i młodzieży dawkowanie jest podobne jak u dorosłych, z uwzględnieniem wieku przy dawkowaniu metotreksatu oraz koniecznością stosowania rozcieńczalników bez konserwantów u niemowląt i dzieci do 3 lat.
cefalotyna, chemioterapia nowotworów, chłoniak nieziarniczy, cytarabina, dawkowanie leku, indukcja remisji, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, naciek białaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka nielimfocytarna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie dokanałowe, prednizolon, radioterapia, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, sól sodowa bursztynianu hydrokortyzonu, terapia skojarzona, toksyczny wpływ na szpik kostny, układ krwiotwórczy, winkrystyna, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zajęcie opon mózgowo-rdzeniowych, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin Altan 200 mg
Teicoplanin Altan jest dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub podania doustnego, zawierającego 200 mg teikoplaniny (≥200 000 j.m.) na fiolkę o objętości 10 ml. Po rekonstytucji 3 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się roztwór o pH 6,3-7,7 i osmolalności 220-299 mOsmol/kg, o barwie żółtawej do lekko brązowej. Produkt zawiera 9,45 mg sodu na fiolkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Roztwór można podawać bezpośrednio, po rozcieńczeniu w szerokim zakresie roztworów (m.in. 0,9% NaCl, roztwór Ringera, glukoza 5% i 10%) lub doustnie, przy czym produkt jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Zaleca się stosowanie 5 ml strzykawki z igłą 23 G do pobrania dawki 3 ml zawierającej nominalną ilość teikoplaniny.
aminoglikozydy, dializa otrzewnowa, dieta niskosodowa, fiolka szklana, infuzja, infuzja dożylna, korek bromobutylowy, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność roztworu, pH roztworu, rekonstytucja proszku, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, roztwór sodu chlorku, stabilność chemiczna, teikoplanina, terapia skojarzona, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Cerebrolizyna – Dawkowanie i sposób podawania
Cerebrolysin w stężeniu 215,2 mg/ml jest preparatem peptydowym stosowanym w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych, takich jak demencja alzheimerowska, udar mózgu (zarówno niedokrwienny, jak i krwotoczny) oraz urazy czaszkowo-mózgowe. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego: dla demencji zaleca się 10–30 ml przez 4 tygodnie, w udarze niedokrwiennym i krwotocznym 20–50 ml przez 10–21 dni, a w urazach czaszkowo-mózgowych 20–50 ml przez 7–30 dni. U dzieci dawka dobowa wynosi 1–2 ml, dostosowana indywidualnie przez lekarza. Dawki powyżej 10 ml należy podawać wyłącznie w formie powolnego wlewu dożylnego (rozcieńczonego do 100 ml), trwającego 15–60 minut, natomiast mniejsze dawki można podawać domięśniowo (do 5 ml) lub dożylnie (do 10 ml). W terapii demencji możliwe jest powtarzanie cykli leczenia co 2–3 miesiące, z możliwością zmniejszenia częstotliwości podawania po pierwszym cyklu do 2–3 razy w tygodniu, łącznie do 20 wstrzyknięć na cykl.
Cerebrolysin, demencja alzheimerowska, demencja naczyniowa, działanie niepożądane, infuzja, mózg świni, płyn Ringera, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, schorzenie neurologiczne, schorzenie współistniejące, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, uraz czaszkowo-mózgowy, wlew dożylny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amiokordin 50 mg/ml
Produkt leczniczy Amiokordin zawiera chlorowodorek amiodaronu w stężeniu 50 mg/ml (odpowiadającemu 47,33 mg amiodaronu w formie zasadowej na 1 ml). Każda ampułka o objętości 3 ml zawiera 150 mg chlorowodorku amiodaronu (141,98 mg amiodaronu). Substancje pomocnicze obejmują alkohol benzylowy (20,2 mg/ml, 60,6 mg/ampułka), polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest przeznaczony do podawania dożylnego, w formie wstrzyknięć trwających co najmniej 3 minuty lub wlewów dożylnych z 5% roztworem glukozy, z dawką nasycającą podawaną w 250 ml glukozy przez 20 minut do 2 godzin oraz dawką podtrzymującą również w 250 ml 5% glukozy. Wlewy należy podawać przez centralny cewnik żylny przy użyciu pompy objętościowej.
alkohol benzylowy, amiodaron chlorowodorek, centralny cewnik żylny, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, polisorbat 80, pompa objętościowa, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Linezolid Eugia 2 mg/ml
Linezolid Eugia to roztwór do infuzji o stężeniu 2 mg/mL, dostępny w jednorazowych workach infuzyjnych o pojemności 300 mL, zawierających 600 mg linezolidu. Preparat jest izotoniczny, klarowny, o pH 4,4-5,2, zabarwiony od bezbarwnego do nieco żółtego, bez widocznych cząstek stałych. W skład roztworu wchodzą substancje pomocnicze, w tym 45,7 mg/mL glukozy (13,7 g w całym worku) oraz 0,38 mg/mL sodu (114 mg w całym worku), które zapewniają odpowiednią osmolarność i stabilizację pH. Produkt przechowywany jest w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 2 lata przed otwarciem. Po otwarciu należy go stosować natychmiast lub zgodnie z zasadami aseptyki, a niewykorzystane resztki należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
amfoterycyna B, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk makrolidowy, ceftriakson, chloropromazyny chlorowodorek, cytrynian sodu, diazepam, erytromycyny laktobionian, fenytoina sodowa, glukoza, glukoza jednowodna, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpierwotniakowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, niezgodność farmaceutyczna, pH roztworu, podanie dożylne, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór klarowny, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, sód, sulfametoksazol z trimetoprymem, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anidulafungin Sandoz 100 mg
Anidulafungin Sandoz jest lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającym 100 mg anidulafunginy na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 30 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się koncentrat o stężeniu 3,33 mg/ml, który następnie rozcieńcza się w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy do stężenia końcowego 0,77 mg/ml. Zalecane dawki to 100 mg (1 fiolka) lub 200 mg (2 fiolki), z odpowiednio 130 ml i 260 ml całkowitej objętości roztworu do infuzji. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1,4 ml/min (1,1 mg/min), a minimalny czas trwania infuzji wynosi 90 minut dla dawki 100 mg i 180 minut dla dawki 200 mg. pH roztworu po przygotowaniu mieści się w zakresie 3,5–5,5. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania i kontroli wizualnej pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia, które dyskwalifikują roztwór do podania.
anidulafungina, fiolka szklana, fruktoza, koncentrat roztworu do infuzji, korek z gumy bromobutylowej, kwas mlekowy, kwas solny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, polisorbat, proszek do sporządzania koncentratu, przechowywanie w lodówce, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, technika aseptyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alexan 20 mg/ml
Alexan (cytarabina) 20 mg/ml jest stosowany w leczeniu białaczek i chłoniaków, podawany dożylnie (w formie szybkiej lub ciągłej infuzji), podskórnie lub dokanałowo. Doustne podanie jest nieaktywne. Dawkowanie zależy od schematu leczenia i rodzaju nowotworu. W indukcji remisji stosuje się dawki 100-200 mg/m² pc./dobę przez 5-10 dni, z przerwą 7-9 dni do oceny remisji szpiku. W terapii podtrzymującej dawki wynoszą 70-200 mg/m² pc./dobę, podawane przez 5 dni co 4 tygodnie lub raz w tygodniu. W chłoniakach nieziarniczych u dorosłych cytarabina podawana jest w dawce 300 mg/m² pc. w 8. dniu cyklu (np. schemat PROMACE-CYTABOM). U dzieci stosuje się protokoły BMF z dawkami 75-150 mg/m² pc. w określonych dniach terapii. W leczeniu dużymi dawkami podaje się 1-3 g/m² pc. co 12 godzin przez 4-6 dni w infuzji trwającej 1-3 godziny, stosując rozcieńczalniki bez konserwantów. Podawanie dokanałowe obejmuje dawki 5-30 mg/m² pc. co 2-7 dni, najczęściej 30 mg/m² co 4 dni, do oczyszczenia płynu mózgowo-rdzeniowego z komórek nowotworowych.
badanie szpiku kostnego, białaczka, białaczka OUN, chemioterapia, chemioterapia skojarzona, chłoniak nie-B-komórkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak non-Hodgkin, chłoniak z komórek B, cytarabina, droga dożylna, droga podskórna, hemodializa, hipoplazja szpiku, infuzja dożylna, kortykosteroid, leczenie dokanałowe, leczenie podtrzymujące remisję, lek cytotoksyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, remisja szpiku kostnego, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, terapia indukcyjna, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicopix 200 mg
Teicopix to antybiotyk glikopeptydowy zawierający teikoplaninę w dawkach 200 mg (≥ 200 000 j.m.) oraz 400 mg (≥ 400 000 j.m.), dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu. Każda fiolka zawiera 9,45 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Po rozpuszczeniu w 3,2 mL wody do wstrzykiwań uzyskuje się 3,0 mL roztworu o stężeniu teikoplaniny odpowiednio 66,7 mg/mL lub 133,3 mg/mL, o pH 7,2-7,8 i izotonicznym charakterze. Roztwór może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja), doustnie lub jako roztwór do wstrzykiwań, z możliwością rozcieńczenia w standardowych płynach infuzyjnych, takich jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, Hartmanna, 5% glukozy oraz roztwory do dializy otrzewnowej. Należy unikać mieszania teikoplaniny z aminoglikozydami i innymi lekami poza wymienionymi płynami infuzyjnymi.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, infuzja, izotoniczność osocza, liofilizacja, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, roztwór sodu chlorku, stabilność leku, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cabazitaxel Medical Valley 60 mg
Cabazitaxel Medical Valley jest dostępny jako koncentrat (1,5 ml zawierające 60 mg kabazytakselu, tj. 40 mg/ml) oraz rozpuszczalnik (4,5 ml etanolu 96% i wody do wstrzykiwań). Po rozcieńczeniu całym rozpuszczalnikiem uzyskuje się roztwór o stężeniu 10 mg/ml kabazytakselu. Produkt zawiera polisorbat 80 i śladowe ilości kwasu cytrynowego w koncentracie oraz 573,3 mg etanolu 96% w rozpuszczalniku, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania przez przeszkolony personel, z zachowaniem środków ochrony osobistej, ze względu na cytotoksyczne właściwości kabazytakselu. Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z lekiem.
kabazytaksel, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, podanie leku, polisorbat 80, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, środki ochrony osobistej, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja cytotoksyczna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, worek do infuzji, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cytosar 1 g
Preparat Cytosar (cytarabina) jest podawany wyłącznie drogą dożylną lub podskórną, gdyż nie wykazuje aktywności po podaniu doustnym. Do przygotowania roztworu stosuje się 0,9% roztwór NaCl bez konserwantów, z wykluczeniem rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy u niemowląt i dzieci poniżej 3 roku życia. Szybkie dożylne wstrzyknięcie dużych dawek jest lepiej tolerowane niż powolny wlew, co wiąże się z szybką inaktywacją cytarabiny i krótszą ekspozycją komórek na lek, choć nie wykazano klinicznie istotnych różnic w skuteczności. Standardowa dawka w indukcji remisji ostrej białaczki nielimfocytarnej wynosi 100 mg/m²/dobę, podawana w ciągłym wlewie dożylnym lub co 12 godzin przez 7 dni. W schematach wysokodawkowych stosuje się 2-3 g/m² podawane we wlewie dożylnym trwającym 1-3 godziny co 12 godzin przez 2-6 dni. Dawkowanie podskórne wynosi zwykle 20-100 mg/m², dostosowane do wskazań i schematu terapeutycznego.
cefalotyna, chłoniak nieziarniczy, cytarabina, Cytosar, indukcja remisji, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka nielimfocytarna, podanie dożylne, podanie podskórne, prednizolon, roztwór sodu chlorku, schemat wysokodawkowy, winkrystyna, wlew dożylny, zgodność farmaceutyczna