wapń chlorek dwuwodny
Wapń chlorek dwuwodny (CaCl₂·2H₂O) to związek chemiczny stosowany w medycynie jako źródło jonów wapnia. Jest to biała, krystaliczna substancja, dobrze rozpuszczalna w wodzie, co czyni ją odpowiednią do zastosowań farmaceutycznych i klinicznych.
W praktyce medycznej wapń chlorek dwuwodny wykorzystywany jest głównie w stanach hipokalcemii ostrej, gdy konieczne jest szybkie uzupełnienie jonów wapnia. Podawany jest dożylnie w sytuacjach zagrożenia życia, takich jak tężyczka hipokalcemiczna, zatrucie blokerami kanału wapniowego czy jako składnik protokołów resuscytacyjnych w zatrzymaniu krążenia.
Preparat ten ma przewagę nad glukonianiem wapnia pod względem zawartości elementarnego wapnia – chlorek wapnia zawiera trzykrotnie więcej jonów wapnia niż glukonion wapnia w przeliczeniu na tę samą objętość roztworu. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy jego podawaniu dożylnym, gdyż wykazuje silne działanie drażniące na naczynia krwionośne i może powodować martwicę tkanek przy wynaczynieniu.
W farmacji wapń chlorek dwuwodny stosowany jest również jako składnik preparatów wieloelektolitowych oraz jako dodatek do preparatów krwiopochodnych, gdzie wiąże jony cytrynianu używane jako antykoagulant podczas pobierania krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek dwuwodny – Działania niepożądane
Wapnia chlorek dwuwodny (Calcii chloridum dihydricum) jest szeroko stosowanym źródłem jonów wapnia w medycynie, dostępny głównie w formie roztworów do wstrzykiwań oraz składników roztworów dializacyjnych i infuzyjnych. Jego działania niepożądane wynikają przede wszystkim z farmakologicznego działania wapnia oraz drogi podania. Do najważniejszych należą: miejscowe działanie drażniące przy podaniu pozanaczyniowym, hiperkalcemia (często) przy szybkim dożylnym podaniu lub przedawkowaniu, zwapnienia tkanek miękkich (często) przy długotrwałym stosowaniu oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, bradykardia, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze. Domięśniowe i podskórne podanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko martwicy tkanek, silnego bólu i zapalenia tkanki łącznej. Hiperkalcemia manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego i nerek, w tym nudnościami, osłabieniem mięśni, wielomoczem, kamicą nerkową oraz w ciężkich przypadkach zaburzeniami rytmu serca i śpiączką.
azotemia, bisfosfonian, bradykardia, cholestaza, diuretyk pętlowy, glikozyd nasercowy, hiperamonemia, hiperkalcemia, hipokalcemia, kalcytonina, kamica nerkowa, kamica pęcherzyka żółciowego, marskość wątroby, martwica tkanek, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, terapia nerkozastępcza, wapń chlorek dwuwodny, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zasadowica, zwapnienie tkanek miękkich, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Calcium chloride DEMO 1 g/10 ml
Calcium chloride DEMO to roztwór do infuzji o stężeniu 1 g/10 ml, zawierający 1 g wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada około 6,8 mmol (13,6 mEq) jonów wapnia oraz 13,6 mmol (13,6 mEq) jonów chlorkowych na ampułkę. Każdy mililitr roztworu dostarcza 0,68 mmol (1,36 mEq) jonów wapnia. Preparat jest wskazany do szybkiego uzupełnienia jonów wapnia w stanach nagłych, takich jak hiperkaliemia, hipokalcemia (stężenie wapnia w osoczu poniżej normy 2,15–2,60 mmol/l) oraz zatrucia antagonistami wapnia. Calcium chloride DEMO znajduje zastosowanie także w leczeniu hipokalcemii wynikającej z różnych etiologii, w tym zaburzeń wchłaniania wapnia, zespołu głodnych kości, nadmiernych strat wapnia, a także hipokalcemii jatrogennej związanej z przetoczeniami krwi konserwowanej cytrynianami lub długotrwałym żywieniem pozajelitowym bez suplementacji wapnia.
bloker kanału wapniowego, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, krew konserwowana cytrynianami, niedobór witaminy D, niedoczynność przytarczyc, parathormon, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór do infuzji, wapń chlorek dwuwodny, zatrucie antagonistami wapnia, zespół Di George’a, zespół głodnych kości, zespół złego wchłaniania, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l 4,25% glukozy + 1,75 mmol/l wapnia
Stosowanie roztworów do dializy otrzewnowej balance 4,25% zawierających 4,25% glukozy i wapń w stężeniu 1,75 mmol/l u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Dostępne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych roztworów w ciąży są bardzo ograniczone, a brak badań na modelach zwierzęcych uniemożliwia pełną ocenę wpływu na rozwój zarodka, płodu oraz przebieg ciąży. W przypadku konieczności zastosowania dializy otrzewnowej w ostatnim okresie ciąży, lekarz powinien monitorować stan kliniczny matki i płodu oraz regularnie oceniać parametry biochemiczne. Składniki roztworu mogą przenikać do mleka kobiecego, jednak przy prawidłowym stosowaniu nie przewiduje się działań niepożądanych u dziecka karmionego piersią. W sytuacji konieczności dializy u pacjentki karmiącej, rozważenie czasowego przerwania karmienia powinno być oparte na analizie korzyści dla matki i dziecka oraz dokładnym poinformowaniu pacjentki.
ciąża, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, glukoza jednowodna, karmienie naturalne, karmienie piersią, karmione piersią dziecko, magnez chlorek sześciowodny, okres rozrodczy, parametry biochemiczne, przenikanie do mleka, roztwór do dializy otrzewnowej, rozwój płodu, rozwój zarodka, sód chlorek, sód mleczan, stan kliniczny, wapń chlorek dwuwodny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Calcium chloratum WZF 67 mg/ml
Calcium chloratum WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający 67 mg/ml wapnia chlorku dwuwodnego, co odpowiada 0,46 mmol (18,3 mg) jonów wapnia na ml. W jednej 10 ml ampułce znajduje się 670 mg substancji czynnej, dostarczającej 4,6 mmol (183 mg) jonów wapnia. Produkt cechuje się wysoką osmolalnością około 1249 mosmol/kg, co należy uwzględnić przy dożylnym podawaniu, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Calcium chloratum WZF jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z hiperkalcemią, hiperkalciurią, kamicą nerkową, ostrą niewydolnością nerek oraz u osób z nadwrażliwością na składniki preparatu. Ponadto, lek nie powinien być stosowany, jeśli roztwór jest mętny, zawiera cząstki, ampułka jest uszkodzona lub lek przekroczył termin ważności bądź był niewłaściwie przechowywany.
arytmia komorowa, Calcium Chloratum, działanie inotropowe, działanie kardiotoksyczne, glikozydy nasercowe, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, jon wapnia, kalcyfikacja naczyń, kamica nerkowa, miażdżyca naczyń, niewydolność serca, osmolalność, ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek, sarkoidoza, wapń chlorek dwuwodny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, złogi nerkowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Calcium chloride DEMO 1 g/10 ml
Chlorek wapnia (kod ATC: B05XA07) jest kluczowym elektrolitem stosowanym w terapii dożylnej, zawierającym 1 g chlorku wapnia dwuwodnego na 10 ml roztworu, co odpowiada 6,8 mmol (13,6 mEq) jonów wapnia oraz 13,6 mmol (13,6 mEq) jonów chlorkowych. Roztwór o pH 5-8 charakteryzuje się jasnobrązowo-żółtym zabarwieniem i jest kompatybilny z płynami ustrojowymi. Wapń pełni fundamentalne funkcje w organizmie, m.in. strukturalną (budowa kości i zębów), udział w krzepnięciu krwi jako kofaktor czynników krzepnięcia, neurotransmisję, skurcze mięśniowe oraz prawidłową czynność mięśnia sercowego. Homeostaza wapnia jest regulowana przez parathormon, kalcytoninę oraz aktywną formę witaminy D, które modulują jego poziom w osoczu i metabolizm kostny.
chlorek wapnia, czynnik krzepnięcia, grupa farmakoterapeutyczna, homeostaza wapnia, jon chlorkowy, jon wapnia, kalcytonina, kaskada krzepnięcia, kod ATC, mięsień poprzecznie prążkowany, neuroprzekaźnik, osteoblast, osteoklast, parathormon, roztwór do infuzji, roztwór dożylny, roztwór elektrolitów, transmisja sygnałów nerwowych, wapń chlorek dwuwodny, witamina D - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek dwuwodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapnia chlorek dwuwodny (Calcii chloridum dihydricum) jest substancją zawierającą jony wapnia (Ca²⁺), które stanowią fizjologiczny składnik osocza i odgrywają kluczową rolę w przewodnictwie nerwowym, kurczliwości mięśni, krzepnięciu krwi oraz mineralizacji kości. Ze względu na jego naturalne występowanie w organizmie, konwencjonalne badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa farmakologicznego nie są wymagane. W produktach leczniczych, takich jak roztwory do dializy otrzewnowej (balance, bicaVera) zawierające wapnia chlorek dwuwodny w stężeniach 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l, przeprowadzono badania toksyczności pojedynczej i wielokrotnej dawki, które potwierdziły brak istotnego ryzyka toksykologicznego. Podobnie, w roztworach do hemofiltracji (np. Duosol) oraz infuzji (Płyn Ringera), wapnia chlorek dwuwodny pełni funkcję elektrolitu zastępczego bez wykazania efektów toksycznych.
badanie toksykologiczne, choroba nerek, dializa otrzewnowa, elektrolit osocza, hemofiltracja, homeostaza wapniowa, jon wapniowy, krzepnięcie krwi, kurczliwość mięśni, mineralizacja kości, niewydolność nerek, płyn Ringera, podanie dożylne, przewodnictwo nerwowe, roztwór do dializy, wapń chlorek dwuwodny, zaburzenie gospodarki wapniowej - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek dwuwodny – Przedawkowanie
Wapnia chlorek dwuwodny jest szeroko stosowany w terapii zaburzeń elektrolitowych, dializie otrzewnowej i hemofiltracji, jednak jego przedawkowanie prowadzi do hiperkalcemii, definiowanej jako całkowite stężenie wapnia w osoczu >3 mmol/l oraz stężenie wapnia zjonizowanego >1,2 mmol/l. Hiperkalcemia manifestuje się objawami ze strony układu nerwowego (letarg, dezorientacja, śpiączka), sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, zaburzenia rytmu, zatrzymanie akcji serca), pokarmowego (nudności, wymioty, atonia jelit), moczowego (zwiększona diureza, kamica nerkowa) oraz ogólnymi (astenia, zaburzenia świadomości). Przełom hiperkalcemiczny, przy stężeniu wapnia >4 mmol/l, stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej i hemofiltracji, gdzie nadmierne podanie chlorku wapnia może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej, odwodnienia lub przewodnienia, a także do niewydolności serca i zastoju płucnego.
bisfosfonian, dializa otrzewnowa, digoksyna, diuretyk pętlowy, forsowana diureza, furosemid, glikozyd nasercowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, kalcytonina, kamica nerkowa, kortykosteroid, leczenie nerkozastępcze, odstęp QT, osmolalność, płyn dializacyjny, przełom hiperkalcemiczny, równowaga elektrolitowa, roztwór fizjologiczny soli, sodu edetynian, tiazydowy lek moczopędny, ultrafiltracja, wapń chlorek dwuwodny, wapń w osoczu, wapń zjonizowany, wapnica nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa nerwowego, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie pracy serca, związek chelatujący - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duozinal (2,5 mg + 58 Ca2+)/5 ml
Przedawkowanie preparatu Duozinal, zawierającego cetyryzynę dichlorowodorek oraz wapnia chlorek dwuwodny, może prowadzić do złożonych objawów klinicznych wynikających z toksycznego działania obu substancji. Cetyryzyna w dawce co najmniej 5-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę dobową wywołuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, sedacja, senność, drżenia, tachykardia, a także symptomy przeciwcholinergiczne, w tym rozszerzenie źrenic (mydriaza) i zatrzymanie moczu. Przedawkowanie wapnia chlorku prowadzi do hiperkalcemii manifestującej się utratą apetytu, bólami mięśniowo-stawowymi, nudnościami, wymiotami, poliurią, wzmożonym pragnieniem oraz zaburzeniami rytmu serca. Nie określono dokładnej dawki toksycznej dla jonów wapnia, jednak ich nadmiar wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne powikłania kardiologiczne i metaboliczne.
cetyryzyna dichlorowodorek, cewnikowanie pęcherza moczowego, dializa, działanie na OUN, działanie przeciwcholinergiczne, EKG, hiperkalcemia, inhibitor cholinesterazy, leczenie objawowe, lek sedatywny, mydriaza, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poliuria, równowaga elektrolitowa, splątanie, tachykardia, wapń chlorek dwuwodny, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek dwuwodny – Dawkowanie i sposób podawania
Wapnia chlorek dwuwodny, zawierający zjonizowany wapń (Ca²⁺), jest stosowany w różnych preparatach leczniczych, w tym roztworach do dializy otrzewnowej, hemofiltracji oraz infuzji dożylnych, szczególnie w stanach wymagających szybkiego uzupełnienia jonów wapnia. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz postaci farmaceutycznej. U dorosłych w stanach niedoboru wapnia zaleca się podawanie 5-10 ml roztworu (2,3-4,6 mmol Ca²⁺) powoli dożylnie, z szybkością nieprzekraczającą 1 mmol/min. W pediatrii dawka wynosi 0,2 ml/kg mc. (0,092 mmol Ca²⁺/kg) z maksymalną dawką dobową 1-10 ml. W zatruciach antagonistami wapnia oraz podczas resuscytacji krążeniowej stosuje się podobne dawki. W dializie otrzewnowej stosuje się roztwory o stężeniu wapnia 1,25-1,75 mmol/l, z objętością wymiany 2000 ml u dorosłych i 600-800 ml/m² u dzieci, wykonywane 4 razy na dobę. W hemofiltracji dawkowanie zależy od stanu klinicznego i masy ciała, z zalecaną szybkością filtracji 20-25 ml/kg/h. Produkt Calrecia (100 mmol/l chlorku wapnia) stosowany jest w terapii pozaustrojowej, z dawką dostosowywaną do utraty wapnia i monitorowania stężenia wapnia zjonizowanego, którego docelowe stężenie nie powinno być niższe niż 0,9 mmol/l.
agonista wazopresyny, antagonista wapnia, ból rozpierający, czynność nerek, dializa otrzewnowa, elektrolit, hemofiltracja, hiperkaliemia, hiponatremia, martwica tkanek, oczyszczanie pozaustrojowe, płyn Ringera, proces fizjologiczny, resuscytacja krążeniowa, równowaga kwasowo-zasadowa, SIADH, stężenie wapnia, terapia nerkozastępcza, wapń chlorek dwuwodny, wapń zjonizowany - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calcium chloride DEMO
Podczas terapii chlorkiem wapnia, szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkalcemii, zwłaszcza przy nadmiernym dawkowaniu. Konieczne jest systematyczne monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy, aby zapobiec powikłaniom. Podawanie pozajelitowe, zwłaszcza dożylne, wymaga ostrożności ze względu na ryzyko miejscowych reakcji, zwapnień tkanek miękkich oraz wynaczynienia leku, które może prowadzić do poważnych powikłań. Infuzje powinny być wykonywane powoli, aby uniknąć nagłego wzrostu stężenia wapnia i objawów hiperkalcemii. Chlorek wapnia jest najbardziej drażniącą solą wapnia stosowaną w lecznictwie, co wymaga szczególnej uwagi podczas podawania.
chlorek wapnia, choroba serca, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, niewydolność nerek, parametry biochemiczne, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, sarkoidoza, sól wapnia, stężenie elektrolitów, wapń chlorek dwuwodny, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie leku, zwapnienia tkanek miękkich - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duozinal (2,5 mg + 58 Ca2+)/5 ml
Preparat Duozinal w dawce 2,5 mg cetyryzyny dichlorowodorku oraz 58 mg jonów wapnia (Ca²⁺) na 5 ml syropu łączy dwa mechanizmy działania: przeciwhistaminowy i przeciwobrzękowy. Cetyryzyna, jako selektywny antagonista receptorów H₁, skutecznie hamuje reakcje alergiczne, w tym napływ eozynofili w późnej fazie zapalenia oraz powstawanie bąbli pokrzywkowych i zaczerwienienia skóry. Badania kliniczne potwierdzają jej bezpieczeństwo i skuteczność w dawce 10 mg/dobę, także u dzieci i pacjentów z łagodną lub umiarkowaną astmą, bez wpływu na czynność płuc czy wydłużenie odstępu QT. Efekt terapeutyczny jest odwracalny, a stosowanie cetyryzyny poprawia jakość życia chorych z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów histaminowych H1, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwobrzękowe, eozynofil, histamina, homeostaza elektrolitowa, kardiomiocyt, komórki mięśniowe, komórki nerwowe, krzepnięcie krwi, przepuszczalność naczyń krwionośnych, przewlekłe alergiczne zapalenie, reakcja alergiczna, receptor H1, tolerancja na działanie przeciwhistaminowe, wapń chlorek dwuwodny, wydłużenie odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorki, jako kluczowe jony elektrolitowe płynów ustrojowych, występują fizjologicznie w osoczu zarówno u ludzi, jak i zwierząt doświadczalnych. Produkty lecznicze zawierające chlorki, takie jak Natrium Chloratum 0,9% Baxter (154 mmol/l chlorków), Bocheńska Lecznicza Sól Jodowo-Bromowa (≥55% chlorków) oraz Klean-Prep (0,7425 g potasu chlorku i 1,465 g sodu chlorku na saszetkę, co po rozpuszczeniu dostarcza 35 mmol/l jonów chlorkowych), nie wymagają przeprowadzania szczegółowych badań przedklinicznych ze względu na ich naturalną obecność i udokumentowane bezpieczeństwo stosowania. Brak dedykowanych badań jest uzasadniony zarówno fizjologicznym charakterem chlorków, jak i długotrwałym, bezpiecznym użyciem tych preparatów w praktyce klinicznej.
- Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przedawkowanie
Przedawkowanie wapnia chlorku, stosowanego w stężeniach 1,25-2,5 mmol/l w roztworach do infuzji i dializy, prowadzi do hiperkalcemii o zróżnicowanym nasileniu objawów klinicznych, zależnych od stężenia wapnia w surowicy. Objawy obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (anoreksja, nudności, zaparcia przy stężeniach ≥ 2,6-3,0 mmol/l), układu nerwowego (osłabienie, zaburzenia świadomości przy ≥ 3,5-4,0 mmol/l), układu moczowego (polidypsja, poliuria, nefrokalcynoza przy ≥ 2,8-3,5 mmol/l) oraz układu sercowo-naczyniowego (arytmie, skrócenie QT, nadciśnienie przy ≥ 3,5-4,5 mmol/l). Szybkie dożylne podanie wapnia chlorku może wywołać dodatkowo objawy takie jak kredowy posmak w ustach, uderzenia gorąca i bóle w klatce piersiowej, związane z gwałtownym wzrostem zjonizowanego wapnia w krążeniu. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których ryzyko hiperkalcemii jest zwiększone ze względu na upośledzoną eliminację wapnia.
anoreksja, arytmia serca, bisfosfonian, ciągła żylno-żylna hemofiltracja, dializa otrzewnowa, diuretyk pętlowy, elektrolit, glikokortykosteroid, gospodarka wapniowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hipokaliemia, homeostaza wapniowa, kalcytonina, kamica nerkowa, nadciśnienie tętnicze, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, odstęp QT, polidypsja, poliuria, rozszerzenie naczyń obwodowych, uderzenie gorąca, wapń chlorek, wapń chlorek dwuwodny, zaburzenie psychiczne - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek dwuwodny – Właściwości farmakokinetyczne
Wapnia chlorek dwuwodny dostarcza jony wapnia, które są kluczowe dla wielu procesów fizjologicznych, a ich farmakokinetyka obejmuje dystrybucję, metabolizm i eliminację zależną od drogi podania oraz stanu klinicznego pacjenta. Wapń w osoczu występuje w około 47% w formie zjonizowanej, 6% w kompleksach z anionami, a 47% związany jest z białkami, głównie albuminą, co wpływa na jego aktywność biologiczną. Stężenie wapnia w płynie zewnątrzkomórkowym wynosi około 2,5 mmol/l, a w płynie wewnątrzkomórkowym około 1 mmol/l. Wapń jest wydalany głównie przez nerki, z częściowym wchłanianiem zwrotnym, a także przez przewód pokarmowy i inne drogi (pot, naskórek). W terapii dializacyjnej, zwłaszcza w ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CADO) z roztworami zawierającymi 1,25 mmol/l wapnia i różne stężenia glukozy (1,5%, 2,3%, 4,25%), dochodzi do usunięcia do 160 mg wapnia na dobę, co pozwala na bezpieczne stosowanie suplementacji wapnia i witaminy D bez ryzyka hiperkalcemii.
albumina, antykoagulacja cytrynianowa, bufor wodorowęglanowy, CADO, CRRT, cykl Krebsa, dializa otrzewnowa, efekt osmotyczny, gospodarka wapniowa, hemofiltracja, hiperkalcemia, homeostaza elektrolitowa, jon wapnia, kalcytonina, łożysko naczyniowe, parathormon, plazmafereza, płyn dializacyjny, płyn ustrojowy, płyn wewnątrzkomórkowy, płyn zewnątrzkomórkowy, przestrzeń zewnątrzkomórkowa, roztwór do infuzji, SLEDD, ultrafiltracja, wapń chlorek dwuwodny, wapń zjonizowany, witamina D, wodorowęglan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duozinal (2,5 mg + 58 Ca2+)/5 ml
Preparat Duozinal zawiera cetyryzyny dichlorowodorek oraz jony wapnia w postaci chlorku wapnia dwuwodnego, dostępny w formie syropu o stężeniu 2,5 mg cetyryzyny i 58 mg Ca²⁺ na 5 ml. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dzieci 2-6 lat otrzymują 5 ml syropu dwa razy dziennie (łącznie 5 mg cetyryzyny i 116 mg Ca²⁺), dzieci 6-12 lat 10 ml dwa razy dziennie (10 mg cetyryzyny i 232 mg Ca²⁺), natomiast dorośli i młodzież powyżej 12 lat 20 ml raz dziennie (10 mg cetyryzyny i 232 mg Ca²⁺). Podanie leku powinno odbywać się doustnie, na godzinę przed posiłkiem, popijając dużą ilością płynu, z wykluczeniem napojów mlecznych, które mogą obniżać biodostępność substancji czynnych.