stosowanie kortykosteroidów

Stosowanie kortykosteroidów w praktyce klinicznej obejmuje szeroką gamę wskazań, od chorób autoimmunologicznych po schorzenia dermatologiczne i pulmonologiczne. Te silnie działające leki przeciwzapalne i immunosupresyjne mogą być podawane ogólnoustrojowo (doustnie, domięśniowo, dożylnie) lub miejscowo (wziewnie, zewnętrznie, dostawowo).

Terapia kortykosteroidami wymaga starannego doboru dawki i czasu leczenia. W schorzeniach ostrych często stosuje się wyższe dawki przez krótki okres, podczas gdy w chorobach przewlekłych preferuje się najniższą skuteczną dawkę. Kluczowe jest również odpowiednie odstawienie leku – w przypadku długotrwałej terapii systemowej należy redukować dawkę stopniowo, by zapobiec niewydolności nadnerczy.

Działania niepożądane kortykosteroidów zależą od dawki i czasu stosowania. Do najczęstszych należą: hiperglikemia, nadciśnienie, zaburzenia elektrolitowe, osteoporoza, zwiększone ryzyko infekcji, zaburzenia psychiczne, atrofia skóry i zaćma. Monitorowanie pacjenta pod kątem tych powikłań stanowi istotny element postępowania terapeutycznego.

W praktyce klinicznej należy zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przy stosowaniu kortykosteroidów. Względne przeciwwskazania obejmują: cukrzycę, nadciśnienie, osteoporozę, chorobę wrzodową, jaskrę i choroby psychiczne. U pacjentów z grupy ryzyka konieczne jest wdrożenie odpowiednich środków zapobiegawczych, takich jak suplementacja wapnia i witaminy D czy profilaktyka przeciwgrzybicza.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl