sól nieorganiczna

Sól nieorganiczna to związek chemiczny powstający w wyniku reakcji kwasu nieorganicznego z zasadą, gdzie atom wodoru z kwasu zostaje zastąpiony kationem metalu lub innym kationem. Klasycznym przykładem jest chlorek sodu (NaCl), powszechnie znany jako sól kuchenna, który powstaje w reakcji kwasu solnego (HCl) z wodorotlenkiem sodu (NaOH).

W medycynie sole nieorganiczne pełnią kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu. Uczestniczą w regulacji równowagi wodno-elektrolitowej, transmisji impulsów nerwowych, kurczliwości mięśni oraz wielu procesach enzymatycznych. Niedobór lub nadmiar określonych soli nieorganicznych może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i funkcjonalnych.

Sole nieorganiczne znajdują szerokie zastosowanie w farmakoterapii. Chlorek sodu stosowany jest w płynach infuzyjnych, siarczan magnezu w leczeniu rzucawki i zaburzeń rytmu serca, a węglan wapnia jako suplement wapnia i lek zobojętniający kwas żołądkowy. Fosforany, węglany i siarczany stanowią ważne składniki wielu preparatów farmaceutycznych.

Diagnostyka zaburzeń gospodarki elektrolitowej, obejmująca pomiar stężenia jonów pochodzących z soli nieorganicznych (Na⁺, K⁺, Ca²⁺, Mg²⁺, Cl⁻, HCO₃⁻), należy do podstawowych badań laboratoryjnych wykonywanych u pacjentów, szczególnie w stanach ostrych, w intensywnej terapii oraz w monitorowaniu chorób przewlekłych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl