wyciąg z łuski ostropestu plamistego
Wyciąg z łuski ostropestu plamistego (Silybum marianum) to preparat ziołowy o udokumentowanych właściwościach hepatoprotekcyjnych. Głównym składnikiem aktywnym jest sylimaryna – kompleks flawonoidów zawierający sylibininę, izosylibininę, sylidianinę i sylikrystynę. Związki te wykazują silne działanie antyoksydacyjne oraz stabilizują błony komórkowe hepatocytów.
Mechanizm działania wyciągu z ostropestu obejmuje hamowanie peroksydacji lipidów, zmiatanie wolnych rodników oraz stymulację syntezy białek, co sprzyja regeneracji komórek wątrobowych. Dodatkowo sylimaryna wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie kaskady kwasu arachidonowego i ograniczenie wydzielania cytokin prozapalnych.
W praktyce klinicznej wyciąg z ostropestu znajduje zastosowanie jako środek wspomagający w leczeniu toksycznych uszkodzeń wątroby, przewlekłych chorób wątroby, a także jako terapia uzupełniająca w marskości wątroby i zapaleniu wątroby. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność preparatu w obniżaniu poziomu enzymów wątrobowych oraz poprawie funkcji tego narządu u pacjentów z różnymi schorzeniami hepatologicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pantetonian wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pantetonian wapnia (Calcii pantothenas), będący solą wapniową kwasu pantotenowego (witamina B5), jest składnikiem preparatów Sylimarol Vita 150 oraz Sylimarol Vita 80, gdzie występuje w dawce 4 mg na kapsułkę jako uzupełnienie witaminowe do głównego składnika roślinnego – wyciągu z ostropestu plamistego. Dokumentacja tych produktów, w części dotyczącej danych przedklinicznych (punkt 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego), nie zawiera szczegółowych informacji na temat bezpieczeństwa pantetonianu wapnia, ograniczając się do stwierdzenia „Brak danych”. Mimo to, pantetonian wapnia jest substancją o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa, stosowaną klinicznie od wielu lat, co sugeruje, że producenci opierają się na powszechnie dostępnej wiedzy bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań przedklinicznych dla tej formy witaminy B5.
badanie bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dzienna dawka spożycia, genotoksyczność, kwas pantotenowy, pantetonian wapnia, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, witamina B5, witaminy z grupy B, wpływ na reprodukcję, wyciąg z łuski ostropestu plamistego, wyciąg z ostropestu plamistego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sylicynar 28,6 mg + 140 mg
Produkt leczniczy Sylicynar zawiera 140 mg wyciągu suchego z ziela karczocha (DER 3-7:1) oraz 28,6 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu (DER 20-34:1). Nie przeprowadzono bezpośrednich badań farmakokinetycznych preparatu, dlatego ocenę parametrów farmakokinetycznych oparto na danych dotyczących poszczególnych składników aktywnych. W przypadku wyciągu z ziela karczocha brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych. Natomiast sylibina, główny składnik sylimaryny z łuski ostropestu, po podaniu doustnym szybko się wchłania, osiągając maksymalne stężenie w osoczu 0,34 μg/ml po dawce 560 mg sylimaryny (240 mg sylibiny) w czasie około 1,3 godziny. Sylibina wykazuje silne, odwracalne wiązanie z albuminą, co wpływa na jej dystrybucję, a jej okres półtrwania wynosi około 6,32 godziny.
albumina ludzka, bilans wydalania, dystrybucja w organizmie, kumulacja w organizmie, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, profil farmakokinetyczny, resorpcja w przewodzie pokarmowym, stężenie w osoczu, stężenie w żółci, sylibina, sylimaryna, wyciąg suchy z łuski ostropestu, wyciąg suchy z ziela karczocha, wyciąg z łuski ostropestu plamistego, wyciąg z ziela karczocha, wycięcie pęcherzyka żółciowego, wydalanie drogami żółciowymi, wydalanie z moczem, wydalanie z żółcią, zmienność międzyosobnicza