eozynofilowe zapalenie powięzi

Eozynofilowe zapalenie powięzi to rzadka choroba zapalna charakteryzująca się naciekiem eozynofilowym błon powięziowych otaczających mięśnie i tkanki miękkie. Schorzenie to należy do grupy zaburzeń hipereozynofilowych i może występować jako izolowane zapalenie powięzi lub w ramach układowego zespołu hipereozynofilowego.

Klinicznie choroba objawia się bólem, obrzękiem i zaczerwienieniem skóry nad zajętymi obszarami, ograniczeniem ruchomości oraz uczuciem sztywności mięśni. Najczęściej zajmuje kończyny, szczególnie kończyny dolne, choć może dotyczyć również tułowia i innych części ciała. W badaniach laboratoryjnych typowo stwierdza się podwyższony poziom eozynofilów we krwi obwodowej oraz zwiększone wartości markerów zapalnych.

Diagnostyka eozynofilowego zapalenia powięzi opiera się na obrazowaniu MRI, które wykazuje obrzęk i zapalenie powięzi, oraz na biopsji tkankowej potwierdzającej naciek eozynofilowy. Leczenie obejmuje głównie kortykosteroidy, które zwykle przynoszą szybką poprawę. W przypadkach opornych na steroidy stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak azatiopryna, metotreksat czy cyklosporyna.

Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć choroba może mieć charakter przewlekły lub nawrotowy, wymagający długotrwałej terapii. Istotne jest różnicowanie z innymi schorzeniami zapalnymi mięśni i tkanek miękkich, w tym z zapaleniem mięśni, fasciitis necroticans czy zespołem eozynofilii-mialgii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl