Wskazania do stosowania
Medoxa 20 mg

Wskazania do stosowania leku Medoxa

Produkt leczniczy Medoxa (zawierający prednizon jako substancję czynną) dostępny w postaci tabletek o różnych mocach (1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg i 50 mg) jest wskazany w leczeniu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Lek może być stosowany u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku, w zależności od wskazań klinicznych.¹

Leczenie substytucyjne

Medoxa jest stosowany w następujących przypadkach terapii zastępczej:

• Niewydolność kory nadnerczy o dowolnej etiologii (np. choroba Addisona, zespół nadnerczowo-płciowy, stan po adrenalektomii, niedobór ACTH) po zakończeniu wzrostu – należy jednak pamiętać, że lekami pierwszego wyboru w tych przypadkach są hydrokortyzon i kortyzon
• Stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami

²

Choroby reumatyczne i reumatologiczne

W przypadku chorób reumatycznych, Medoxa znajduje zastosowanie w następujących stanach:

Aktywne fazy układowego zapalenia naczyń

• Guzkowe zapalenie tętnic – stosuje się tu schematy dawkowania a, b (w przypadku dodatniego wyniku testu serologicznego na WZW typu B czas leczenia ograniczony jest do 2 tygodni)
• Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic i polimialgia reumatyczna – schemat dawkowania c
• Zapalenie tętnicy skroniowej – schemat dawkowania a; w przypadku ostrej utraty wzroku stosuje się początkowo terapię pulsacyjną dużymi dawkami dożylnymi glikokortykosteroidów, a następnie leczenie podtrzymujące z monitorowaniem OB
• Ziarniniakowatość Wegenera:
  • Terapia indukcyjna (schematy a-b) w skojarzeniu z metotreksatem (w postaciach łagodnych bez zajęcia nerek) lub według schematu Fauciego (w postaciach ciężkich z zajęciem nerek i/lub płuc)
  • Terapia remisyjna (schemat d, ze stopniowym zmniejszaniem dawki) w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi
• Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA, dawniej zespół Churga i Strauss):
  • Leczenie wstępne (schematy a-b) w przypadkach objawów narządowych i ciężkiej progresji w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi
  • Terapia remisyjna (schemat d)

³

Aktywne fazy ogólnoustrojowych chorób reumatycznych

Stosowanie schematu dawkowania a, b w przypadkach:

• Toczeń rumieniowaty układowy
• Zapalenie wielomięśniowe/przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
• Mieszane choroby tkanki łącznej

⁴

Reumatoidalne zapalenie stawów i inne artropatie

• Czynne reumatoidalne zapalenie stawów (schematy a do d) z ciężkimi postaciami postępującymi, np. formy destrukcyjne (schemat a) i/lub manifestacje pozastawowe (schemat b)
• Inne typy reumatoidalnego zapalenia stawów, gdy wymaga tego nasilenie choroby i nie można stosować niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ):
  • Zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa z zajęciem stawów obwodowych – schematy b, c)
  • Łuszczycowe zapalenie stawów (schematy c, d)
  • Artropatia enteropatyczna o dużej aktywności zapalnej (schemat a)
• Reaktywne zapalenie stawów (schemat c)
• Zapalenie stawów w sarkoidozie (schemat b początkowa)
• Zapalenie serca w gorączce reumatycznej, w ciężkich przypadkach powyżej 2-3 miesięcy (schemat a)
• Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów z ciężką progresją ogólnoustrojową (choroba Stilla) lub z zapaleniem tęczówki i ciała rzęskowego, gdy leczenie miejscowe jest nieskuteczne (schemat a)

⁵

Choroby układu oddechowego

W pulmonologii Medoxa stosuje się w następujących schorzeniach:

• Astma oskrzelowa (schematy c do a) – równocześnie zaleca się podawanie leków rozszerzających oskrzela
• Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (schemat b) – zalecany okres leczenia do 10 dni
• Śródmiąższowe choroby płuc, takie jak:
  • Ostre zapalenie pęcherzyków płucnych (alveolitis) (schemat b)
  • Zwłóknienie płuc (schemat b)
  • Zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc (schemat b ze stopniowym zmniejszaniem dawki), często w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi
  • Przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc (schemat b ze stopniowym zmniejszaniem dawki)
  • Długotrwałe leczenie przewlekłych postaci sarkoidozy w stadium II i III (z dusznością, kaszlem i pogorszeniem parametrów czynnościowych płuc) (schemat b)
• Profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków (schemat b, dwukrotnie)

⁶

Choroby górnych dróg oddechowych

Medoxa stosuje się również w schorzeniach górnych dróg oddechowych, do których zaliczamy:

• Ciężkie postacie kataru siennego i alergicznego nieżytu nosa po niepowodzeniu leczenia produktem zawierającym glikokortykosteroid w postaci aerozolu do nosa (schemat c)
• Ostre zwężenia krtani i tchawicy: obrzęk Quinckego, obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej (rzekomy krup) (schematy b do a)

⁷

Choroby dermatologiczne

Medoxa jest wskazany w przypadku chorób skóry i błon śluzowych, których nie można leczyć lub których nie można wystarczająco leczyć kortykosteroidami stosowanymi miejscowo, z powodu ich nasilenia i/lub wielkości albo zajęcia narządów wewnętrznych. Do tych schorzeń należą:⁸

• Reakcje alergiczne i pseudoalergiczne:
  • Reakcje alergiczne związane z zakażeniami (ostra pokrzywka, reakcje anafilaktoidalne)
  • Wysypki polekowe
  • Wielopostaciowy rumień wysiękowy
  • Toksyczna rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella)
  • Uogólniona ostra osutka krostkowa
  • Rumień guzowaty
  • Ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa (zespół Sweeta)
  • Alergiczny wyprysk kontaktowy (schematy b do a)
• Egzema: wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, wyprysk bakteryjny (numeryczny) (schematy b do a)
• Choroby ziarniniakowe: sarkoidoza, ziarniniakowe zapalenie warg (jednoobjawowy zespół Melkerssona-Rosenthala) (schematy b do a)
• Dermatozy pęcherzowe: pęcherzyca zwykła, pemfigoid pęcherzowy, łagodny pemfigoid błony śluzowej, liniowa dermatoza IgA (schematy b do a)
• Zapalenie naczyń: alergiczne zapalenie naczyń, guzkowe zapalenie tętnic (schematy b do a)
• Choroby autoimmunologiczne: zapalenie skórno-mięśniowe, twardzina układowa (faza stwardniająca), przewlekły tarczowaty i podostry skórny toczeń rumieniowaty (schematy b do a)
• Dermatozy ciążowe: opryszczka ciężarnych, liszajec herpetiformis (schematy d do a)
• Dermatozy rumieniowo-łuskowate: łuszczyca krostkowa, łupież rubra mieszkowy, parałuszczyca (schematy c do a)
• Erytrodermia, również z zespołem Sezary’ego (schematy c do a)
• Inne zaburzenia: m.in. reakcja Jarischa-Herxheimera w leczeniu penicyliną lues, szybko i przemieszczeniowo rosnący naczyniak jamisty, choroba Behçeta, piodermia zgorzelinowa, eozynofilowe zapalenie powięzi, liszaj ruberowy osutka, wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka (schematy c do a)

⁹

Hematologia i onkologia

W dziedzinie hematologii i onkologii Medoxa jest wskazany w następujących przypadkach:

• Autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (schematy c do a)
• Idiopatyczna plamica małopłytkowa (zespół Werlhofa) (schemat a)
• Ostra przerywana trombocytopenia (schemat a)
• Choroby nowotworowe układu krwiotwórczego i limfatycznego:
  • Ostra białaczka limfoblastyczna
  • Choroba Hodgkina
  • Chłoniak nieziarniczy
  • Przewlekła białaczka limfatyczna
  • Choroba Waldenströma
  • Szpiczak mnogi

  (wszystkie według schematu e)

• Hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych (schematy c do a)
• Profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami (schematy b do a), stosowanie w ramach schematu przeciwwymiotnego
• Paliatywna terapia chorób nowotworowych – Medoxa może być stosowany w celu złagodzenia objawów, np. w przypadkach braku apetytu, anoreksji i ogólnego osłabienia w zaawansowanych chorobach nowotworowych po wyczerpaniu określonych możliwości terapeutycznych

¹⁰

Neurologia

W schorzeniach neurologicznych (stosuje się schemat a) Medoxa jest wskazany w:

• Miastenii (leczenie pierwszego wyboru to azatiopryna)
• Przewlekłym zespole Guillaina-Barrégo
• Zespole Tolosa-Hunta
• Polineuropatii związanej z gammapatią monoklonalną
• Stwardnieniu rozsianym (SM) – w celu zmniejszenia dawki doustnej po podaniu dużych dawek glikokortykosteroidów pozajelitowych w kontekście ostrego zaostrzenia SM
• Zespole Westa (napady padaczkowe u niemowląt)

¹¹

Choroby zakaźne

Medoxa jest wskazany w stanach toksycznych w ciężkich chorobach zakaźnych (w połączeniu z antybiotykami/chemoterapią), takich jak:

• Gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (schemat b)
• Ciężka progresja gruźlicy płuc (schemat b)

¹²

Choroby oka

W okulistyce (schematy b do a) Medoxa stosuje się w następujących wskazaniach:

• W chorobach ogólnoustrojowych oczu i procesach immunologicznych zachodzących w oczodole i w oku:
  • Neuropatia nerwu wzrokowego (np. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (AION), traumatyczna neuropatia nerwu wzrokowego)
  • Choroba Behçeta
  • Sarkoidoza
  • Orbitopatia endokrynologiczna
  • Guz rzekomy oczodołu
  • Odrzucenia przeszczepu
  • Niektóre zapalenia błony naczyniowej oka, takie jak choroba Harady i współczulne zapalenie oka

W przypadku następujących schorzeń podanie ogólnoustrojowe jest wskazane tylko po nieskutecznym leczeniu miejscowym:

• Zapalenie twardówki
• Zapalenie nadtwardówki
• Zapalenie rogówki
• Przewlekłe zapalenie rzęs
• Zapalenie błony naczyniowej oka
• Alergiczne zapalenie spojówek
• Oparzenia zasadowe
• Śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym lub kiłowym (w połączeniu z terapią przeciwdrobnoustrojową)
• Zapalenie rogówki wywołane przez opryszczkę zrębową – tylko wtedy, gdy nabłonek rogówki jest nienaruszony i przy regularnych kontrolach okulistycznych

¹³

Gastroenterologia i hepatologia

W chorobach przewodu pokarmowego i wątroby Medoxa jest wskazany do stosowania w:

• Wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (schematy b do c)
• Chorobie Leśniowskiego-Crohna (schemat b)
• Autoimmunologicznym zapaleniu wątroby (schemat b)
• Oparzeniu przełyku (schemat a)

¹⁴

Nefrologia

W chorobach nerek Medoxa stosuje się w następujących przypadkach:

• Submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek (schemat a)
• Rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek (szybko postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek):
  • Leczenie dużymi dawkami w pulsach, zwykle w skojarzeniu z cytostatykami
  • W zespole Goodpasture’a – redukcja i przerwanie leczenia
  • We wszystkich innych postaciach – długotrwała kontynuacja leczenia (schemat d)
• Idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe (schemat b)

¹⁵