Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medoxa

Kompleksowe badania przedkliniczne dotyczące prednizonu, substancji czynnej leku Medoxa, obejmują szereg aspektów bezpieczeństwa farmakologicznego, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Zgromadzone dane przedkliniczne nie wskazują na występowanie szczególnego ryzyka dla ludzi podczas stosowania tego glikokortykosteroidu.¹

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelu szczurzym określono wartość parametru LD50 (dawka letalna powodująca śmierć 50% badanych zwierząt) dla prednizolonu. Parametr ten, mierzony w okresie 7 dni od ekspozycji, wyniósł 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu substancji.²

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej prednizolonu wykazały zróżnicowane efekty w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych, dawki i czasu ekspozycji:

• Szczury – obserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, widoczne zarówno w mikroskopie świetlnym, jak i elektronowym. Efekt ten wystąpił po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni.³
• Króliki – eksperymentalne uszkodzenie wątroby wystąpiło przy podawaniu dawek 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 2-4 tygodni.⁴
• Świnki morskie – działanie histotoksyczne objawiające się martwicą mięśni zaobserwowano po kilku tygodniach podawania dawek 0,5-5 mg/kg masy ciała.⁵
• Psy – działanie histotoksyczne w postaci martwicy mięśni wystąpiło po kilku tygodniach podawania dawki 4 mg/kg masy ciała.⁶

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Dostępne wyniki badań genotoksyczności dotyczących glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na występowanie klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych. Badania nie wykazały potencjału mutagennego ani karcynogennego, który stanowiłby znaczące ryzyko przy stosowaniu terapeutycznym.⁷

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój płodu przy stosowaniu prednizolonu wykazały szereg efektów teratogennych i rozwojowych:

• Rozszczep wargi/podniebienia – obserwowany w modelach doświadczalnych z wykorzystaniem myszy, chomików i królików.⁸
• Anomalie czaszki, szczęki i języka – niewielkie zmiany w tych strukturach zaobserwowano po pozajelitowym podaniu prednizolonu szczurom.⁹
• Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego – stwierdzono opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodów.¹⁰
• Zaburzenia spermatogenezy – prednizolon podawany w wysokich dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy czas (minimum 4 tygodnie) powodował odwracalne zaburzenia spermatogenezy. Efekt ten utrzymywał się przez kilka miesięcy po zaprzestaniu podawania leku.¹¹

Wymienione efekty toksycznego wpływu na reprodukcję mają znaczenie kliniczne i mogą wpływać na stosowanie prednizonu u ludzi w wieku reprodukcyjnym oraz u kobiet w ciąży, co zostało uwzględnione w zaleceniach klinicznych dotyczących stosowania leku Medoxa.¹²