pozycja miednicowa płodu
Pozycja miednicowa płodu (położenie miednicowe) to sytuacja, w której płód ułożony jest pośladkami lub stopami w kierunku kanału rodnego, a nie główką, jak ma to miejsce w prawidłowym położeniu główkowym. Występuje w około 3-4% ciąż donoszonych i jest związana z wyższym ryzykiem powikłań podczas porodu.
Wyróżnia się kilka typów położenia miednicowego: czyste pośladkowe (pośladki płodu skierowane w dół, nogi wyprostowane wzdłuż tułowia), nóżkowe (jedna lub obie stopy są najniżej położoną częścią płodu) oraz mieszane (pośladki z jedną nogą zgiętą). Przyczyny obejmują przedwczesne porody, ciąże mnogie, nieprawidłowości macicy, łożyska lub płodu, wielowodzie lub małowodzie.
Diagnostyka opiera się na badaniu położniczym oraz USG. Przy potwierdzeniu położenia miednicowego w ciąży donoszonej należy rozważyć zewnętrzny obrót płodu (ECV) między 36. a 38. tygodniem ciąży. Poród drogami natury w położeniu miednicowym wiąże się z większym ryzykiem urazów porodowych i niedotlenienia płodu, dlatego w wielu ośrodkach preferuje się cięcie cesarskie, szczególnie u pierwiastek. Decyzja o drodze porodu powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem doświadczenia zespołu położniczego i preferencji pacjentki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Stopa końsko-szpotawa – Epidemiologia
Stopa końsko-szpotawa (talipes equinovarus) jest jedną z najczęstszych wrodzonych wad układu mięśniowo-szkieletowego, z częstością występowania globalnie na poziomie 1-1,5 na 1000 żywych urodzeń, co przekłada się na około 150 000-200 000 nowych przypadków rocznie. Występuje dwukrotnie częściej u chłopców niż u dziewcząt, a w około 30-50% przypadków jest obustronna. Częstość występowania wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i etniczne – najwyższa jest w populacji hawajskiej i polinezyjskiej (6,8-7,5/1000), a najniższa w populacji chińskiej i azjatyckiej (0,39-0,51/1000). W krajach o niskim i średnim dochodzie (LMIC) występuje około 80% przypadków, z częstością wahającą się od 0,51 do 2,03 na 1000 żywych urodzeń. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca komponenty genetyczne (np. mutacje w genie PITX1) oraz czynniki środowiskowe, takie jak palenie tytoniu przez matkę, cukrzyca, wiek rodziców, pozycja miednicowa płodu czy amniocenteza przed 13. tygodniem ciąży.
amniocenteza, artrogrypoza, badanie przesiewowe, cukrzyca matki, interwencja ortopedyczna, metoda Ponsetiego, nawrót stopy końsko-szpotawej, obustronność wady, orteza, pozycja miednicowa płodu, predyspozycja genetyczna, przepuklina oponowo-rdzeniowa, seryjne gipsowanie, stopa końsko-szpotawa, stopa końsko-szpotawa idiopatyczna, stopa końsko-szpotawa pozycyjna, talipes equinovarus, ultrasonografia płodu, wada układu mięśniowo-szkieletowego, wada wrodzona - Leksykon chorób i schorzeń
Stopa końsko-szpotawa – Epidemiologia
Stopa końsko-szpotawa (talipes equinovarus) jest jedną z najczęstszych wrodzonych deformacji układu mięśniowo-szkieletowego, z globalną częstością występowania szacowaną na 0,6-1,5/1000 żywych urodzeń, co przekłada się na około 176 476 noworodków rocznie (95% CI: 126 126-227 010). Występuje częściej u chłopców (stosunek 2:1) i w około 30-50% przypadków ma charakter obustronny. Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i etniczne – najwyższe wskaźniki notuje się w populacjach Hawajów i Maori (6,8-7,0/1000), a najniższe w populacji chińskiej (0,39-0,51/1000). W krajach o niskim i średnim dochodzie (LMIC) występuje około 80% przypadków, z ograniczonym dostępem do leczenia u 85% dzieci. Etiopatogeneza jest wieloczynnikowa, obejmująca czynniki genetyczne (m.in. mutacje w genie PITX1, 20-krotnie zwiększone ryzyko przy wystąpieniu w rodzinie) oraz środowiskowe (palenie tytoniu, cukrzyca matki, wiek rodziców, pozycja miednicowa płodu). Diagnostyka prenatalna możliwa jest już od 13. tygodnia ciąży, jednak z około 20% odsetkiem fałszywie dodatnich wyników.
badanie ultrasonograficzne, badanie USG, cukrzyca matki, czynnik genetyczny, czynnik środowiskowy, diagnoza i leczenie, idiopatyczna stopa końsko-szpotawa, krewny pierwszego stopnia, metoda Ponsetiego, nawrót choroby, obustronność wady, opatrunek gipsowy, orteza, palenie tytoniu, pozycja miednicowa płodu, pozycyjna stopa końsko-szpotawa, stopa końsko-szpotawa, talipes equinovarus