elektrolity i pierwiastki śladowe
Elektrolity to jony nieorganiczne, które w roztworach wodnych ulegają dysocjacji elektrolitycznej i mają zdolność przewodzenia prądu elektrycznego. Najważniejsze elektrolity w organizmie to sód (Na+), potas (K+), wapń (Ca2+), magnez (Mg2+), chlor (Cl-), fosfor (w postaci fosforanów) i wodorowęglany (HCO3-). Odpowiadają za utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej, prawidłowe nawodnienie, przewodnictwo nerwowe, kurczliwość mięśni oraz uczestniczą w wielu reakcjach biochemicznych.
Pierwiastki śladowe (mikroelementy) to niezbędne składniki odżywcze potrzebne organizmowi w niewielkich ilościach (poniżej 100 mg/dobę). Do najważniejszych należą żelazo, cynk, miedź, mangan, jod, selen, chrom, molibden i kobalt. Pełnią funkcje katalityczne w wielu procesach enzymatycznych, są kofaktorami enzymów, uczestniczą w procesach antyoksydacyjnych oraz w syntezie hormonów i innych związków biologicznie czynnych.
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej i niedobory pierwiastków śladowych mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Dysbalans elektrolitowy często występuje w przebiegu chorób przewlekłych, zaburzeń funkcji nerek, wymiotów, biegunek, odwodnienia, a także jako skutek uboczny farmakoterapii, zwłaszcza diuretykami. Niedobory mikroelementów obserwuje się w niedożywieniu, chorobach przewodu pokarmowego upośledzających wchłanianie, a także w wyniku zwiększonego zapotrzebowania (np. w ciąży, okresie wzrostu).
Diagnostyka obejmuje oznaczanie stężeń elektrolitów w surowicy krwi i moczu, a w przypadku pierwiastków śladowych – specjalistyczne badania laboratoryjne. Leczenie zaburzeń polega na suplementacji doustnej lub pozajelitowej, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjenta i przyczyn niedoboru. W stanach ostrych niedoborów elektrolitowych stosuje się uzupełnianie drogą dożylną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pediaven G15 –
Produkt Pediaven G15 to roztwór do infuzji w dwukomorowych workach, zawierający 15 g aminokwasów i 150 g glukozy na 1000 ml, o osmolarności około 1091 mOsm/l i pH 4,8-5,5. Zawiera również elektrolity (Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol, Cl 39 mmol, P 8 mmol) oraz pierwiastki śladowe, takie jak żelazo (500 µg), cynk (2000 µg) i selen (35 µg). Brak jest danych eksperymentalnych dotyczących wpływu na płodność oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. W praktyce klinicznej decyzja o zastosowaniu żywienia pozajelitowego z Pediaven G15 powinna uwzględniać indywidualną ocenę stanu odżywienia pacjentki, gdyż niedożywienie samo w sobie może negatywnie wpływać na reprodukcję.
azot całkowity, elektrolity i pierwiastki śladowe, energia całkowita, energia pozabiałkowa, fosforany, laktacja, niedożywienie, okres rozrodczy, osmolarność, Pediaven G15, pierwiastki śladowe, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stan odżywienia, worek dwukomorowy, wpływ toksyczny, wsparcie żywieniowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu mleczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu mleczan dwuwodny jest stosowany jako źródło jonów magnezu w preparacie do żywienia pozajelitowego Pediaven NN1, w dawce 0,12 g na 250 ml roztworu (0,48 g na 1000 ml), co odpowiada 0,53 mmol magnezu na 250 ml (2,1 mmol na 1000 ml). Preparat ten zawiera również aminokwasy, glukozę oraz inne elektrolity i pierwiastki śladowe, a jego osmolarność wynosi około 715 mOsm/l, przy pH 4,8–5,5. Brak specyficznych badań toksyczności magnezu mleczanu dwuwodnego w tym preparacie, jednak dane literaturowe wskazują, że stosowanie aminokwasów i roztworów glukozy w różnych stężeniach nie niesie ze sobą istotnego ryzyka toksycznego dla pacjenta.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, działanie toksyczne, elektrolity i pierwiastki śladowe, jon magnezu, magnez mleczan dwuwodny, mieszanina aminokwasów, osmolarność roztworu, preparat żywieniowy, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, terapia zastępcza, żywienie pozajelitowe