metaboliczne schorzenie kości
Metaboliczne schorzenia kości to grupa chorób związanych z zaburzeniami metabolizmu tkanki kostnej, które wpływają na strukturę, gęstość i wytrzymałość kości. Najczęstszym przedstawicielem tej grupy jest osteoporoza, charakteryzująca się obniżoną gęstością mineralną kości i zwiększonym ryzykiem złamań.
Do metabolicznych schorzeń kości zalicza się również osteomalację (niedobór witaminy D prowadzący do nieprawidłowej mineralizacji kości), chorobę Pageta (zaburzenie przebudowy kości), hiperparatyroidyzm (nadmierna aktywność przytarczyc powodująca demineralizację kości) oraz fluorozę kostną. Istotne są także osteopenie, osteoskleroza i zaburzenia związane z przewlekłą chorobą nerek.
Diagnostyka metabolicznych schorzeń kości obejmuje badania densytometryczne (DXA), badania biochemiczne markerów obrotu kostnego, oznaczenia stężenia wapnia, fosforu, witaminy D i parathormonu, a także badania obrazowe (RTG, MRI, TK). Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę schorzenia i może obejmować suplementację wapnia i witaminy D, terapię bisfosfonianami, denosumabem, teryparatydami lub innymi lekami wpływającymi na metabolizm kostny.
Kluczowe znaczenie w zapobieganiu metabolicznym schorzeniom kości ma odpowiednia dieta bogata w wapń i witaminę D, regularna aktywność fizyczna, unikanie używek oraz wczesne wykrywanie i leczenie chorób predysponujących do zaburzeń metabolizmu kostnego.