cukrzyca niewyrównana

Cukrzyca niewyrównana to stan chorobowy, w którym pomimo leczenia poziom glukozy we krwi utrzymuje się poza zalecanym zakresem terapeutycznym. Określenie to dotyczy zarówno cukrzycy typu 1, jak i typu 2, gdy wartości glikemii przekraczają ustalone cele terapeutyczne przez dłuższy czas.

Kryteria diagnostyczne cukrzycy niewyrównanej obejmują najczęściej utrzymującą się hiperglikemię na czczo (>130 mg/dl), podwyższone wartości glikemii poposiłkowej (>180 mg/dl) oraz podwyższony poziom hemoglobiny glikowanej HbA1c (>7%). Stan niewyrównania metabolicznego może prowadzić do ostrych powikłań, takich jak kwasica ketonowa czy zespół hiperglikemiczno-hipermolalny, a długotrwale zwiększa ryzyko rozwoju powikłań mikronaczyniowych i makronaczyniowych.

Przyczyny niewyrównania cukrzycy są wieloczynnikowe i obejmują nieodpowiednią farmakoterapię, błędy dietetyczne, brak regularnej aktywności fizycznej, infekcje, stres, nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych, a także choroby współistniejące. Leczenie cukrzycy niewyrównanej wymaga intensyfikacji terapii, edukacji pacjenta oraz regularnego monitorowania glikemii i modyfikacji schematu leczenia w celu osiągnięcia optymalnej kontroli metabolicznej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – V-PET

Radiofarmaceutyk V-PET (fludeoksyglukoza (¹⁸F)) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, w tym monitorowania ryzyka reakcji anafilaktycznych i nadwrażliwości, z natychmiastowym przerwaniem podawania i wdrożeniem leczenia dożylnego w razie ich wystąpienia. Badanie PET powinno być wykonywane w odpowiednio wyposażonym gabinecie z dostępem do sprzętu ratunkowego. Konieczne jest indywidualne rozważenie bilansu korzyści i ryzyka, stosując minimalną dawkę aktywności radiofarmaceutyku, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u dzieci, u których dawka efektywna na MBq jest wyższa. Przygotowanie pacjenta obejmuje minimum 4-godzinny post, odpowiednie nawodnienie bez glukozy, unikanie wysiłku fizycznego oraz spoczynek w trakcie badania, a także kontrolę glikemii, z odroczeniem badania przy stężeniu glukozy >8 mmol/l. W badaniu czynności mięśnia sercowego zaleca się podanie 50 g glukozy na godzinę przed podaniem V-PET lub stosowanie techniki Insulin-Glucose-Clamp u pacjentów z cukrzycą.
badanie PET, chemioterapia, chłoniak o niskim stopniu złośliwości, choroba zapalna jelit, cukrzyca niewyrównana, czynność mięśnia sercowego, dieta niskosodowa, eliminacja nerkowa, fludeoksyglukoza, hiperglikemia, pacjent pediatryczny, promieniowanie jonizujące, przerzut do mózgu, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, scyntygrafia znakowanych leukocytów, szpiczak mnogi, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie czynności nerek, zapalenie wsierdzia
Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Przeciwwskazania stosowania

Kwas alfa-linolenowy (omega-3) jest składnikiem emulsji lipidowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, takich jak Lipidem (4,0-8,8 g/l, 20% stężenie), Lipofundin MCT/LCT 10% (2,5-5,5 g/l) oraz Lipofundin MCT/LCT 20% (5,0-11,0 g/l). Podstawowymi przeciwwskazaniami do ich stosowania są nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym alergie na jaja, ryby, orzeszki ziemne i białko soi, a także ciężka hiperlipidemia – w przypadku Lipidemu przy triglicerydach ≥ 1000 mg/dl (11,4 mmol/l). Dodatkowo preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką koagulopatią, ostrymi zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, zatorem tłuszczowym, nasilającą się skazą krwotoczną oraz zaburzeniami czynności wątroby (cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciężka niewydolność wątroby) i nerek (ciężka niewydolność bez leczenia nerkozastępczego). Kwasica metaboliczna stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko jej pogłębienia przez emulsje lipidowe.
cholestaza wewnątrzwątrobowa, cukrzyca niewyrównana, emulsja lipidowa, emulsja tłuszczowa, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hipoksja tkankowa, koagulopatia, kwas alfa-linolenowy, kwasica metaboliczna, kwasy omega-3, leczenie nerkozastępcze, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, posocznica, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, triglicerydy, udar mózgu, zaburzenia krzepnięcia, zator tłuszczowy, zawał mięśnia sercowego, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi (3 mg + 50 mg)/ml

Roztwór do infuzji Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi zawiera 3 mg potasu chlorku i 50 mg glukozy na 1 ml, co odpowiada stężeniom jonów potasu (K+) i chlorkowych (Cl-) na poziomie 40 mmol/l. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z hiperchloremią, hiperkaliemią, ciężką niewydolnością nerek z oligurią lub anurią, niewyrównaną niewydolnością serca oraz chorobą Addisona, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych i powikłań kardiologicznych. Dodatkowo, ze względu na zawartość glukozy (50 mg/ml), lek nie powinien być stosowany u osób z niewyrównaną cukrzycą, hiperglikemią, śpiączką hiperosmolarna, nietolerancją glukozy oraz hiper-laktatemią, gdyż może to pogorszyć stan metaboliczny pacjenta.
anuria, choroba Addisona, cukrzyca niewyrównana, gospodarka węglowodanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperchloremia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlaktatemia, jon chlorkowy, jon potasu, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, oliguria, osmolarność, potas w surowicy, przeciążenie objętościowe, śpiączka hiperosmolarna, stres metaboliczny, zaburzenia metabolizmu glukozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hydrocortison VUAB 100 mg

Hydrocortison VUAB, zawierający 100 mg hydrokortyzonu w postaci hydrokortyzonu sodu bursztynianu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 10,14 mg sodu na fiolkę, co jest istotne u osób z ograniczoną podażą sodu. Lek nie powinien być stosowany w ostrych zakażeniach wirusowych, ogólnoustrojowych zakażeniach grzybiczych oraz zakażeniach pasożytniczych tropikalnych ze względu na ryzyko nasilenia infekcji i zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Ponadto, stosowanie w dawkach immunosupresyjnych jest przeciwwskazane podczas szczepień żywymi lub atenuowanymi szczepionkami wirusowymi, aby uniknąć powikłań infekcyjnych wynikających z niekontrolowanego namnażania się wirusów szczepionkowych.
choroba wrzodowa, cukrzyca niewyrównana, dawka immunosupresyjna, działanie immunosupresyjne, hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynian, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, ograniczenie podaży sodu, osteoporoza, stan zagrożenia życia, szczepionka żywa atenuowana, terapia glikokortykosteroidowa, zaburzenie psychiczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze ogólnoustrojowe, zakażenie pasożytnicze
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kabiven –

Kabiven, jako kompleksowy preparat do żywienia pozajelitowego, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, zwłaszcza białko jaja kurzego, soję i orzeszki ziemne, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Nie powinien być stosowany u osób z ciężką hiperlipidemią, wrodzonymi wadami metabolizmu aminokwasów oraz hiperglikemią wymagającą podawania ponad 6 jednostek insuliny na godzinę, ze względu na zawartość emulsji tłuszczowej i 19% roztwór glukozy. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby i nerek (bez możliwości leczenia nerkozastępczego), ciężkie zaburzenia krzepnięcia oraz patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów (sód 32-80 mmol, potas 24-60 mmol, magnez 4-10 mmol, wapń 2-5 mmol, fosforany 10-25 mmol, siarczany 4-10 mmol, chlorki 46-116 mmol, octany 39-97 mmol). Kabiven nie jest wskazany u pacjentów w niestabilnym stanie klinicznym, takich jak ciężki wstrząs, zespół hemofagocytarny, ostry zawał mięśnia sercowego, kwasica metaboliczna czy ciężka posocznica, a także u noworodków i dzieci poniżej 2 lat ze względu na odmienne potrzeby metaboliczne i tolerancję składników.
białko jaja kurzego, cukrzyca niewyrównana, dializoterapia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, hiperglikemia, hiperlipidemia, kwasica metaboliczna, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, olej sojowy, przewodnienie, śpiączka hiperosmolarna, stan hiperkataboliczny, techniki nerkozastępcze, wady metabolizmu aminokwasów, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zespół ponownego odżywienia, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Witamina E – Przeciwwskazania stosowania

Witamina E (tokoferol) jest szeroko stosowana ze względu na swoje właściwości antyoksydacyjne, jednak jej podawanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na witaminę E (all-rac-α-tokoferyl octan lub inne formy) oraz na substancje pomocnicze, takie jak olej arachidowy (122 mg w kapsułce Vitaminum A+E Synteza), parahydroksybenzoesan etylu, laktoza (45,78 mg w Elevit Pronatal) i mannitol (58,90 mg w Elevit Pronatal). Ciąża i laktacja są przeciwwskazaniem do stosowania preparatów z wysoką dawką witaminy E (70 mg) i witaminy A (30 000 IU) jak Vitaminum A+E Synteza, natomiast preparaty o niższej zawartości witaminy E, dedykowane kobietom ciężarnym (np. Elevit Pronatal), mogą być stosowane przy braku innych przeciwwskazań. Zespół upośledzonego wchłaniania tłuszczów stanowi przeciwwskazanie do stosowania kapsułek miękkich z witaminą E ze względu na jej lipofilny charakter i ryzyko kumulacji niewchłoniętych składników w przewodzie pokarmowym.
acenokumarol, choroba von Willebranda, choroba Wilsona, cukrzyca niewyrównana, hemochromatoza, hemofilia, hemosyderoza, heparyna, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza A, hiperwitaminoza D, karmienie piersią, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, olej arachidowy, parahydroksybenzoesan etylu, tokoferol, tokoferyl octan, warfaryna, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia metabolizmu żelaza, zespół upośledzonego wchłaniania tłuszczów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej – Przeciwwskazania stosowania

Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum) wykazuje działanie wykrztuśne i przeciwzapalne, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu, np. Sirupus Plantaginis PLANTAGEN zawierający 12 g wyciągu na 100 g syropu. Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na brak danych klinicznych i niedojrzałość układu enzymatycznego metabolizującego składniki wyciągu. Dodatkowo, preparat zawiera do 7% (v/v) etanolu, co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z chorobami wątroby, chorobą alkoholową, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem.
choroba alkoholowa, choroba autoimmunologiczna, choroba wątroby, ciężka reakcja alergiczna, cukrzyca niewyrównana, działanie immunomodulujące, działanie wykrztuśne i przeciwzapalne, ekstrakcja etanolowa, interakcja leków z alkoholem, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja fruktozy, Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum, Plantago lanceolata, postać farmaceutyczna, preparat roślinny, reakcja nadwrażliwości, wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej, wywiad alergiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nutriflex Special

Preparat Nutriflex Special, będący zestawem dwóch roztworów do infuzji zawierających aminokwasy, elektrolity oraz glukozę (240 g/1000 ml lub 360 g/1500 ml), posiada szereg istotnych przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, hiperglikemię oporną na insulinę (dawki insuliny >6 j./h), kwasicę, ciężką niewydolność wątroby i nerek bez terapii nerkozastępczej, a także krwotok śródczaszkowy lub śródrdzeniowy. Dodatkowo, preparat nie jest wskazany u pacjentów z niestabilnym układem krążenia, ostrym zawałem mięśnia sercowego, wstrząsem oraz u dzieci poniżej 2 lat ze względu na nieodpowiedni skład aminokwasowy i wysokie stężenie składników. Osmolarność roztworu wynosi 2100 mOsm/l, co wymaga odpowiedniego doboru dostępu naczyniowego.
aminokwasy, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, cukrzyca niewyrównana, dekompensacja metaboliczna, dostęp naczyniowy, elektrolity, hiperglikemia, hipoksja, insulinoterapia, krwotok śródczaszkowy, krwotok śródrdzeniowy, kwasica, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noworodek, obrzęk płuc, osmolarność, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, śpiączka, stan hemodynamiczny, substancja czynna, terapia nerkozastępcza, terapia żywieniowa, toksyczne metabolity, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, zawał mięśnia sercowego, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Przeciwwskazania stosowania

Siarczan magnezu, stosowany jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego (np. Kabiven, SmofKabiven) oraz jako lek o działaniu przeciwdrgawkowym, neuroprotekcyjnym i tokolitycznym, wymaga szczególnej uwagi w kontekście przeciwwskazań. Główne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na siarczan magnezu lub inne składniki preparatów (białka ryb, jaj, soi, orzeszków ziemnych), hipermagnezemię oraz patologicznie podwyższone stężenia innych elektrolitów (sodu, potasu, wapnia, fosforanów, chlorków, cynku, octanów). Ponadto, preparaty zawierają glukozę w stężeniach od 11,8% do 42% (Kabiven 19%), co wyklucza ich stosowanie u pacjentów z niekontrolowaną hiperglikemią, zwłaszcza wymagającą >6 j. insuliny/h. Ciężka hiperlipidemia jest przeciwwskazaniem ze względu na obecność emulsji tłuszczowej, zawierającej oleje sojowy, oliwkowy i rybi (omega-3), które mogą nasilać zaburzenia lipidowe.
cukrzyca niewyrównana, dializoterapia, działanie neuroprotekcyjne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie tokolityczne, emulsja tłuszczowa, farmakoterapia, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipermagnezemia, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, nadwrażliwość, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, posocznica, równowaga kwasowo-zasadowa, siarczan magnezu, siarczan magnezu siedmiowodny, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, udar mózgu, wady metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia krążeniowe, zaburzenia krzepnięcia, zator, zawał serca, zespół hemofagocytarny, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie kliniczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Olej z oliwek – Wskazania do stosowania

Olej z oliwek oczyszczony jest kluczowym składnikiem emulsji tłuszczowych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, dostarczającym energii oraz niezbędnych jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, głównie kwasu oleinowego. Emulsje te, często łączone z olejem sojowym, rybim i triglicerydami o średniej długości łańcucha, wykazują korzystny profil metaboliczny, immunomodulacyjny oraz mniejszą podatność na peroksydację lipidów w porównaniu do tradycyjnych preparatów opartych wyłącznie na oleju sojowym. Preparaty takie jak ClinOleic 20% (około 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego) czy SMOFlipid (zawierający 50 g/l oleju oliwkowego) są stosowane u pacjentów z niewydolnością przewodu pokarmowego, w okresach okołooperacyjnych, w zespole krótkiego jelita, ciężkich zapaleniach jelit, po chemioterapii, w stanach wyniszczenia nowotworowego oraz u wcześniaków (np. Numeta G13%E Preterm). Dawkowanie tłuszczów wynosi 0,7-1,5 g/kg m.c./dobę (3,5-7,5 ml emulsji 20%/kg m.c./dobę), z maksymalną dawką dobową 2,0 g/kg m.c., a szybkość infuzji nie powinna przekraczać 0,1-0,2 g tłuszczu/kg m.c./godz., monitorując stężenie triglicerydów, które nie powinno przekraczać 3 mmol/l.
cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie oparzenia, cukrzyca niewyrównana, emulsja tłuszczowa, gospodarka lipidowa, hiperosmolarność, hipertriglicerydemia, jednonienasycone kwasy tłuszczowe, kwasica metaboliczna, kwasy omega-3, metabolizm lipidów, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność przewodu pokarmowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, niezbędne kwasy tłuszczowe, obrzęk płuc, peroksydacja lipidów, równowaga kwasowo-zasadowa, sepsa, stan kataboliczny, stres oksydacyjny, triglicerydy o średniej długości łańcucha, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyniszczenie organizmu, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawał serca, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe noworodków
Leksykon substancji czynnych
Brymonidyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Brymonidyna, stosowana w okulistyce w stężeniach 2 mg/ml (1,3 mg brymonidyny) oraz 0,25 mg/ml (Lumobry), jest selektywnym agonistą receptorów α2-adrenergicznych. Wymaga ostrożności u dzieci (zwłaszcza 2-7 lat i/lub ≤20 kg), ze względu na ryzyko senności. Produkt Combigan (brymonidyna + tymolol) nie ma ustalonej skuteczności i bezpieczeństwa u osób poniżej 18 lat, a Lumobry jest przeciwwskazany w tej grupie. U pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, depresją, zespołem Raynauda, hipotonią ortostatyczną czy zapaleniem naczyń stosowanie brymonidyny wymaga szczególnej ostrożności. Wchłonięcie systemowe może prowadzić do zaburzeń sercowo-naczyniowych i ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność). Alergiczne reakcje oczne występują u 12,7% pacjentów, a w przypadku Combigan alergiczne zapalenie spojówek u 5,2%, co może wymagać przerwania terapii.
agonista receptorów alfa2-adrenergicznych, alergiczne zapalenie spojówki, blok serca, brymonidyna z tymololem, chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca niewyrównana, depresja OUN, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, krążenie systemowe, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność krążenia mózgowego, niewydolność serca, odwarstwienie naczyniówki, ostry atak jaskry, pheochromocytoma, przekrwienie oka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna oka, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, uszkodzenie rogówki, zabieg filtracyjny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia OUN, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie oka, zakażenie oka, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zapalenie tęczówki, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda, zespół suchego oka, zmętnienie rogówki
Leksykon substancji czynnych
Potas – Przeciwwskazania stosowania

Suplementacja potasu jest przeciwwskazana w licznych stanach klinicznych, przede wszystkim w obecności hiperkaliemii, która może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca i zatrzymania krążenia. Niewydolność nerek, zarówno ostra (ze skąpomoczem, bezmoczem, mocznicą), jak i przewlekła w zaawansowanych stadiach, znacząco ogranicza wydalanie potasu, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii i stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do suplementacji. Również zaburzenia przewodnictwa sercowego, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia (<60 uderzeń/min) oraz arytmie komorowe, dyskwalifikują pacjentów z suplementacji potasu. Ponadto, niewydolność nadnerczy (choroba Addisona), hipoaldosteronizm hiporeninowy oraz jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) zwiększają ryzyko hiperkaliemii i są przeciwwskazaniem do podawania preparatów potasu.
amiloryd, arytmia komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ceftriakson, chlorek potasu, cholestaza, choroba Addisona, choroba Wilsona, choroba wrzodowa, cukrzyca niewyrównana, eplerenon, hemochromatoza, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm hiporeninowy, koagulopatia, kwasica metaboliczna, lek moczopędny oszczędzający potas, miastenia, mocznica, niedociśnienie tętnicze, niedowład hiperkaliemiczny, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka cukrzycowa, spironolakton, triamteren, udar mózgu, wodoroasparaginian potasu, wrodzona paramiotonia, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia przewodnictwa sercowego, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zawał mięśnia sercowego
Leksykon substancji czynnych
Chromu chlorek – Przeciwwskazania stosowania

Chrom chlorek sześciowodny, obecny w preparacie Pediaven NN1 w dawce 2,6 µg na 250 ml roztworu (10,4 µg/l), stanowi istotny mikroelement w żywieniu pozajelitowym. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na chrom lub inne składniki preparatu, wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, ciężką, niekontrolowaną hiperglikemią (szczególnie ze względu na obecność 25 g glukozy na 250 ml roztworu), a także u osób z niestabilnym stanem ogólnym, takimi jak wstrząs krążeniowy, ciężka kwasica metaboliczna czy ciężka posocznica. Dodatkowo, należy unikać podawania preparatu u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej (hipernatremia, hiperkalcemia, hipermagnezemia) oraz u chorych z niewyrównaną niewydolnością serca, ostrym obrzękiem płuc, przewodnieniem lub odwodnieniem hipotonicznym. Wskazane jest również monitorowanie stężenia chromu we krwi podczas długotrwałej terapii, aby zapobiec kumulacji i toksyczności tego pierwiastka.
chrom chlorek sześciowodny, cukrzyca niewyrównana, gospodarka mikroelementów, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipernatremia, kwasica metaboliczna, lek chelatujący, mikroelement, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, pacjent dializowany, posocznica, przewodnienie, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, śpiączka hiperosmolarna, stan pourazowy, stężenie osoczowe, substancja czynna, wrodzony zaburzenie metabolizmu aminokwasów, wstrząs krążeniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inovox Express smak miodowo-cytrynowy 2 mg + 0,6 mg + 1,2 mg

Produkt leczniczy Inovox Express smak miodowo-cytrynowy zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny (2 mg), amylometakrezol (0,6 mg) oraz alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (1,2 mg) w formie pastylek twardych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub pomocniczych, w tym sacharozę (1495,33 mg/pastylka), glukozę ciekłą (1016,82 mg/pastylka) oraz żółcień pomarańczową (0,009 mg/pastylka), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Ze względu na obecność lidokainy, lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia z uwagi na ryzyko działań niepożądanych ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, wynikających z odmiennej farmakokinetyki i mniejszej masy ciała.
4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, barwnik azowy, cukrzyca, cukrzyca niewyrównana, kontrola glikemii, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, pastylka twarda, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, środek znieczulający miejscowy, zaburzenie wchłaniania glukozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aminoplasmal 15%

Aminoplasmal 15% to roztwór do infuzji o wysokim stężeniu aminokwasów (150 g/l) i całkowitej zawartości azotu 24,0 g/l, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Preparat zawiera szeroki profil aminokwasów, w tym izoleucynę, leucynę, lizynę, metioninę, fenyloalaninę, treoninę, tryptofan, walinę, argininę, histydynę, alaninę, glicynę, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, prolinę, serynę, tyrozynę oraz acetylocysteinę. Ze względu na wysoką osmolarność teoretyczną (1290 mOsm/l) oraz wartość energetyczną 2505 kJ/l (600 kcal/l), lek wymaga ostrożności w doborze drogi podania. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki preparatu, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów (np. fenyloketonurię, MSUD, tyrozynemię), ciężkie zaburzenia krążenia (wstrząs kardiogenny, hipowolemiczny, septyczny, anafilaktyczny), hipoksję, kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność wątroby i nerek (bez leczenia nerkozastępczego), zdekompensowaną niewydolność serca, ostry obrzęk płuc, przewodnienie oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zwłaszcza z uwagi na zawartość sodu 5,3 mmol/l (121,9 mg/1000 ml). Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 2 lat ze względu na nieodpowiedni profil aminokwasowy dla tej grupy wiekowej.
aminokwasy, choroba syropu klonowego, cukrzyca niewyrównana, dializa, encefalopatia wątrobowa, fenyloketonuria, hemodializa, hemofiltracja, hiperamonemia, hipoksja, hipoksja tkankowa, kwasica metaboliczna, leczenie nerkozastępcze, MSUD, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, osmolarność, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, pH, przewodnienie, tyrozynemia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia krążenia, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi (1,5 mg + 50 mg)/ml

Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi, zawierający 1,5 mg potasu chlorku i 50 mg glukozy na ml (odpowiednio 20 mmol/l K+ i Cl- oraz 5% glukozy), jest przeciwwskazany u pacjentów z hiperchloremią, hiperkaliemią, ciężką niewydolnością nerek z oligurią/anurią, niewyrównaną niewydolnością serca oraz chorobą Addisona. W tych stanach podanie roztworu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych, retencji potasu, ryzyka hiperkaliemii oraz przeciążenia objętościowego, co może pogorszyć stan kliniczny pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na upośledzoną eliminację potasu i ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych w wymienionych jednostkach chorobowych.
anuria, choroba Addisona, cukrzyca niewyrównana, dysfagia, hiperchloremia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperlaktatemia, hiperosmolarność surowicy, mleczany, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, retencja potasu, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka hiperosmolarna, stres metaboliczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia perfuzji tkankowej
Leksykon substancji czynnych
Cynku siarczan – Przeciwwskazania stosowania

Siarczan cynku, w formie siedmiowodnej, jest składnikiem preparatów żywienia pozajelitowego takich jak SmofKabiven i jego warianty. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu (m.in. białka ryb, jaj, soi, orzeszków ziemnych), patologicznie podwyższone stężenie cynku w surowicy, ciężką niewydolność nerek bez możliwości dializy, ciężką niewydolność wątroby oraz wrodzone wady metabolizmu aminokwasów. Dodatkowo, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką hiperlipidemią, niekontrolowaną hiperglikemią, ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia, a także w stanach takich jak ciężki wstrząs, zespół hemofagocytarny czy ostry obrzęk płuc. Nie zaleca się ich stosowania u niemowląt i dzieci poniżej 2 lat ze względu na różnice metaboliczne i zapotrzebowanie na składniki odżywcze.
cukrzyca niewyrównana, dializoterapia, hipercynkemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, posocznica, przewodnienie, siarczan cynku, siarczan cynku siedmiowodny, śpiączka hiperosmolarna, wady metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia metabolizmu glukozy, zator, zawał serca, zespół hemofagocytarny, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – SmofKabiven extra Nitrogen –

SmofKabiven extra Nitrogen to trójkomorowy worek do infuzji zawierający roztwór aminokwasów z elektrolitami, glukozę (42% w jednej z komór) oraz emulsję tłuszczową (olej sojowy, olej rybi bogaty w omega-3, olej z oliwek, triglicerydy MCT). Preparat charakteryzuje się wysoką osmolalnością (~1600 mOsm/kg wody) i osmolarnością (~1300 mOsm/l), dostarczając od 450 kcal (506 ml) do 2250 kcal (2531 ml). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki (białka ryb, jaj, soi, orzeszków ziemnych), ciężką hiperlipidemię, niewydolność wątroby i nerek (bez możliwości dializy), ciężkie zaburzenia krzepnięcia, wrodzone wady metabolizmu aminokwasów (fenyloketonuria, tyrozynemia, choroba syropu klonowego, kwasice organiczne), a także stany nagłe takie jak ciężki wstrząs, niekontrolowana hiperglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, odwodnienie hipotoniczne i śpiączka hiperosmolarna.
choroba syropu klonowego, cukrzyca niewyrównana, dializoterapia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloketonuria, hiperglikemia, hiperlipidemia, kwasica metaboliczna, kwasica organiczna, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, odwodnienie hipotoniczne, olej sojowy oczyszczony, omega-3 kwasy, osmolalność, osmolarność, posocznica, przewodnienie, roztwór aminokwasów z elektrolitami, śpiączka hiperosmolarna, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, tyrozynemia, udar mózgu, wady metabolizmu aminokwasów, wstrząs, zaburzenia krzepnięcia krwi, zator, zawał mięśnia sercowego, zespół hemofagocytarny