wodoroasparaginian potasu
Wodoroasparaginian potasu to organiczny związek chemiczny będący solą potasową kwasu asparaginowego. Jest jedną z form suplementacji potasu stosowaną w medycynie, szczególnie w leczeniu i profilaktyce niedoborów tego pierwiastka.
Potas jest kluczowym elektrolitem odpowiadającym za prawidłowe funkcjonowanie komórek, w tym mięśni i neuronów. Wodoroasparaginian potasu charakteryzuje się dobrą biodostępnością i mniejszą drażniącością przewodu pokarmowego w porównaniu do chlorku potasu. Związek ten znalazł zastosowanie w kardiologii, nefrologii oraz medycynie sportowej.
W praktyce klinicznej wodoroasparaginian potasu stosuje się w leczeniu hipokaliemii (niedoboru potasu), zaburzeń rytmu serca, nadciśnienia tętniczego oraz jako uzupełnienie terapii lekami moczopędnymi. Warto podkreślić, że suplementacja potasu powinna odbywać się pod kontrolą lekarza, ze względu na potencjalne ryzyko hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aspargin 250 mg + 250 mg (17 mg Mg 2+ + 54 mg K+)
Lek Aspargin zawiera w jednej tabletce 250 mg magnezu wodoroasparaginianu (17 mg jonów magnezu) oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu (54 mg jonów potasu). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z hipermagnezemią, hiperkaliemią, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zakażeniami dróg moczowych, zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardią, znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz miastenią. Zawartość 53 mg sacharozy w tabletce wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Ze względu na wpływ jonów magnezu i potasu na przewodnictwo i kurczliwość mięśnia sercowego, stosowanie leku w wymienionych stanach może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych i metabolicznych.
W przypadku pacjentów z łagodniejszą niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) konieczne jest monitorowanie stężenia magnezu i potasu w surowicy podczas terapii preparatem Aspargin. Szczególną ostrożność należy zachować u osób przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową, takie jak diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz suplementy potasu lub magnezu. W takich sytuacjach wskazane jest rozważenie modyfikacji dawkowania lub zastosowanie alternatywnych preparatów, aby uniknąć ryzyka zaburzeń elektrolitowych i powikłań sercowo-naczyniowych.
antagonista receptora angiotensyny, blok nerwowo-mięśniowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba autoimmunologiczna, diuretyki oszczędzające potas, hiperkaliemia, hipermagnezemia, inhibitory konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, miastenia, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja cukru, niewydolność nerek, podwyższone stężenie magnezu, podwyższone stężenie potasu, rozszerzenie naczyń krwionośnych, suplement magnezu, suplement potasu, wodoroasparaginian magnezu, wodoroasparaginian potasu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych - Leksykon substancji czynnych
Potas – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Potas, jako kluczowy elektrolit fizjologiczny, odgrywa istotną rolę w homeostazie elektrolitowej, funkcjonowaniu komórek oraz przewodnictwie nerwowo-mięśniowym. Dane przedkliniczne dotyczące różnych form potasu (chlorek potasu, wodoroasparaginian potasu, octan potasu, siarczan potasu) wskazują na niski profil toksyczności, z LD50 dla wodoroasparaginianu potasu wynoszącym 817 mg/kg (dożylnie u myszy) oraz powyżej 10 000 mg/kg (doustnie). Badania genotoksyczności, rakotwórczości i teratogenności nie wykazały istotnych zagrożeń, a toksyczność ostra i przewlekła jest minimalna. Produkty zawierające potas, stosowane m.in. w hemodializie, żywieniu pozajelitowym czy oczyszczaniu jelita, wykazują bezpieczeństwo oparte na doświadczeniu klinicznym i danych przedklinicznych, choć dla niektórych preparatów (np. Aspar Espefa Premium, Magnokal) brakuje pełnych danych przedklinicznych. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego, a dawki stosowane w terapii są znacznie niższe niż te wywołujące efekty toksyczne.
aminokwasy, chlorek potasu, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, hemodializa, hiperkaliemia, homeostaza elektrolitowa, jodek potasu, karcinogenność, małopłytkowość, mutagenność, niewydolność nerek, octan potasu, pierwiastki śladowe, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, siarczan potasu, stłuszczenie wątroby, teratogenność, wodoroasparaginian potasu, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia oddechowe, zatrzymanie akcji serca, zmiany elektrokardiograficzne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
ASPAR ESPEFA PREMIUM to doustny preparat mineralny w formie tabletek, zawierający 250 mg magnezu wodoroasparaginianu oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu, co odpowiada dostarczeniu 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu na tabletkę. Wodoroasparaginian jako nośnik jonów zapewnia optymalną biodostępność i efektywne uzupełnianie niedoborów elektrolitowych. Tabletki mają owalny kształt, są obustronnie wypukłe, co ułatwia ich połykanie, a ich skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak powidon, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, talk oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i stabilność produktu.
biodostępność, jon magnezu, jon potasu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, niedobór elektrolitowy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, środek rozsadzający, środek smarujący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka doustna, wodoroasparaginian magnezu, wodoroasparaginian potasu