niemiarowość pracy serca

Niemiarowość pracy serca to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się nieregularnymi odstępami między uderzeniami serca. W prawidłowych warunkach serce bije w regularnym rytmie, natomiast przy niemiarowości odstępy między kolejnymi skurczami ulegają zmianie, co może być wyczuwalne jako „wypadanie” lub „przeskakiwanie” uderzeń serca.

Niemiarowość może występować jako objaw różnych schorzeń kardiologicznych, takich jak migotanie przedsionków, ekstrasystolie (dodatkowe skurcze przedsionkowe lub komorowe), bloki przewodzenia czy zespół chorego węzła zatokowego. Może być również spowodowana czynnikami pozasercowymi, takimi jak stres, nadużywanie kofeiny, alkoholu, nikotyny, zaburzenia elektrolitowe czy działanie niektórych leków.

Diagnostyka niemiarowości obejmuje przede wszystkim badanie EKG, które pozwala na dokładną ocenę rytmu serca. W przypadku niemiarowości napadowej stosuje się metody długotrwałego monitorowania EKG, takie jak Holter EKG. Leczenie zależy od przyczyny niemiarowości i może obejmować farmakoterapię, kardiowersję elektryczną, ablację czy implantację urządzeń wspomagających pracę serca.

Niemiarowość może być bezobjawowa lub powodować takie objawy jak kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia, duszność czy ból w klatce piersiowej. Niektóre rodzaje niemiarowości, szczególnie te pochodzące z komór serca, mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Fromilid 125 mg/5 ml

Klarytromycyna, składnik aktywny produktu Fromilid (125 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A cytochromu P-450, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lekami takimi jak astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, domperydon, alkaloidy sporyszu, doustny midazolam (7-krotne zwiększenie stężenia), lowastatyna, symwastatyna oraz lomitapid ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), miopatii, rabdomiolizy oraz ostrego zatrucia alkaloidami sporyszu. Wysoką ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu chinidyny, dyzopiramidu (monitorowanie EKG i glikemii), doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, rywaroksaban, apiksaban, dabigatran, edoksaban), benzodiazepin (alprazolam, midazolam dożylny, triazolam), digoksyny oraz kolchicyny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania stężeń leków w surowicy.
aktywny metabolit, aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, bradyarytmia, częstoskurcz komorowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie depresyjne na OUN, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitor fosfodiesterazy, krwawienie, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie komór, miopatia, niedociśnienie, niedokrwienie kończyn, niemiarowość pracy serca, ośrodkowy układ nerwowy, rabdomioliza, skurcz naczyń, stężenie glukozy, substrat P-gp, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapis EKG, zatrucie, zatrucie alkaloidami sporyszu
Leksykon substancji czynnych
Potas – Właściwości farmakodynamiczne

Potas (K+) jest kluczowym kationem wewnątrzkomórkowym, niezbędnym do utrzymania potencjału spoczynkowego błon komórkowych oraz prawidłowej gospodarki wodno-elektrolitowej. Jego stężenie w płynie zewnątrzkomórkowym reguluje depolaryzację błon, a niedobór lub nadmiar potasu prowadzi do zaburzeń przewodnictwa nerwowego, kurczliwości mięśni (w tym mięśnia sercowego) oraz metabolizmu komórkowego. Potas działa antagonistycznie do sodu i wapnia, wpływając na stabilizację błon komórkowych, a także uczestniczy w licznych reakcjach enzymatycznych, metabolizmie węglowodanów i syntezie białek. Jego niedobór może skutkować zaburzeniami rytmu serca, osłabieniem mięśniowym, parestezjami oraz zaburzeniami funkcji nerek i układu nerwowego. W praktyce klinicznej potas jest stosowany w formie chlorku, asparaginianu, siarczanu, fosforanu, octanu, wodoroasparaginianu i cytrynianu, dostosowanych do specyficznych potrzeb terapeutycznych, takich jak uzupełnianie niedoborów, żywienie pozajelitowe, hemofiltracja czy przygotowanie do kolonoskopii.
alkalizacja moczu, asparaginian, asparaginian potasu, chlorek potasu, ciśnienie osmotyczne, cytrynian potasu, depolaryzacja błony komórkowej, działanie osmotyczne, fosforan potasu, hipokaliemia, kolonoskopia, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas asparaginowy, metabolizm węglowodanów, niedobór potasu, niemiarowość pracy serca, octan potasu, oczyszczanie jelita grubego, osłabienie mięśniowe, płyn dializacyjny, płyn substytucyjny, pompa sodowo-potasowa, przemiana energetyczna, przewodzenie nerwowe, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do hemofiltracji, roztwór do infuzji, siarczan potasu, układ nerwowy i mięśniowy, układ sercowo-naczyniowy, wodoroasparaginian potasu, zaburzenie rytmu serca, żywienie pozajelitowe

niemiarowość pracy serca

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Fromilid 125 mg/5 ml

Potas – Właściwości farmakodynamiczne