zatrucie

Zatrucie to stan kliniczny wywołany wprowadzeniem do organizmu substancji szkodliwej (toksycznej) w dawce mogącej spowodować zaburzenia funkcji lub uszkodzenie narządów i tkanek. Substancje toksyczne mogą dostać się do organizmu drogą pokarmową, oddechową, przez skórę lub drogą parenteralną.

Objawy zatrucia zależą od rodzaju toksyny, drogi jej wniknięcia, dawki oraz indywidualnej wrażliwości organizmu. Mogą obejmować zaburzenia ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, drgawki, zaburzenia świadomości), układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), układu krążenia (zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego) oraz układu oddechowego (duszność, sinica).

Postępowanie w zatruciach obejmuje przerwanie narażenia na toksynę, dekontaminację (usunięcie toksyny z organizmu), zastosowanie antidotum (jeśli jest dostępne), leczenie objawowe oraz podtrzymywanie funkcji życiowych. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja, zwłaszcza na oddziale toksykologii klinicznej lub intensywnej terapii.

Diagnostyka zatruć opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach laboratoryjnych, w tym toksykologicznych. W przypadku zatruć należy zawsze rozważyć kontakt z regionalnym ośrodkiem toksykologicznym w celu konsultacji sposobu postępowania.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek benzydaminy – Przedawkowanie

Chlorowodorek benzydaminy, substancja czynna preparatów Septolete ultra (3 mg benzydaminy + 1 mg chlorku cetylopirydyniowego na pastylkę), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i miejscowo znieczulające. Przedawkowanie benzydaminy manifestuje się objawami takimi jak pobudzenie psychoruchowe, drgawki, ataksja, pocenie się, dreszcze oraz wymioty, o nasileniu od łagodnego do ciężkiego. Chlorek cetylopirydyniowy, obecny w dawce 1 mg na pastylkę, przy spożyciu w dawce śmiertelnej około 1-3 g (odpowiadającej 1000-3000 pastylek), może wywołać ciężkie zatrucie objawiające się nudnościami, wymiotami, dusznością, sinicą, zamartwicą, paraliżem mięśni oddechowych, zahamowaniem OUN, niedociśnieniem oraz śpiączką. Brak swoistego antidotum dla obu substancji wymusza leczenie objawowe i intensywną obserwację pacjenta.
antidotum, ataksja, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, dawka śmiertelna, drgawki, drożność dróg oddechowych, duszność, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcje życiowe, hipotensja, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, nudności, ostre zatrucie, paraliż mięśni oddechowych, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie substancji, sinica, śpiączka, toksykologia kliniczna, układ krążenia, wentylacja mechaniczna, wstrząs, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zahamowanie czynności OUN, zamartwica, zatrucie, znieczulenie miejscowe
Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Przedawkowanie

Lewomentol, stosowany miejscowo w różnych preparatach farmaceutycznych, wykazuje działanie drażniące, przeciwbólowe i chłodzące. Przedawkowanie tej substancji jest rzadko raportowane, zwłaszcza przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, co potwierdzają charakterystyki produktów takich jak Afronis, Neo-angin, Ibum Sport czy Ibument. Ryzyko toksyczności wzrasta jednak przy aplikacji na rozległe, zmienione zapalnie lub uszkodzone powierzchnie skóry, co może zwiększać wchłanianie lewomentolu do krwiobiegu. Objawy przedawkowania obejmują podrażnienie błon śluzowych, nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, a także objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy, drgawki, senność, osłabienie) oraz reakcje skórne (zaczerwienienie, zapalenie i złuszczanie skóry). W ciężkich przypadkach, zwłaszcza po doustnym spożyciu, mogą wystąpić porażenie oddychania, śpiączka, niedociśnienie i uderzenia gorąca.
aplikacja miejscowa, biegunka, błona bębenkowa, błona śluzowa jamy ustnej, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, ból głowy, drgawki, działanie miejscowo drażniące, leczenie objawowe, lewomentol, niedociśnienie, niewydolność nerek, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, spadek ciśnienia krwi, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zatrucie, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Verde 1,5 mg/ml

Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku, stosowanej miejscowo w roztworze do płukania jamy ustnej i gardła (Tantum Verde), jest rzadkie i zwykle nie powoduje poważnych objawów przy prawidłowym stosowaniu. Przypadkowe połknięcie niewielkiej ilości roztworu nie stanowi istotnego zagrożenia, jednak spożycie dawki przekraczającej 300 mg benzydaminy może wywołać objawy toksyczne. Do najczęstszych symptomów należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha i podrażnienie przełyku, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój i rozdrażnienie.
benzydaminy chlorowodorek, dyspepsja, halucynacja, leczenie objawowe, monitoring funkcji życiowych, objawy neuropsychiatryczne, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przewodu pokarmowego, roztwór do płukania gardła, Tantum Verde, zaburzenie percepcji, zaburzenie świadomości, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Przedawkowanie

Sylimaryna, kompleks flawonolignanów pozyskiwanych z ostropestu plamistego (Silybum marianum), jest stosowana w terapii schorzeń wątroby i dostępna w preparatach o zróżnicowanej zawartości substancji czynnej, np. Lagosa (150 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibinę), Legalon 140 (173,0-186,7 mg wyciągu, co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny), SanoHepatic (70 mg sylimaryny), Silimax (70 mg sylimaryny) oraz Sylifar (140 mg sylimaryny). Analiza danych klinicznych wskazuje na rzadkość przypadków przedawkowania sylimaryny, a dokumentacje większości preparatów (Lagosa, SanoHepatic, Legalon 140, Sylifar) nie zawierają informacji o zatruciach. Jedynym udokumentowanym objawem przedawkowania jest biegunka, zgłaszana w przypadku preparatu Silimax, charakteryzująca się zwiększoną częstotliwością wypróżnień i/lub rozluźnieniem stolca, jednak bez precyzyjnie określonej dawki wywołującej ten efekt.
antidotum, biegunka, częste wypróżnienia, dawka toksyczna, detoksykacja, flawonolignany, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, metabolizm leku, ostropest plamisty, powikłania, rozluźnienie stolca, schorzenia wątroby, sylibina, sylibinina, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Histigen 16 mg

Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny, substancji czynnej preparatu Histigen, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, których nasilenie jest ściśle związane z wielkością przyjętej dawki. Dawki do 640 mg (40-80-krotność standardowej dawki terapeutycznej 8-16 mg) wywołują objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak nudności, senność oraz bóle brzucha, które zwykle ustępują po zastosowaniu leczenia objawowego. W przypadku przedawkowania zaleca się rutynowe postępowanie zgodne ze standardami leczenia zatruć, gdyż nie istnieje swoista odtrutka dla betahistyny.
ból brzucha, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, drgawki, Histigen, leczenie objawowe, monitorowanie leczenia, nudności, objawy łagodne, objawy przedawkowania, postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, powikłania neurologiczne, powikłania oddechowe, powikłania sercowe, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, przedawkowanie betahistyny, senność, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Nironovo SR 2 mg

Przedawkowanie ropinirolu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Nironovo SR (dawki 2 mg, 4 mg, 8 mg) prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminergicznych, co manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych. Do najczęstszych należą zaburzenia neurologiczne (pobudzenie psychoruchowe, dyskinezy, zawroty głowy, halucynacje, dezorientacja, senność), zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, zmiany ciśnienia tętniczego, arytmie), objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz przyspieszony oddech. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej aktywacji receptorów dopaminowych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym oraz wpływu na ośrodki autonomiczne i oddechowe.
antagonista dopaminy, antagonista receptora dopaminowego, arytmia, ciśnienie tętnicze, dezorientacja, dyskineza, halucynacja, metoklopramid, neuroleptyk, nudność, ośrodek oddechowy, ośrodek wymiotny, pień mózgu, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedłużone uwalnianie, przyspieszony oddech, receptor dopaminergiczny, ropinirol, senność, stymulacja układu dopaminergicznego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ autonomiczny, węgiel aktywowany, wymioty, zatrucie, zawrót głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – iladiamed (1 mg + 10 mg)/g

Przedawkowanie miejscowe żelu iladiamed, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek w stężeniu 1 mg/g oraz fenoksyetanol 10 mg/g, jest zjawiskiem niezwykle rzadkim ze względu na jego miejscowe zastosowanie. W przypadku nadmiernego miejscowego użycia zaleca się przepłukanie leczonego obszaru dużą ilością roztworu Ringera, co pozwala na skuteczne usunięcie nadmiaru substancji czynnych i minimalizację potencjalnych działań niepożądanych. Spożycie preparatu nie jest uważane za szczególnie niebezpieczne, gdyż oktenidyna dichlorowodorek nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego i jest wydalana z kałem, choć może wywołać podrażnienie śluzówki przewodu pokarmowego przy spożyciu znacznej ilości.
błona śluzowa, działanie niepożądane, fenoksyetanol, krwiobieg, oktenidyna dichlorowodorek, podrażnienie śluzówki przewodu pokarmowego, roztwór Ringera, spożycie preparatu, toksyczność dożylna, zastosowanie miejscowe, zatrucie, żel leczniczy
Leksykon substancji czynnych
L-ornityna L-asparaginian – Przedawkowanie

L-ornityna L-asparaginian, substancja czynna obecna m.in. w preparacie Hepa-Merz 3000 (3 g substancji w jednej saszetce 5 g granulatu do roztworu doustnego), stosowana jest w terapii hiperamonemii, szczególnie w przebiegu chorób wątroby. Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały specyficznych objawów toksycznych ani przypadków zatrucia po przedawkowaniu tej substancji. W przypadku podejrzenia przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum ani specjalne procedury terapeutyczne, dlatego zaleca się leczenie objawowe oraz monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby i nerek, które mogą być obciążone metabolizmem i eliminacją substancji.
antidotum, choroba wątroby, funkcja nerek, funkcja wątroby, Hepa-Merz, L-ornityna L-asparaginian, metabolizm i wydalanie, objawy toksyczne, parametry życiowe, roztwór doustny, terapia objawowa, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zatrucie, zwiększone stężenie amoniaku
Leksykon leków
Przedawkowanie – Cholinex Intense 2,5 mg + 1,2 mg

Przedawkowanie Cholinex Intense, zawierającego 2,5 mg heksylorezorcynolu i 1,2 mg chlorku benzalkoniowego na pastylkę, rzadko prowadzi do poważnych zatruć ze względu na niskie stężenia substancji czynnych. Dawka toksyczna chlorku benzalkoniowego wynosi 1-3 g, co odpowiada przyjęciu ponad 800 pastylek, co jest mało prawdopodobne. Heksylorezorcynol może wywołać podrażnienie przewodu pokarmowego, a objawy takie jak ból brzucha wymagają przerwania terapii i leczenia objawowego. Przy spożyciu powyżej 50 pastylek obserwuje się objawy związane z nadmiernym spożyciem lewomentolu, takie jak nudności, wymioty, biegunka, obfite pocenie się oraz zwiększone pragnienie. Dodatkowo, wysoka zawartość glukozy (419 mg/pastylkę) i sacharozy (1366 mg/pastylkę) może obciążać metabolizm, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
biegunka, ból brzucha, chlorek benzalkoniowy, dawka toksyczna, heksylorezorcynol, konsultacja toksykologiczna, leczenie objawowe, lewomentol, nadmierna potliwość, nudności, objawy niepożądane, odwodnienie, podrażnienie przewodu pokarmowego, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia metaboliczne, zatrucie
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levirox 150 mcg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Levirox, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje, że pojedyncze dawki, nawet wysokie, nie wywołują istotnych działań toksycznych u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej, prowadzonych głównie na szczurach i psach, zaobserwowano przy dużych dawkach objawy takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne uszkodzenia wątroby i nerek oraz wpływ na metabolizm narządów. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, w tym płodność i rozwój embrionalny, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie przedkliniczne, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, kłębuszek nerkowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, narządy wewnętrzne, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zatrucie, zespół nerczycowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aldan 10 mg

Przedawkowanie amlodypiny, substancji czynnej leku ALDAN (tabletki 5 mg i 10 mg), prowadzi do nadmiernej blokady kanałów wapniowych, skutkującej znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych i gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, co może zagrażać życiu pacjenta. Objawy kliniczne obejmują istotny spadek ciśnienia tętniczego, tachykardię odruchową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki oraz zaburzenia oddychania, w tym depresję ośrodka oddechowego. Przedawkowanie może przebiegać również bezobjawowo, co utrudnia diagnostykę i wymaga szczególnej czujności klinicznej. Badania toksykologiczne wykazały dawki śmiertelne u zwierząt: 40 mg/kg u myszy, 100 mg/kg u szczurów oraz objawy ciężkiego niedociśnienia u psów przy dawce 4 mg/kg masy ciała.
amina katecholowa, amlodypina, badanie toksykologiczne, białko osocza, blokada kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze krwi, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodka oddechowego, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, lek presyjny, niedociśnienie, objaw kliniczny, płukanie żołądka, płynoterapia, pozycja przeciwwstrząsowa, przyspieszenie akcji serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, śpiączka, tachykardia odruchowa, wstrząs, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluimucil forte 600 mg

Przedawkowanie acetylocysteiny, substancji czynnej leku Fluimucil Forte, wykazuje relatywnie wysoki margines bezpieczeństwa klinicznego. Badania na zdrowych ochotnikach wykazały tolerancję dawek nawet do 11,2 g na dobę przez 3 miesiące, co stanowi kilkunastokrotne przekroczenie standardowej dawki terapeutycznej, bez poważnych działań niepożądanych. Doustne dawki sięgające 500 mg/kg masy ciała również nie wywoływały objawów intoksykacji. Mimo to, przedawkowanie może skutkować objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty oraz biegunka, które wymagają monitorowania i leczenia objawowego.
acetylocysteina, antidotum, biegunka, dawka terapeutyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, funkcje życiowe, interwencja medyczna, lek przeciwwymiotny, nudności, objaw niepożądany, objaw przedawkowania, obserwacja kliniczna, opróżnianie żołądka, postępowanie objawowe, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
łopian – Przedawkowanie

W dostępnej literaturze medycznej oraz w Charakterystyce Produktu Leczniczego dotyczącej korzenia łopianu (Arctium lappa L. i pokrewne gatunki) nie odnotowano przypadków przedawkowania ani specyficznych objawów toksycznych. Produkt leczniczy roślinny zawiera 1 g korzenia łopianu na 1 g surowca, stosowany głównie w formie ziół do zaparzania. Sekcja 4.9 Charakterystyki Produktu Leczniczego jednoznacznie wskazuje na brak danych klinicznych dotyczących przedawkowania, co oznacza, że nie ma udokumentowanych informacji o dawkach toksycznych ani o potencjalnych zagrożeniach wynikających z nadmiernego spożycia.
Arctium lappa, Arctium minus, Arctium tomentosum, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, informacja kliniczna, korzeń łopianu, leczenie objawowe, medycyna tradycyjna, monitorowanie funkcji życiowych, praktyka kliniczna, produkt leczniczy roślinny, przedawkowanie, zatrucie, zatrucie substancją roślinną, zioła do zaparzania, ziołolecznictwo
Leksykon substancji czynnych
Chlorek metylorozanilinowy – Przedawkowanie

Chlorek metylorozanilinowy, będący substancją czynną w Gencjanie 0,5% (5 mg/g) oraz 1% roztworze spirytusowym (10 mg/g), jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Doustne przedawkowanie tych preparatów może prowadzić do poważnych objawów zatrucia, głównie ze strony przewodu pokarmowego. Do charakterystycznych symptomów należą nudności, wymioty (często z fioletowym zabarwieniem), ból brzucha o charakterze skurczowym oraz biegunka, które mogą skutkować odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi. Nasilenie objawów zależy od dawki przyjętej substancji.
biegunka, ból brzucha, ból skurczowy, chlorek metylorozanilinowy, dolegliwość bólowa, droga doustna, gencjana roztwór spirytusowy, gencjana roztwór wodny, jama brzuszna, luźne stolce, nudność, odruch wymiotny, odwodnienie organizmu, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, roztwór na skórę, stosowanie zewnętrzne, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie
Leksykon leków
Skład i postać leku – Kalinox 50% + 50%

Kalinox to równomolowa mieszanina podtlenku azotu (50% mol/mol) i tlenu (50% mol/mol) w postaci sprężonego gazu medycznego pod ciśnieniem 170 bar w temperaturze 15°C, dostępna w butlach o pojemnościach od 2 do 20 litrów. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co gwarantuje jego czystość i bezpieczeństwo stosowania. Ze względu na właściwości utleniające mieszaniny, konieczne jest unikanie kontaktu z materiałami łatwopalnymi, takimi jak tłuszcze, smary czy substancje organiczne, które mogą ulec samozapłonowi. Butle powinny być przechowywane w pozycji pionowej z zaworem do góry, w temperaturze od 0°C do 50°C, z wyłączeniem temperatur poniżej 0°C, które mogą powodować rozdzielenie gazów i zmiany w składzie mieszaniny, prowadząc do ryzyka hipoksji lub osłabienia działania znieczulającego.
Dinitrogenii oxidum, działanie znieczulające, FiO₂, gaz medyczny sprężony, hipoksja, inhalacja, Kalinox, materiał łatwopalny, oxygenium, podtlenek azotu, rozpuszczalnik organiczny, sprężony gaz medyczny, tlen, właściwość utleniająca, zatrucie, zawór dozujący, związek azotowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acatar Care Kids 0,25 mg/ml

Dane przedkliniczne chlorowodorku oksymetazoliny, substancji czynnej produktu Acatar Care Kids, wykazują szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej LD50 u szczurów wynosiła 0,9 mg/kg (i.v.) oraz 1,3 mg/kg (p.o.), a u myszy odpowiednio 9,2 mg/kg (i.v.) i 26 mg/kg (p.o.). Objawy ostrego zatrucia obejmowały m.in. stroszenie sierści, wytrzeszcz oczu, rozszerzenie źrenic, krwawienia z nozdrzy oraz drgawki spowodowane niedotlenieniem. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej na psach, przy dawkach odpowiednio 0,3 mg (0,6 mL 0,05% roztworu) trzy razy dziennie przez 13 tygodni oraz 0,06 mL i 0,24 mL dwa razy dziennie przez rok, nie zaobserwowano działań toksycznych ani zmian w EKG czy badaniu okulistycznym. Dawki te były odpowiednio 60- i 3-krotnie wyższe niż zalecane u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania chlorowodorku oksymetazoliny w dawkach terapeutycznych.
badanie okulistyczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa nosa, chlorowodorek oksymetazoliny, dawka śmiertelna, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, krwawienie z nozdrzy, LD50, niedotlenienie organizmu, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, reprodukcja, resorpcja płodu, rozszerzenie źrenic, ryzyko teratogenne, sinica, test Amesa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wytrzeszcz oczu, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Hasco 125 mg

Przedawkowanie Paracetamolu Hasco, dostępnego w czopkach o dawkach 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby. Dawka toksyczna u dorosłych wynosi 10-15 g substancji czynnej, co odpowiada spożyciu 20-30 czopków 500 mg, 40-60 czopków 250 mg, 80-120 czopków 125 mg lub 125-187 czopków 80 mg. Uszkodzenie wątroby rozwija się stopniowo, a objawy kliniczne zwykle pojawiają się z opóźnieniem, najczęściej od drugiego dnia po zażyciu dawki toksycznej.
antidotum, dawka toksyczna, N-acetylocysteina, objawy kliniczne, paracetamol, przedawkowanie, przedawkowanie paracetamolu, roztwór glukozy, uszkodzenie wątroby, wlew kroplowy, zatrucie, zatrucie paracetamolem
Leksykon leków
Przedawkowanie – Fervex bez cukru (500 mg + 200 mg + 25 mg)/sasz.

Przedawkowanie preparatu Fervex D, zawierającego 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 25 mg maleinianu feniraminy na saszetkę, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Toksyczność feniraminy objawia się głównie drgawkami, zaburzeniami świadomości oraz śpiączką, szczególnie nasilonymi u dzieci. Największe ryzyko wynika jednak z przedawkowania paracetamolu, które u dorosłych przekraczających dawkę 10 g jednorazowo, a u dzieci powyżej 150 mg/kg masy ciała, może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia wątroby. Przebieg zatrucia paracetamolem jest dwufazowy: w pierwszej fazie (do kilkunastu godzin) występują nudności, wymioty, nadmierne pocenie, senność i osłabienie, które mogą ustąpić mimo postępującego uszkodzenia wątroby. W fazie późnej (24-48 godzin) pojawiają się objawy hepatotoksyczności, takie jak ból w nadbrzuszu, powrót nudności oraz żółtaczka. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost aminotransferaz, dehydrogenazy mleczanowej, bilirubiny oraz obniżenie stężenia protrombiny.
aminotransferazy, antidotum, bilirubina, dehydrogenaza mleczanowa, drgawki, dysfagia, encefalopatia, feniramina, hepatotoksyczność, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, maleinian feniraminy, martwica komórek wątrobowych, metionina, N-acetylocysteina, nadmierne pocenie, niewydolność wątroby, nudności, oddział intensywnej terapii, paracetamol, powikłania ogólnoustrojowe, protrombina, rozpieranie w nadbrzuszu, składnik przeciwhistaminowy, śpiączka, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia świadomości, zatrucie, zatrucie paracetamolem, żółtaczka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Polopiryna Max 500 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej Polopiryny MAX, może prowadzić do poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych, których nasilenie zależy od dawki: łagodne lub umiarkowane objawy pojawiają się przy dawce 150-300 mg/kg masy ciała, ciężkie przy 300-500 mg/kg, a dawki powyżej 500 mg/kg są potencjalnie śmiertelne. Objawy obejmują nudności, wymioty, szumy uszne, zaburzenia widzenia, bóle głowy, tachypnoe wskazującą na kwasicę metaboliczną, hipertermię, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe oraz wydłużony czas protrombinowy. Zgony odnotowano po jednorazowym przyjęciu 10-30 g kwasu acetylosalicylowego u dorosłych. Wczesne rozpoznanie i szybka interwencja są kluczowe dla poprawy rokowania pacjenta.
Postępowanie lecznicze w zatruciu kwasem acetylosalicylowym ma charakter objawowy i wspierający, gdyż brak jest specyficznej odtrutki. Zaleca się dekontaminację przewodu pokarmowego poprzez prowokację wymiotów lub płukanie żołądka do 3-4 godzin po spożyciu (do 10 godzin przy dużych dawkach) oraz podanie węgla aktywnego (50-100 g u dorosłych, 30-60 g u dzieci). Leczenie obejmuje kontrolę i wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, alkalizację moczu do pH 7,5-8 za pomocą dożylnego wodorowęglanu sodu, a w ciężkich przypadkach hemodializę lub dializę otrzewnową. Monitorowanie parametrów życiowych, neurologicznych, koagulologicznych oraz stężenia salicylanów w surowicy jest niezbędne do oceny skuteczności terapii i zapobiegania powikłaniom. Wskazane jest unikanie leków depresyjnych na OUN ze względu na ryzyko zahamowania ośrodka oddechowego.
czas protrombinowy, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, diureza alkaliczna, drgawki, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemodializa, hemostaza, hipertermia, intubacja dotchawicza, kwas acetylosalicylowy, kwasica, kwasica metaboliczna, nudności, oddech zastępczy, ośrodek oddechowy, parametry koagulologiczne, płukanie żołądka, pobudzenie ruchowe, postępowanie przeciwwstrząsowe, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylany, skłonność do krwawień, szumy uszne, tachypnoe, toksyczność, węgiel aktywny, witamina K, wodorowęglan sodu, zaburzenia widzenia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie ogólnoustrojowe, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Eskulina – Przedawkowanie

Eskulina, będąca 6-glukozydem 6,7-dihydrokumaryny, jest substancją czynną stosowaną w produktach leczniczych takich jak Proktosedon (10 mg eskuliny w postaci półtorawodzianu na 1 g maści lub w jednym czopku) oraz Venescin (0,5 mg eskuliny w tabletce drażowanej), wykorzystywanych w terapii schorzeń proktologicznych i chorób układu żylnego. W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków zatrucia ani przedawkowania eskuliny w tych preparatach. W przypadku przypadkowego połknięcia czopków Proktosedon zaleca się wykonanie płukania żołądka jako środek ostrożności. Ze względu na obecność innych substancji czynnych w Proktosedonie (hydrokortyzon, cynchokaina, siarczan neomycyny), potencjalne przedawkowanie mogłoby nasilić działania niepożądane tych składników.
6-glukozyd 6, 7-dihydrokumaryny, choroba układu żylnego, cynchokaina, dysfagia, działanie niepożądane, funkcja wątroby, hydrokortyzon, krzepnięcie krwi, leczenie objawowe, maść doodbytnicza, płukanie żołądka, pochodna kumaryny, półtorawodzian, schorzenie proktologiczne, siarczan neomycyny, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, zatrucie
Leksykon chorób i schorzeń
Zatrucie – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zatrucie to stan patologiczny wywołany ekspozycją na substancję toksyczną różnymi drogami (pokarmową, wziewną, kontaktową, iniekcyjną lub przez błony śluzowe). Objawy zatrucia są zróżnicowane i zależą od rodzaju toksyny, dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek i masa ciała. Charakterystyczne toksydromy ułatwiają identyfikację trucizny (np. zwężone źrenice i płytki oddech w zatruciu opioidami, żółtaczka i hipoglikemia w zatruciu paracetamolem). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym i badaniach laboratoryjnych (morfologia, elektrolity, gazometria, poziomy leków), a w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych (RTG, TK, MRI). Leczenie obejmuje stabilizację funkcji życiowych, dekontaminację (np. węgiel aktywowany do 1 godziny po zatruciu doustnym, płukanie skóry i oczu), podawanie antidotów (np. N-acetylocysteina w zatruciu paracetamolem, nalokson w zatruciu opioidami) oraz metody przyspieszające eliminację toksyn (alkalizacja moczu, hemodializa, hemoperfuzja). Opieka pielęgniarska koncentruje się na monitorowaniu parametrów życiowych, utrzymaniu drożności dróg oddechowych, podawaniu leków i zapobieganiu powikłaniom.
acetylocysteina, alkalizacja moczu, badanie fizykalne, badanie funkcji wątroby, fizostygmina, flumazenil, forsowana diureza, gazometria tętnicza, hemodializa, hemoperfuzja, hipoglikemia, intubacja dotchawicza, nalokson, ośrodek kontroli zatruć, płukanie żołądka, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, toksydrom, węgiel aktywowany, zanieczyszczenie środowiskowe, zatrucie, zatrucie aspiryną, zatrucie benzodiazepinami, zatrucie opioidami, zatrucie ostre, zatrucie paracetamolem, zatrucie przewlekłe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Thiogamma 600 mg

Przedawkowanie kwasu tioktynowego, substancji czynnej Thiogamma 600 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie przy dawkach doustnych powyżej 10 g, a ciężkie zatrucia obserwuje się w zakresie 10-40 g. Objawy przedawkowania obejmują wczesne nudności, wymioty i bóle głowy, a następnie zaburzenia neurologiczne (niepokój psychoruchowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe), metaboliczne (kwasica mleczanowa, hipoglikemia), hematologiczne (hemoliza, dysfunkcja szpiku, DIC) oraz ogólnoustrojowe (wstrząs, rabdomioliza, niewydolność wielonarządowa). Szczególnie niebezpieczne jest łączenie leku z alkoholem, co zwiększa ryzyko zgonu. Dawki powyżej 6000 mg u dorosłych lub >50 mg/kg u dzieci wymagają natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, hipoglikemia, intensywna opieka medyczna, kwas tioktynowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwdrgawkowy, napad drgawkowy uogólniony, niewydolność wielonarządowa, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, rabdomioliza, Thiogamma, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Myconolak 50 mg/ml

Myconolak, zawierający 50 mg/ml amorolfiny chlorowodorku (55,74 mg amorolfiny chlorowodorku w 1 ml), jest lakierem do paznokci przeznaczonym wyłącznie do stosowania miejscowego. Przedawkowanie leku, głównie w wyniku przypadkowego połknięcia, stanowi potencjalne zagrożenie, choć brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów toksyczności. W przypadku doustnego spożycia preparatu, który jest przezroczystym, bezbarwnym do bladożółtego roztworem, zaleca się natychmiastowe podjęcie działań mających na celu opróżnienie żołądka zgodnie z aktualnymi wytycznymi postępowania w zatruciach oraz konsultację z ośrodkiem toksykologicznym lub udzielenie pomocy medycznej.
amorolfina, amorolfina chlorowodorek, lakier do paznokci leczniczy, Myconolak, objawy kliniczne, opróżnianie żołądka, ośrodek toksykologiczny, przypadkowe połknięcie, stosowanie miejscowe, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Valdispert 125 mg

Przedawkowanie wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L. s.l.), szczególnie preparatu Valdispert, jest rzadkim, lecz istotnym klinicznie zjawiskiem. Dawka toksyczna wynosi około 20 g korzenia, co odpowiada 16 tabletkom Valdispert (każda zawiera 125 mg wyciągu suchego, czyli 375-750 mg korzenia). Przedawkowanie manifestuje się łagodnymi, przemijającymi objawami, takimi jak zmęczenie, skurczowe bóle brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, oszołomienie, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (midriaza). Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od spożycia nadmiernej dawki, jednak mogą powodować dyskomfort wymagający interwencji medycznej.
dawka toksyczna, drżenie rąk, eliminacja leku, funkcje życiowe, korzeń kozłka lekarskiego, leczenie objawowe, midriaza, nietolerancja cukrów, objawy niepożądane, obserwacja kliniczna, oszołomienie, skurczowe bóle brzucha, ucisk w klatce piersiowej, Valeriana officinalis, zaburzenie akomodacji, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlectine 150 mg

Przedawkowanie wenlafaksyny w formie preparatu Venlectine (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawce około 3 gramów u dorosłych, co odpowiada spożyciu około 20 kapsułek 150 mg. Objawy kliniczne obejmują szerokie spektrum zaburzeń, w tym kardiologiczne (częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, niedociśnienie tętnicze), neurologiczne (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, zawroty głowy), oczne (rozszerzenie źrenic), gastroenterologiczne (wymioty) oraz metaboliczne (hipoglikemia). Ryzyko zgonu jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Współistniejące spożycie alkoholu lub innych leków zwiększa ryzyko ciężkiego zatrucia i śmiertelnego przebiegu.
blok odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, drgawka, elektrokardiogram, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, rzadkoskurcz, SSRI, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, Venlectine, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zatrucie, zawrót głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Retrovir 250 mg

Przedawkowanie zydowudyny (Retrovir) nie powoduje specyficznych objawów odróżniających się od typowych działań niepożądanych leku, jednak ich nasilenie może być znacznie większe. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczna jest staranna obserwacja pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów życiowych oraz funkcji narządowych potencjalnie dotkniętych toksycznością. Diagnostyka opiera się głównie na wywiadzie i obserwacji klinicznej, gdyż brak jest charakterystycznych symptomów specyficznych dla przedawkowania zydowudyny.
dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, eliminacja leku, hemodializa, leczenie podtrzymujące, metabolit glukuronidowy, obserwacja kliniczna, parametry życiowe, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przedawkowanie zydowudyny, Retrovir, stan kliniczny, substancja czynna, toksyczność, toksyczność leku, zatrucie, zydowudyna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oksazepam TZF 10 mg

Oksazepam, będący pochodną 1,4-benzodiazepiny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na benzodiazepiny lub składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (53,8 mg w tabletce 10 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją galaktozy. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność oddechową oraz zespół bezdechu sennego ze względu na ryzyko nasilenia hipowentylacji i zatrzymania oddechu. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oksazepam może kumulować się, zwiększając ryzyko encefalopatii wątrobowej. Ponadto, stosowanie u chorych z miastenią gravis jest przeciwwskazane z powodu potencjalnego nasilenia osłabienia mięśniowego i ryzyka przełomu miastenicznego. Ostra porfiria stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż benzodiazepiny mogą indukować enzymy wątrobowe zaangażowane w biosyntezę hemu, co może wywołać ostry atak porfirii.
4-benzodiazepiny, atak porfirii, ciężka niewydolność oddechowa, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia wątrobowa, laktoza jednowodna, miastenia, nadwrażliwość na benzodiazepiny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oksazepam, pacjent geriatryczny, pochodna 1, porfiria, porfirynuria, przełom miasteniczny, przewlekła choroba płuc, psychoza przewlekła, reakcja krzyżowa, reakcja paradoksalna, uzależnienie, wywiad alergologiczny, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie poznawcze, zatrucie, zatrzymanie oddechu, zespół bezdechu sennego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrox 125 mikrogramów 125 mcg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej leku Letrox (dawki 50-150 μg), wykazały niską toksyczność ostrą, z tolerancją dawek nawet do 10 mg bez poważnych powikłań, z wyjątkiem pacjentów z chorobą wieńcową, u których ryzyko powikłań sercowych jest zwiększone. W badaniach przewlekłych na szczurach stwierdzono toksyczne efekty obejmujące uszkodzenie wątroby, wzrost spontanicznego obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na zaburzenia homeostazy metabolicznej. U psów nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych przy podobnych dawkach, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na hormony tarczycy. W literaturze opisano przypadki nagłych zgonów sercowych u pacjentów nadużywających lewotyroksynę przewlekle, co podkreśla konieczność ostrożności przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
choroba wieńcowa serca, działanie rakotwórcze, ekspozycja płodu, hepatocyt, homeostaza metaboliczna, hormon tarczycy, krążenie krwi, lewotyroksyna sodowa, łożysko, nagły zgon sercowy, obumieranie kłębuszków nerkowych, parametry biochemiczne wątroby, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, rozrodczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie wątroby, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Boraks – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Boraks, obecny w preparatach takich jak Aphtin, Aphtin Aflofarm, Gargarin, Tormentiol, Neo-Tormentil oraz Tormexal forte, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko kumulacji kwasu borowego w organizmie przy długotrwałej terapii. Szczególnie istotne jest przestrzeganie zalecanego czasu stosowania, aby uniknąć toksyczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. Preparaty te mają specyficzne przeciwwskazania dotyczące miejsc aplikacji – np. Neo-Tormentil nie powinien być stosowany na rozległe rany, a Tormexal forte na uszkodzoną skórę i błony śluzowe. Maść Tormentiol nie powinna być aplikowana na duże powierzchnie skóry ze względu na zwiększone wchłanianie substancji czynnych i potencjalne ryzyko zatrucia. Roztwory do jamy ustnej (Aphtin, Aphtin Aflofarm, Gargarin) nie mogą być połykane, a preparaty zawierające lanolinę mogą wywoływać kontaktowe zapalenie skóry.
Aphtin, Aphtin Aflofarm, benzoesan sodu, błona śluzowa, bor, boraks, działanie niepożądane, Gargarin, kontaktowe zapalenie skóry, kwas borowy, Neo-Tormentil, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, Tormentiol, Tormexal forte, trądzik pospolity, uszkodzenie skóry, zaburzenie czynności nerek, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Pantoprazole Mercapharm 40 mg

Przedawkowanie pantoprazolu w postaci preparatu Pantoprazole Mercapharm (tabletki dojelitowe 40 mg) nie jest dobrze scharakteryzowane pod względem specyficznych objawów klinicznych u ludzi, co utrudnia diagnostykę i wymaga szerokiej diagnostyki różnicowej. Dawki do 240 mg podawane dożylnie w ciągu 2 minut są dobrze tolerowane, co wskazuje na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa przy krótkotrwałej ekspozycji. Ze względu na wysokie wiązanie pantoprazolu z białkami osocza, dializoterapia jest nieskuteczna w usuwaniu leku z organizmu, co ogranicza możliwości szybkiej detoksykacji w przypadku przedawkowania.
dawka pantoprazolu, dializa, dializoterapia, inhibitor pompy protonowej, kinetyka wchłaniania, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zatrucie, zatrucie pantoprazolem
Leksykon leków
Przedawkowanie – Panzol 20 mg

Przedawkowanie pantoprazolu (Panzol) jest rzadkie, a dostępne dane kliniczne wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa leku nawet przy dawkach do 240 mg podawanych dożylnie w ciągu 2 minut, które były dobrze tolerowane bez istotnych działań niepożądanych. Pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, co ogranicza skuteczność hemodializy w eliminacji leku. W przypadku przedawkowania nie istnieją specyficzne zalecenia terapeutyczne, dlatego leczenie powinno być objawowe i wspomagające, ukierunkowane na stabilizację stanu pacjenta. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, zaburzenia elektrolitowe (np. hipomagnezemię) oraz podwyższenie enzymów wątrobowych, choć nie zostały one jednoznacznie udokumentowane klinicznie.
antidotum, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka, funkcje życiowe, hemodializa, hipomagnezemia, leczenie objawowe, morfologia krwi, objawy żołądkowo-jelitowe, pantoprazol, parametry wątrobowe, przedawkowanie pantoprazolu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia elektrolitowe, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Alkohol izopropylowy – Przeciwwskazania stosowania

Alkohol izopropylowy, stosowany w różnych stężeniach (8% w Primasept Med, 28% w Sensiva, 60% w Skinman Soft, 10% w Softasept N), jest skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym w preparatach do odkażania skóry. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na alkohol izopropylowy lub inne składniki preparatu, takie jak propanol, 2-difenylol, kwas mlekowy, chlorek benzalkoniowy czy etanol. Preparaty te nie powinny być aplikowane na błony śluzowe, okolice oczu, uszkodzoną, zranioną lub wysuszoną skórę, ze względu na ryzyko podrażnień, stanów zapalnych oraz uszkodzenia tkanek. Doustne podanie alkoholu izopropylowego jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich zatruć, w tym depresji ośrodkowego układu nerwowego, kwasicy metabolicznej i niewydolności nerek.
alkohol izopropylowy, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek benzalkoniowy, choroby skóry, kwas undecylenowy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niewydolność nerek, okolica oka, oparzenie, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, reakcja alergiczna, uszkodzona skóra, właściwości przeciwbakteryjne, wywiad alergologiczny, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Anesteloc Max 20 mg

Przedawkowanie pantoprazolu, substancji czynnej preparatu Anesteloc Max, choć rzadkie, wymaga odpowiedniego postępowania medycznego. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 240 mg podawane dożylnie przez 2 minuty (12-krotność standardowej dawki terapeutycznej 20 mg) są dobrze tolerowane i nie wywołują poważnych działań niepożądanych. Pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, co utrudnia jego eliminację i ogranicza skuteczność dializy w przypadku ciężkiego przedawkowania. W związku z tym, metody nerkozastępcze mają ograniczone zastosowanie w usuwaniu leku z organizmu.
białko osocza, dawka terapeutyczna, dializa, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, metoda nerkozastępcza, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, parametry życiowe, przedawkowanie pantoprazolu, tabletka dojelitowa, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Olejek lawendowy – Interakcje

Olejek lawendowy (Lavandulae aetheroleum) stosowany w preparatach farmaceutycznych, takich jak Lawenol 0,6% roztwór na skórę, nie wykazuje specyficznych interakcji farmakologicznych jako pojedynczy składnik. Jednak w preparatach złożonych, takich jak Amol i Aromatol, gdzie olejek lawendowy współwystępuje z etanolem (od 63% do 72% objętościowo, np. 638 mg etanolu w 1 g Amolu), istnieje wysokie ryzyko interakcji. Etanol może kumulować się w organizmie, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zawierających glikol propylenowy lub spożywaniu alkoholu etylowego, co prowadzi do nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, zaburzeń psychomotorycznych oraz potencjalnego zatrucia. Ponadto, etanol zawarty w tych preparatach może wpływać na metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom P450 oraz wywoływać reakcje disulfiramowe w połączeniu z disulfiramem lub metronidazolem.
benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, disulfiram, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kumulacja etanolu, Lawenol, metronidazol, olejek lawendowy, opioid, preparat farmaceutyczny, preparat złożony, reakcja disulfiramowa, zaburzenie funkcji psychomotorycznych, zaburzenie psychomotoryczne, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Tinctura Crataegi Herbapol w Krakowie SA –

Przedawkowanie preparatu Tinctura Crataegi Herbapol w Krakowie SA (płyn doustny, 4,63 g/5 ml), zawierającego nalewkę z kwiatostanu głogu (Crataegi inflorescentiae tinctura) w stężeniu 100 g/100 g produktu, nie zostało dotychczas udokumentowane w literaturze medycznej. Produkt jest maceratem (1:5) z kwiatostanów Crataegus monogyna Jacquin oraz Crataegus oxyacantha L., sporządzonym w 60% etanolu (v/v), a gotowy preparat zawiera 53-58% obj. etanolu. Mimo braku potwierdzonych przypadków przedawkowania, należy uwzględnić ryzyko zatrucia alkoholowego przy spożyciu dużych dawek, manifestujące się zaburzeniami świadomości, ataksją, nudnościami, wymiotami, tachykardią, hipotensją oraz kwasicą metaboliczną. Dodatkowo, teoretyczne działanie kardiologiczne głogu może powodować hipotensję i bradykardię, a niespecyficzne objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, mogą również wystąpić.
ataksja, biegunka, ból brzucha, bradykardia, Crataegus monogyna, crataegus oxyacantha, działanie hipotensyjne, działanie kardioprotekcyjne, etanol, hipotensja, kwasica metaboliczna, nalewka z głogu, nalewka z kwiatostanu głogu, nudności, tachykardia, Tinctura Crataegi, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie, zatrucie etanolem, związki biologicznie czynne, związki flawonoidowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Cefalgin Migraplus 250 mg + 150 mg + 50 mg

Przedawkowanie leku Cefalgin Migraplus, zawierającego paracetamol (250 mg), propyfenazon (150 mg) i kofeinę (50 mg), wiąże się przede wszystkim z toksycznym działaniem paracetamolu, które może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Objawy zatrucia paracetamolem mają dwufazowy przebieg: w pierwszej fazie (kilka do kilkunastu godzin po zażyciu) występują nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i osłabienie, które mogą ustąpić, dając fałszywe poczucie poprawy. Druga faza (24-48 godzin) charakteryzuje się bólem w nadbrzuszu, powrotem nudności oraz żółtaczką, wskazującymi na rozwijające się uszkodzenie hepatocytów. Dawka krytyczna paracetamolu to ≥ 5 g (≥ 20 tabletek Cefalgin Migraplus). W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie sprowokować wymioty (jeśli od zażycia nie minęła godzina), podać 60-100 g węgla aktywnego oraz wdrożyć leczenie odtrutkami (metionina ≥ 2,5 g, acetylocysteina) w warunkach intensywnej terapii szpitalnej.
acetylocysteina, arytmia serca, barbiturany, diazepam, diureza, drgawki toniczno-kloniczne, działanie hepatotoksyczne, intensywna terapia, kofeina, leczenie objawowe, metionina, nadmierna potliwość, nudności, paracetamol, płukanie żołądka, propyfenazon, stężenie paracetamolu, tlenek glinu, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zatrucie, zatrucie kofeiną, zatrucie propyfenazonem, żółtaczka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Folacid 15 mg

Przedawkowanie kwasu foliowego, szczególnie w dawce 15 mg stosowanej w preparacie Folacid, może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych, obejmujących zarówno ośrodkowy układ nerwowy, jak i układ pokarmowy. Do najczęstszych objawów należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, wzdęcia, biegunka, nudności, wymioty) oraz zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, stany depresyjne i nadmierne pobudzenie psychoruchowe. Wymioty mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Objawy ogólne to osłabienie, zmęczenie i złe samopoczucie, które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta.
aktywność psychoruchowa, bezsenność, biegunka, ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, kwas foliowy, leczenie objawowe, nudności, objawy depresyjne, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, równowaga elektrolitowa, stan depresyjny, układ pokarmowy, wymioty, wzdęcia, zaburzenia funkcjonowania organizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketolek 50 mg

Przedawkowanie ketoprofenu, zgłaszane nawet w dawkach do 2,5 g, znacznie przekraczających standardową dawkę terapeutyczną, manifestuje się szerokim spektrum objawów, od łagodnych do ciężkich. Do najczęstszych symptomów należą letarg, senność, nudności, wymioty oraz bóle w nadbrzuszu, natomiast ciężkie przypadki mogą przebiegać z otępieniem, utratą przytomności, niedociśnieniem tętniczym, depresją oddechową i sinicą. Objawy te wskazują na zaawansowane zatrucie i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Warto podkreślić, że brak jest swoistej odtrutki na ketoprofen, co determinuje konieczność leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem monitorowania funkcji nerek oraz równowagi kwasowo-zasadowej.
ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, choroby wątroby i nerek, depresja oddechowa, funkcja nerek, hemodializa, hospitalizacja, ketoprofen, kwasica, letarg, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, płukanie żołądka, przedawkowanie ketoprofenu, przewód pokarmowy, równowaga kwasowo-zasadowa, sinica, utrata przytomności, wymioty, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia równowagi, zatrucie, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Olejek terpentynowy – Przedawkowanie

Olejek terpentynowy (Terebinthini aetheroleum) jest składnikiem wielu preparatów miejscowych o działaniu rozgrzewającym i przeciwbólowym, takich jak Neo-Capsiderm, Vicks VapoRub czy Viprosal B (zawierający 30 mg olejku terpentynowego na 1 g maści). Przedawkowanie zewnętrzne najczęściej objawia się miejscowym podrażnieniem skóry, natomiast aplikacja na błony śluzowe prowadzi do silnych podrażnień. Spożycie doustne preparatów zawierających olejek terpentynowy może wywołać objawy od łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) po ciężkie zaburzenia neurologiczne, takie jak drgawki, śpiączka oraz objawy ogólnoustrojowe (uczucie gorąca/zimna, zapaść oddechowa). W preparatach tych często obecna jest także kamfora, której toksyczność kliniczna jest rzadka poniżej dawki 30 mg/kg masy ciała.
błona śluzowa, ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, duszność, działanie przeciwbólowe, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy żołądkowo-jelitowe, olejek terpentynowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie miejscowe, reakcja miejscowa, śpiączka, spożycie doustne, toksyczność kamfory, węgiel aktywowany, zaburzenia neurologiczne, zapaść oddechowa, zatrucie, zawroty głowy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapres 2,5 mg

Indapamid, substancja czynna preparatu Indapres w dawce 2,5 mg, wykazał w badaniach przedklinicznych brak potencjału mutagennego oraz rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu. W testach toksyczności reprodukcyjnej nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani teratogennego, a także nie stwierdzono wpływu na płodność u samców i samic szczurów. Badania obejmowały podawanie dawek doustnych od 40 do 8000 razy przekraczających dawkę terapeutyczną, co pozwoliło na ocenę bezpieczeństwa w warunkach znacznego przedawkowania.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indapamid, lek diuretyczny, płodność, potencjał mutagenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spowolnienie oddechu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Salofalk 500 500 mg

Przedawkowanie mesalazyny, substancji czynnej zawartej w tabletkach dojelitowych SALOFALK 500, stanowi sytuację kliniczną wymagającą szczególnej uwagi, choć dostępne dane kliniczne są ograniczone. Dotychczasowe obserwacje, w tym przypadki umyślnych prób samobójczych z wysokimi dawkami doustnymi, nie wskazują na istotne ryzyko toksyczności narządowej, zwłaszcza w obrębie nerek i wątroby. Mimo braku jednoznacznych dowodów na nefrotoksyczność i hepatotoksyczność, zaleca się monitorowanie funkcji tych narządów w przypadku podejrzenia przedawkowania. Nie istnieje swoiste antidotum dla mesalazyny, dlatego leczenie powinno mieć charakter objawowy i podtrzymujący, z uwzględnieniem monitorowania podstawowych parametrów życiowych pacjenta.
antidotum, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie toksyczne, funkcja nerek, funkcja wątroby, kwas 5-aminosalicylowy, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mesalazyna, parametry życiowe, próba samobójcza, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, tabletki dojelitowe, toksyczność nerkowa, toksyczność wątrobowa, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Pantoprazol SUN 40 mg

Przedawkowanie pantoprazolu charakteryzuje się ograniczonymi danymi klinicznymi, bez znanych specyficznych objawów zatrucia u ludzi. Dawki do 240 mg podawane dożylnie w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane, co wskazuje na stosunkowo wysoki margines bezpieczeństwa leku. Ze względu na silne wiązanie pantoprazolu z białkami osocza, dializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku, co ma istotne znaczenie przy planowaniu terapii w przypadku ciężkiego przedawkowania.
dawka ogólnoustrojowa, dializa, działanie niepożądane, farmakokinetyka, hospitalizacja pacjenta, leczenie objawowe, parametry życiowe, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie pantoprazolu, równowaga kwasowo-zasadowa, wiązanie z białkami osocza, wydolność nerek, wydolność wątroby, wydzielanie kwasu żołądkowego, zatrucie
Leksykon substancji czynnych
Cynk tlenek – Przedawkowanie

Cynk tlenek (Zinci oxidum) w preparacie Puder płynny występuje w stężeniu 180 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania miejscowego na skórę, z dodatkiem 10 mg/g mentolu. Ze względu na ograniczone wchłanianie przezskórne i farmakokinetykę tej substancji, stosowanie zgodne z zaleceniami nie niesie ryzyka przedawkowania. W dokumentacji produktu nie określono dawek toksycznych ani objawów przedawkowania dla tego preparatu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w dermatologicznej terapii miejscowej. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego, a ryzyko działań niepożądanych ogranicza się do miejscowych reakcji podrażnieniowych i alergicznych przy nadmiernej aplikacji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, cynk tlenek, mentol, niedobór miedzi, nudności, odczyn alergiczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, puder płynny, reakcja podrażnieniowa, rumień, senność, świąd, wchłanianie przezskórne, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki żelazem, zalecenia toksykologiczne, zatrucie, zawiesina na skórę, zawroty głowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tormentiol

Produkt leczniczy Tormentiol zawiera substancje czynne takie jak wyciąg z kłącza pięciornika (2 g/100 g), ichtamol (2 g/100 g), boraks (1 g/100 g) oraz tlenek cynku (20 g/100 g), które wymagają zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Przekroczenie zalecanego czasu terapii może prowadzić do kumulacji kwasu borowego, metabolitu boraksu, co niesie ryzyko toksyczności systemowej. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania i toksyczności boru oraz potencjalny negatywny wpływ na płodność. Należy unikać aplikacji na rozległe powierzchnie skóry oraz kontaktu z oczami, a także informować pacjentów o możliwości trwałego zabrudzenia odzieży z powodu ciemnej barwy maści wynikającej z obecności ichtamolu.
boraks, działanie niepożądane, ichtamol, kontakt z oczami, kontaktowe zapalenie skóry, kumulacja kwasu borowego, kwas borowy, lanolina, nadwrażliwość na lanolinę, podrażnienie miejscowe, powierzchnia skóry, reakcja nadwrażliwości miejscowa, reakcja skórna miejscowa, tlenek cynku, toksyczność kwasu borowego, wchłanianie kwasu borowego, wchłanianie systemowe, wpływ na płodność, wyciąg z kłącza pięciornika, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Aripilek 30 mg

Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Aripilek, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych wymagających pilnej interwencji medycznej. U dorosłych zgłaszano dawki nawet do 1260 mg bez bezpośrednich zgonów, jednak obserwowano letarg, senność, tachykardię (>100 uderzeń/min), wzrost ciśnienia tętniczego oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). U dzieci dawki przedawkowania sięgały 195 mg, z objawami takimi jak nasilona senność, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe (sztywność mięśniowa, drżenia, zaburzenia ruchowe). W obu grupach wiekowych konieczna jest szybka ocena kliniczna i monitorowanie funkcji życiowych, zwłaszcza układu krążenia z ciągłym EKG.
akatyzja, arypiprazol, drożność dróg oddechowych, drżenie, dystonia, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, letarg, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, objaw pozapiramidowy, objawy żołądkowo-jelitowe, parametr farmakokinetyczny, powikłanie naczyniowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność, spowolnienie psychoruchowe, stężenie leku w osoczu, sztywność mięśniowa, tachykardia, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Finaride 5 mg

Przedawkowanie finasterydu, substancji czynnej leku Finaride w dawce terapeutycznej 5 mg/dobę, jest rzadko obserwowane i według dostępnych danych klinicznych nie wiąże się z istotnym ryzykiem poważnych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych jednorazowe dawki do 400 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) oraz długotrwałe stosowanie dawek do 80 mg/dobę przez 3 miesiące (16-krotność dawki terapeutycznej) nie powodowały zgłaszanych efektów niepożądanych. Brak jest również danych klinicznych dotyczących skutków przedawkowania powyżej tych dawek, jednak nie odnotowano istotnych klinicznie objawów toksyczności.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, dihydrotestosteron, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, finasteryd, funkcje życiowe, inhibitor 5-alfa-reduktazy, obserwacja kliniczna, poziom hormonów, procedura medyczna, produkt leczniczy, przedawkowanie finasterydu, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranigast 0,5 mg/ml

Przedawkowanie ranitydyny w postaci roztworu do infuzji Ranigast (0,5 mg/ml) może prowadzić do powikłań klinicznych, choć przypadki przedawkowania po podaniu dożylnym nie zostały dotąd odnotowane. W literaturze opisano zatrucie po doustnym przyjęciu 18 g ranitydyny, objawiające się przemijającymi symptomami podobnymi do działań niepożądanych standardowej terapii. Kluczowe manifestacje kliniczne przedawkowania obejmują niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami perfuzji narządowej, oraz zaburzenia chodu związane z działaniem ośrodkowym lub wtórne do niedociśnienia. Dodatkowo mogą wystąpić bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i reakcje skórne, zwykle o nasileniu proporcjonalnym do dawki.
akcja serca, badanie laboratoryjne, ból głowy, ciśnienie krwi, działanie niepożądane, działanie ośrodkowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, funkcja życiowa, hemodializa, koordynacja ruchowa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, manifestacja kliniczna, niedociśnienie tętnicze, parametr hemodynamiczny, podanie dożylne, powikłanie kliniczne, przedawkowanie ranitydyny, reakcja skórna, roztwór do infuzji, stan kliniczny, stan neurologiczny, zaburzenie chodu, zaburzenie perfuzji narządowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie, zawrót głowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – AulinDol 30 mg/g

Nimesulid, jako składnik aktywny żelu AulinDol (30 mg/g), wykazuje znacząco odmienny profil bezpieczeństwa w porównaniu do form podawanych ogólnoustrojowo. Miejscowa aplikacja ogranicza wchłanianie systemowe, co skutkuje minimalnym ryzykiem zatrucia. Badania farmakokinetyczne potwierdzają, że maksymalne stężenia nimesulidu w osoczu po zastosowaniu żelu są wielokrotnie niższe niż po podaniu doustnym, co redukuje potencjalne zagrożenie toksyczne. Preparat w formie homogenicznego, bladożółtego żelu został zaprojektowany do miejscowego stosowania, co dodatkowo minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową na substancję czynną. W dokumentacji produktu AulinDol nie określono dawki toksycznej ani specyficznych objawów przedawkowania dla postaci miejscowej, co wynika z niskiego ryzyka zatrucia przy stosowaniu zewnętrznym. Ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacząco niższa niż w przypadku form doustnych, a brak specyficznych procedur postępowania w przypadku nadmiernego zastosowania żelu odzwierciedla bezpieczeństwo tej formy podania. W praktyce klinicznej przedawkowanie miejscowe jest mało prawdopodobne, co czyni AulinDol bezpiecznym wyborem w terapii miejscowej niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym.
aplikacja miejscowa, badania farmakokinetyczne, dane kliniczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, krążenie ogólnoustrojowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nimesulid, objawy toksyczne, podanie ogólnoustrojowe, postać farmaceutyczna, stężenie w osoczu, wchłanianie systemowe, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Indocollyre 0,1% 1 mg/ml

Przedawkowanie indometacyny w postaci kropli do oczu Indocollyre 0,1% (1 mg/ml) jest zjawiskiem o bardzo niskim ryzyku poważnych powikłań klinicznych. Dotychczas nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego preparatu w dokumentacji medycznej. Niska dawka substancji czynnej zawarta w 1 ml roztworu oraz specyficzne zastosowanie okulistyczne ograniczają możliwość wystąpienia objawów ogólnoustrojowego zatrucia, co potwierdzają dostępne dane farmakokinetyczne i toksykologiczne. W przypadku nieumyślnego doustnego spożycia preparatu nie przewiduje się objawów toksycznych ani poważnych następstw klinicznych.
farmakokinetyka, Indocollyre, indometacyna krople do oczu, następstwo kliniczne, objawy toksyczne, powikłanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie kropli do oczu, przedawkowanie produktu leczniczego, przyjęcie doustne, stosowanie okulistyczne, substancja czynna, toksykologia, zatrucie
Leksykon leków
Przedawkowanie – Nervosol –

Preparat Nervosol zawiera wyciągi z korzenia kozłka (Valeriana officinalis), ziela melisy, korzenia arcydzięgla, szyszek chmielu oraz kwiatu lawendy, a także znaczną ilość etanolu (50-57% V/V). Dotychczas nie odnotowano oficjalnych przypadków przedawkowania Nervosolu, jednak objawy zatrucia po spożyciu powyżej 20 g korzenia waleriany (około 169,3 ml preparatu, czyli 34 łyżeczki) obejmują zmęczenie, nadmierną senność, skurcze brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriaza). Intoksykacja ma charakter przejściowy i zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 24 godzin bez konieczności specjalistycznej interwencji.
drżenie rąk, etanol, intoksykacja, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, korzeń waleriany, kwiat lawendy, leczenie objawowe, mięśnie gładkie, mydriaza, Nervosol, płukanie żołądka, schorzenia wątroby, senność, szyszki chmielu, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi, zatrucie, zatrucie alkoholowe, zawroty głowy, ziele melisy