Retrovir
Retrovir to nazwa handlowa leku zawierającego zydowudynę (AZT), który należy do grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI). Jest to jeden z pierwszych leków przeciwretrowirusowych zatwierdzonych do leczenia zakażenia wirusem HIV.
Mechanizm działania Retroviru polega na hamowaniu odwrotnej transkryptazy – enzymu niezbędnego do replikacji wirusa HIV. Poprzez blokowanie tego kluczowego etapu cyklu życiowego wirusa, lek spowalnia postęp zakażenia i rozwój AIDS. Retrovir stosowany jest jako składnik terapii wielolekowej, znanej jako wysoce aktywna terapia antyretrowirusowa (HAART).
Najczęstsze działania niepożądane Retroviru obejmują supresję szpiku kostnego (prowadzącą do anemii i neutropenii), bóle głowy, nudności, wymioty oraz zmęczenie. W długotrwałej terapii może wystąpić toksyczność mitochondrialna, objawiająca się miopatią, neuropatią obwodową i kwasicą mleczanową. Ze względu na profil działań niepożądanych oraz dostępność nowszych, skuteczniejszych leków, zydowudyna jest obecnie rzadziej stosowana jako lek pierwszego wyboru w terapii HIV.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Zydowudyna – Przeciwwskazania stosowania
Zydowudyna, będąca nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, jest skutecznym lekiem przeciwwirusowym stosowanym w terapii zakażeń HIV. Jednakże jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz u osób z zaburzeniami hematologicznymi, w szczególności przy liczbie granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,75 × 10⁹/l oraz stężeniu hemoglobiny poniżej 7,5 g/dl (4,65 mmol/l). W przypadku preparatu Retrovir doustnego przeciwwskazania te są szczególnie istotne ze względu na ryzyko supresji szpiku kostnego prowadzącej do ciężkiej neutropenii i anemii. U noworodków dodatkowo przeciwwskazaniami są hiperbilirubinemia wymagająca leczenia innego niż fototerapia oraz aktywność aminotransferaz przekraczająca pięciokrotnie górną granicę normy, co wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań neurologicznych i nasilenia zaburzeń czynności wątroby.
choroba wątroby, ciężka neutropenia, enzym wątrobowy, granulocyt obojętnochłonny, hiperbilirubinemia, Lamivudine + Zidovudine Accord, lamiwudyna, Lazivir, lek mielosupresyjny, lek przeciwretrowirusowy, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, powikłanie neurologiczne, Retrovir, stężenie hemoglobiny, supresja szpiku kostnego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zakażenie HIV, zwiększona aktywność aminotransferaz, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Retrovir 100 mg
Retrovir (zydowudyna) jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (ATC: J05AF01) wykazującym silne działanie przeciwwirusowe przeciwko HIV poprzez fosforylację do trifosforanu, który hamuje syntezę DNA wirusa. Zydowudyna ma około 100-krotnie większe powinowactwo do odwrotnej transkryptazy HIV niż do polimerazy alfa-DNA gospodarza. Monoterapia zydowudyną jest ograniczona przez rozwój oporności, związanej z mutacjami w kodonach 41, 67, 70, 210, 215 i 219 odwrotnej transkryptazy. Terapie skojarzone, zwłaszcza z lamiwudyną, dydanozyną lub zalcytabiną, znacząco zmniejszają progresję choroby i śmiertelność, a dodanie inhibitora proteazy dodatkowo opóźnia rozwój oporności i poprawia przeżycie. Oporność wielolekowa, związana z mutacjami w kodonach 62, 75, 77, 116, 151 lub mutacją T69S z insercją 6 par zasad, ogranicza skuteczność nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy i komplikuje dalsze leczenie.
abakawir, dydanozyna, ekspozycja płodu na lek, fosforylacja, HIV, inhibitor proteazy, interferon alfa, kinaza tymidylanowa, kinaza tymidynowa, lamiwudyna, lek przeciwretrowirusowy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność na analogi tymidyny, oporność wielolekowa, oporność wirusowa, polimeraza alfa-DNA, prowirusowe DNA, Retrovir, szczep HIV oporny, transmisja perinatalna, transmisja wertykalna HIV, trifosforan zydowudyny, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zalcytabina, zydowudyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Retrovir 100 mg
Terapia zydowudyną (Retrovir) powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu HIV, z uwzględnieniem precyzyjnego dawkowania dostosowanego do masy ciała pacjenta. U dorosłych i młodzieży ≥30 kg zalecana dawka wynosi 250-300 mg dwa razy na dobę. Dzieci <30 kg otrzymują dawki od 200 mg do 500 mg/dobę, zależnie od masy ciała, z możliwością stosowania roztworu doustnego u najmłodszych i pacjentów z trudnościami w połykaniu. Profilaktyka zakażenia u kobiet ciężarnych obejmuje podawanie 500 mg/dobę od 14. tygodnia ciąży, dożylne dawki podczas porodu (2 mg/kg mc. w bolusie, następnie 1 mg/kg mc./h) oraz doustne podawanie noworodkom (2 mg/kg mc. co 6 godzin przez 6 tygodni). W przypadku niemożności podania doustnego noworodkowi, stosuje się dożylne infuzje 1,5 mg/kg mc. co 6 godzin.
cięcie cesarskie, dializa otrzewnowa, dysfagia, granulocyt obojętnochłonny, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek przeciwretrowirusowy, leukopenia, marskość wątroby, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, objaw hematologiczny niepożądany, parametr hemodynamiczny, przeniesienie zakażenia HIV, Retrovir, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie hemoglobiny, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Retrovir 10 mg/ml
Retrovir w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (10 mg/ml) zawiera zydowudynę i jest wskazany do krótkotrwałego leczenia pacjentów z ciężkimi objawami zakażenia HIV, w szczególności u osób z AIDS, które nie mogą przyjmować leków doustnych z powodu zaburzeń połykania, świadomości lub innych przeciwwskazań. Preparat ma pH około 5,5, a fiolka o pojemności 20 ml zawiera 200 mg zydowudyny. Forma dożylna jest stosowana jako alternatywa terapeutyczna, umożliwiająca podanie leku w sytuacjach klinicznych uniemożliwiających podanie doustne, co jest istotne w intensywnej opiece nad pacjentami z zaawansowanym zakażeniem HIV.
Szczególnym wskazaniem do stosowania koncentratu do infuzji Retrovir jest profilaktyka zakażeń wertykalnych u kobiet ciężarnych zakażonych HIV oraz u noworodków, co potwierdzają badania kliniczne wykazujące istotne zmniejszenie ryzyka transmisji wirusa z matki na płód. Terapia może być rozpoczęta po 14. tygodniu ciąży. Zaznacza się, że forma dożylna powinna być stosowana wyłącznie, gdy leczenie doustne jest niemożliwe, z wyjątkiem okresu ciąży i porodu, gdzie preferuje się podanie dożylne ze względu na specyfikę kliniczną. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta zaleca się przejście na doustną formę zydowudyny, która jest preferowana w długotrwałej terapii antyretrowirusowej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Retrovir 100 mg
Produkt leczniczy Retrovir 100 mg zawiera 100 mg zydowudyny, będącej nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, stosowanym w terapii przeciwwirusowej. Kapsułki twarde mają nieprzezroczystą, białą otoczkę żelatynową z czarnym nadrukiem GSYJU. Substancje pomocnicze obejmują skrobię kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości mechaniczne, stabilność i rozpad kapsułki. Otoczka zawiera tytanu dwutlenek (E 171) jako barwnik oraz żelatynę, a nadruk wykonany jest tuszem zawierającym szelak, tlenek żelaza (E 172), glikol propylenowy i amonu wodorotlenek (28%).
kapsułka twarda, lek przeciwwirusowy, niezgodność farmaceutyczna, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okres ważności, otoczka kapsułki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, Retrovir, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Retrovir 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zydowudyny (Retrovir) wykazały zróżnicowany potencjał mutagenny i genotoksyczny. Test Amesa nie potwierdził mutagenności, jednak badania na komórkach chłoniaka myszy oraz transformacji komórek in vitro wykazały słabe działanie mutagenne. Uszkodzenia chromosomalne stwierdzono w limfocytach ludzkich in vitro oraz w teście jąderkowym u myszy i szczurów po wielokrotnym podawaniu doustnym, choć badania cytogenetyczne szczurów in vivo nie potwierdziły tych uszkodzeń. U pacjentów z AIDS obserwowano zwiększoną liczbę pęknięć chromosomów. Zydowudyna włączana jest do DNA leukocytów dorosłych oraz noworodków, co potwierdzono także u kobiet ciężarnych leczonych zydowudyną. Badania na małpach wykazały większą integrację analogów nukleozydów do DNA płodów oraz skrócenie telomerów przy skojarzeniu zydowudyny z lamiwudyną, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie cytogenetyczne, badanie przedkliniczne, chłoniak myszy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność przezłożyskowa, karcinogen przezłożyskowy, lamiwudyna, limfocyt krwi obwodowej, limfocyt ludzki, nowotwór nabłonkowy pochwy, nowotwór płuc, nowotwór wątroby, pęknięcie chromosomu, Retrovir, skrócenie telomeru, test Amesa, test jąderkowy, transmisja wertykalna, układ rozrodczy żeński, uszkodzenie chromosomalne, włączanie do DNA, zakażenie HIV, zakażenie HIV-1, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Retrovir 250 mg
Retrovir (zydowudyna) w dawce 250 mg w kapsułkach twardych jest lekiem przeciwretrowirusowym stosowanym wyłącznie w terapii skojarzonej zakażenia HIV u dorosłych i dzieci, zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Monoterapia zydowudyną jest niewskazana ze względu na ryzyko rozwoju oporności wirusa. Przed włączeniem leku konieczna jest ocena stanu klinicznego pacjenta, w tym oznaczenie wiremii HIV RNA oraz liczby limfocytów CD4+. Retrovir jest również wskazany w profilaktyce wertykalnej transmisji HIV – u kobiet ciężarnych zakażonych HIV, rozpoczynających terapię po 14. tygodniu ciąży, oraz u noworodków urodzonych przez matki zakażone, gdzie podanie leku powinno nastąpić możliwie szybko po porodzie pod nadzorem specjalisty neonatologii lub pediatrii.
leczenie HIV, lek przeciwretrowirusowy, limfocyty CD4, profilaktyka HIV, przeniesienie zakażenia HIV, Retrovir, skojarzone leczenie przeciwretrowirusowe, terapia antyretrowirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, transmisja wertykalna, transmisja wertykalna HIV, wiremia HIV RNA, zakażenie HIV, zakażenie HIV w ciąży, zakażenie retrowirusowe, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Retrovir 250 mg
Produkt leczniczy Retrovir zawiera zydowudynę w dawce 250 mg na kapsułkę i jest stosowany w terapii zakażeń HIV. Nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ zydowudyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co oznacza brak jednoznacznych danych w tym zakresie. Farmakologiczne właściwości zydowudyny nie wskazują na bezpośrednie ryzyko upośledzenia tych funkcji, jednak możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, bóle głowy, senność, zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia i koncentracji, które mogą negatywnie wpływać na koordynację psychoruchową i czas reakcji. Lekarz powinien uwzględnić stan kliniczny pacjenta, stopień zaawansowania HIV, choroby współistniejące oraz potencjalne interakcje lekowe przy ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
badanie kliniczne, choroba współistniejąca, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, efekt niepożądany, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwretrowirusowy, objaw neurologiczny, Retrovir, senność, substancja czynna, właściwość farmakologiczna, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zakażenie HIV, zawrót głowy, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Retrovir 100 mg
Produkt leczniczy Retrovir (zydowudyna 100 mg, kapsułki twarde) nie posiada dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W związku z tym brak jest jednoznacznych danych naukowych potwierdzających bezpieczeństwo lub ryzyko w tym zakresie. Na podstawie farmakologii zydowudyny nie można przewidzieć negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, jednak lekarz powinien indywidualnie ocenić pacjenta, uwzględniając jego ogólny stan kliniczny oraz ewentualne działania niepożądane, które mogą upośledzać zdolności wymagane do prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Retrovir 100 mg
Zydowudyna (Retrovir) stosowana u kobiet ciężarnych zakażonych HIV wykazuje istotne działanie profilaktyczne w redukcji wertykalnej transmisji wirusa, zmniejszając ryzyko przeniesienia zakażenia z matki na płód o około 70%. Terapia rozpoczynana jest między 14. a 34. tygodniem ciąży, a noworodki otrzymują lek do 6. tygodnia życia. W badaniu podstawowym liczba komórek CD4 u leczonych kobiet mieściła się w zakresie 200-1818/mm³ (mediana 560/mm³). Dane z rejestru Antiretroviral Pregnancy Registry (ponad 13 000 przypadków) nie wykazały zwiększonego ryzyka ciężkich wad wrodzonych, jednak bezpieczeństwo stosowania zydowudyny w ciąży nie zostało w pełni potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Stosowanie leku powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
dawka śmiertelna, działanie teratogenne, kancerogenność, komórki CD4, lek przeciwretrowirusowy, organogeneza, przeniesienie zakażenia HIV, resorpcja płodu, Retrovir, stężenie leku, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność ciążowa, transmisja wertykalna, trifosforan zydowudyny, wada wrodzona, wertykalna transmisja HIV, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Retrovir 250 mg
Retrovir (zydowudyna) jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (ATC: J05AF01) wykazującym silne działanie przeciwwirusowe przeciwko HIV poprzez fosforylację do trifosforanu, który hamuje replikację wirusa przez wbudowanie się do DNA prowirusowego. Zydowudyna ma około 100-krotnie większe powinowactwo do odwrotnej transkryptazy HIV niż do polimerazy alfa-DNA, co zapewnia jej selektywność. Monoterapia zydowudyną jest ograniczona przez rozwój oporności, związanej z mutacjami w kodonach 41, 67, 70, 210, 215 i 219 enzymu odwrotnej transkryptazy. Terapie skojarzone, zwłaszcza z lamiwudyną oraz inhibitorami proteazy, znacząco zmniejszają progresję choroby i śmiertelność, a także opóźniają powstawanie szczepów opornych. Brak antagonistycznych interakcji z innymi lekami przeciwretrowirusowymi umożliwia stosowanie terapii kombinowanych.
abakawir, dydanozyna, fosforylacja, HIV, inhibitor odwrotnej transkryptazy, inhibitor proteazy, kinaza tymidylanowa, kinaza tymidynowa, lamiwudyna, lek przeciwretrowirusowy, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność fenotypowa, oporność wielolekowa, pochodna monofosforanowa, prowirusowe DNA, Retrovir, terapia skojarzona, trifosforan zydowudyny, wada rozwojowa, wada wrodzona, zakażenie HIV, zalcytabina, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Retrovir 250 mg
Retrovir w postaci kapsułek twardych 250 mg, zawierający zydowudynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia z liczbą granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,75 × 10⁹/l oraz anemia z hemoglobiną poniżej 7,5 g/100 ml (4,65 mmol/l). U noworodków stosowanie leku jest przeciwwskazane przy hiperbilirubinemii wymagającej leczenia innego niż fototerapia oraz przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 5-krotnie górną granicę normy, co wskazuje na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
aminotransferazy, anemia, bilirubina, dysfunkcja wątroby, enzymy wątrobowe, farmakoterapia, fototerapia, granulocyty obojętnochłonne, hemoglobina, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kapsułki twarde, mielosupresja, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, niedokrwistość, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, parametry hematologiczne, reakcja nadwrażliwości, reakcje krzyżowe, Retrovir, uszkodzenie wątroby, zaburzenia hematologiczne, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Retrovir 10 mg/ml
Produkt leczniczy Retrovir zawierający zydowudynę (10 mg/ml) jest stosowany u kobiet zakażonych HIV w celu profilaktyki wertykalnej transmisji wirusa. Dane z rejestru Antiretroviral Pregnancy Registry (APR) obejmujące ponad 13 000 przypadków nie wykazały zwiększonego ryzyka ciężkich wad wrodzonych, jednak bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało w pełni potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. W badaniu klinicznym wykazano, że stosowanie zydowudyny od 14. do 34. tygodnia ciąży oraz u noworodków do 6. tygodnia życia zmniejsza transmisję HIV o około 70%, przy medianie liczby komórek CD4 u matek wynoszącej 560/mm³. Decyzja o terapii powinna uwzględniać korzyści dla matki i potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza że skuteczność leku może być ograniczona u kobiet wcześniej leczonych zydowudyną lub z opornością na lek. Brak jest danych dotyczących długoterminowych skutków narażenia płodu i niemowląt na zydowudynę, a badania przedkliniczne wskazują na możliwe ryzyko toksyczności przy bardzo wysokich dawkach.
ciężka wada wrodzona, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, komórki CD4, koncentrat do infuzji, lek przeciwretrowirusowy, resorpcja płodu, Retrovir, stężenie zydowudyny, terapia przeciwretrowirusowa, transmisja HIV, transmisja wertykalna HIV, trifosforan zydowudyny, wada wrodzona, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Retrovir 50 mg/5 ml
Produkt leczniczy Retrovir (roztwór doustny 50 mg/5 ml, zawierający zydowudynę) nie wykazuje bezpośredniego wpływu farmakologicznego na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mechanizm działania zydowudyny nie oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy w sposób zaburzający koordynację ruchową, czas reakcji czy zdolność podejmowania decyzji. Brak jest danych klinicznych potwierdzających negatywny wpływ leku na te funkcje, jednak ocena zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów powinna uwzględniać indywidualny stan kliniczny, zaawansowanie choroby podstawowej oraz ewentualne działania niepożądane, które mogą wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Retrovir 50 mg/5 ml
Preparat Retrovir w postaci roztworu doustnego zawiera zydowudynę (Zidovudinum) w stężeniu 50 mg na 5 ml roztworu, co odpowiada 10 mg zydowudyny na 1 ml. Roztwór charakteryzuje się jasnożółtą barwą i truskawkowym smakiem, co ułatwia podawanie, zwłaszcza w populacji pediatrycznej. Skład preparatu obejmuje substancje pomocnicze takie jak maltitol ciekły (640 mg/ml), sorbitol (51,2 mg/ml), glicerol (100 mg/ml), glikol propylenowy (9,6 mg/ml) oraz konserwanty, w tym sodu benzoesan (2 mg/ml). Dodatkowo obecne są regulatory kwasowości (kwas cytrynowy bezwodny), substancje słodzące (sacharyna sodowa) oraz aromaty smakowo-zapachowe, które poprawiają akceptowalność leku.
- Leksykon substancji czynnych
Zydowudyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Zydowudyna, stosowana w terapii zakażeń HIV zarówno w monoterapii (Retrovir), jak i w preparatach złożonych (Lamivudine + Zidovudine Accord, Lazivir), nie wykazuje bezpośredniego wpływu farmakologicznego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających ten aspekt, jednak mechanizm działania jako nukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy nie sugeruje upośledzenia funkcji psychomotorycznych. W ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów należy uwzględnić ogólny stan kliniczny pacjenta, zaawansowanie zakażenia HIV, obecność chorób współistniejących oraz potencjalne działania niepożądane zydowudyny, które mogą wpływać na koncentrację, czas reakcji i koordynację wzrokowo-ruchową.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, Lamivudine + Zidovudine Accord, lamiwudyna, Lazivir, lek przeciwretrowirusowy, monoterapia, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, preparat jednoskładnikowy, preparat złożony, Retrovir, sprawność psychomotoryczna, stan kliniczny, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Retrovir 100 mg
Lek Retrovir (zydowudyna) w dawce 100 mg w kapsułkach twardych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Szczególne przeciwwskazania hematologiczne obejmują neutropenię z liczbą granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,75 × 10⁹/l oraz niedokrwistość z hemoglobiną poniżej 7,5 g/100 ml (4,65 mmol/l), ze względu na ryzyko pogłębienia tych stanów i zwiększonej podatności na zakażenia oportunistyczne. U noworodków lek jest przeciwwskazany przy hiperbilirubinemii wymagającej leczenia innego niż fototerapia oraz przy aktywności aminotransferaz przekraczającej 5-krotnie górną granicę normy, co wiąże się z ryzykiem nasilenia zaburzeń metabolizmu bilirubiny i hepatotoksyczności.
W przypadku pacjentów z wartościami granicznymi parametrów hematologicznych lub wcześniejszą toksycznością hematologiczną podczas terapii zydowudyną, konieczna jest szczególna ostrożność i rozważenie alternatywnych schematów leczenia. U kobiet w ciąży planujących profilaktykę transmisji wertykalnej HIV zaleca się dokładną ocenę stanu klinicznego oraz monitorowanie parametrów hematologicznych i wątrobowych przed rozpoczęciem terapii. Decyzja o zastosowaniu Retrovir powinna być oparta na kompleksowej ocenie korzyści i ryzyka, a w przypadku przeciwwskazań należy wdrożyć inne, dostosowane do stanu pacjenta, opcje terapeutyczne.
aminotransferaza, anemia, działanie mielosupresyjne, fototerapia, granulocyt obojętnochłonny, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, nadwrażliwość na substancję czynną, neutropenia, parametr hematologiczny, profilaktyka transmisji wertykalnej HIV, reakcja anafilaktyczna, Retrovir, stężenie hemoglobiny, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność hematologiczna, zaburzenie funkcji wątroby, zakażenie oportunistyczne, zydowudyna