Dawkowanie i sposób podawania leku Retrovir

Terapia lekiem Retrovir powinna być inicjowana przez lekarzy specjalistów posiadających doświadczenie w leczeniu zakażeń HIV. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które są istotne zarówno podczas wywiadu medycznego, jak i przy przekazywaniu zaleceń pacjentowi¹.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży

U dorosłych i młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg zalecana dawka doustna zydowudyny w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwretrowirusowymi wynosi 250 mg lub 300 mg dwa razy na dobę².

Dawkowanie u dzieci

Dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 30 kg stosuje się następujący schemat dawkowania³:

• 8-13 kg: 1 kapsułka 100 mg rano, 1 kapsułka 100 mg wieczorem (całkowita dawka dobowa: 200 mg)⁴
• 14-21 kg: 1 kapsułka 100 mg rano, 2 kapsułki 100 mg wieczorem (całkowita dawka dobowa: 300 mg)⁵
• 22-30 kg: 2 kapsułki 100 mg rano, 2 kapsułki 100 mg wieczorem (całkowita dawka dobowa: 400 mg)⁶

Alternatywnie, u dzieci o masie ciała od 28 kg do 30 kg można zastosować dawkowanie: 1 kapsułka 250 mg rano i 1 kapsułka 250 mg wieczorem (całkowita dawka dobowa: 500 mg)⁷.

W przypadku dzieci o masie ciała do 8 kg oraz pacjentów mających trudności z połykaniem kapsułek zaleca się stosowanie zydowudyny w postaci roztworu doustnego w odpowiednich dawkach⁸.

Dla dzieci o masie ciała mniejszej niż 4 kg nie są dostępne wystarczające dane, aby zalecić specjalne dawkowanie⁹.

Dawkowanie w zapobieganiu przeniesieniu zakażenia HIV z kobiety ciężarnej na płód i noworodka

Schemat profilaktyki obejmuje podawanie leku zarówno matce, jak i noworodkowi¹⁰:

1. U kobiet ciężarnych: Po 14. tygodniu ciąży należy podawać doustnie 500 mg na dobę (100 mg pięć razy na dobę) do czasu rozpoczęcia porodu¹¹.
2. Podczas porodu: Zydowudynę należy podawać początkowo w jednogodzinnej infuzji dożylnej w dawce 2 mg/kg mc., a następnie w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 1 mg/kg mc./godzinę do chwili zaciśnięcia pępowiny¹².
3. U noworodka: Podawanie leku w dawce doustnej 0,2 ml/kg mc. (2 mg/kg mc.) co 6 godzin należy rozpocząć przed upływem 12 godzin od porodu i kontynuować do ukończenia przez noworodka 6 tygodni życia¹³.

W celu zapewnienia dokładności dawkowania u noworodków, należy stosować strzykawki o odpowiedniej wielkości, z podziałką dziesiętną (0,1 ml)¹⁴.

Jeśli doustne podawanie leku noworodkowi nie jest możliwe, zydowudynę należy podawać dożylnie co 6 godzin w dawce 1,5 mg/kg mc. w półgodzinnej infuzji dożylnej¹⁵.

W przypadku planowego cięcia cesarskiego, infuzję dożylną zydowudyny należy rozpocząć na 4 godziny przed operacją. Jeśli zabieg zostanie przełożony, należy zakończyć infuzję i wznowić podawanie doustne¹⁶.

Modyfikacje dawkowania w szczególnych sytuacjach klinicznych

Dawkowanie przy hematologicznych objawach niepożądanych

W przypadku istotnego klinicznie zmniejszenia stężenia hemoglobiny do wartości 7,5-9,0 g/100 ml (4,65-5,59 mmol/l) lub zmniejszenia liczby granulocytów obojętnochłonnych do wartości 0,75-1,0 × 10⁹/l, należy zmniejszyć dawkę lub przerwać podawanie leku Retrovir¹⁷.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych zydowudyny u pacjentów powyżej 65. roku życia. Ze względu na zmiany związane z wiekiem, takie jak pogorszenie czynności nerek i zmiany parametrów hematologicznych, zaleca się szczególną ostrożność w tej grupie wiekowej oraz wykonywanie odpowiednich badań kontrolnych przed rozpoczęciem i w trakcie terapii¹⁸.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤10 ml/min) oraz u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej, zalecana dawka wynosi 100 mg podawane co 6-8 godzin (300-400 mg w ciągu doby)¹⁹. Parametry hemodynamiczne i odpowiedź kliniczna mogą wskazywać na potrzebę dalszej modyfikacji dawki²⁰.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby istnieje możliwość kumulacji zydowudyny w organizmie z powodu zmniejszonego sprzęgania z kwasem glukuronowym. Konieczna może być modyfikacja dawkowania, jednak z powodu ograniczonych danych nie można podać jednoznacznych zaleceń w tym zakresie²¹. Jeśli monitorowanie stężenia zydowudyny w osoczu jest niemożliwe, należy zwrócić szczególną uwagę na objawy złej tolerancji leku (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia) i w razie potrzeby wydłużyć przerwy między poszczególnymi dawkami²².

Sposób podawania

Kapsułki należy połykać w całości, bez otwierania, w celu zapewnienia podania pełnej dawki²³. W przypadku gdy pacjent nie jest w stanie połknąć kapsułki, może ją otworzyć, a proszek dodać do niewielkiej ilości półpłynnego pokarmu lub płynu i podać natychmiast po przygotowaniu²⁴.