supresja kortykosteroidów

Supresja kortykosteroidów to zjawisko fizjologiczne polegające na zahamowaniu naturalnej produkcji kortyzolu przez korę nadnerczy w odpowiedzi na zewnętrzne podawanie syntetycznych glikokortykosteroidów. Jest to jeden z najpoważniejszych efektów ubocznych długotrwałej terapii steroidowej.

Mechanizm supresji opiera się na negatywnym sprzężeniu zwrotnym w osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Egzogenne kortykosteroidy hamują wydzielanie hormonu kortykotropowego (ACTH) przez przysadkę, co prowadzi do zmniejszonej stymulacji kory nadnerczy i ograniczenia endogennej produkcji kortyzolu. W przypadku nagłego odstawienia steroidów może dojść do ostrej niewydolności nadnerczy – stanu zagrażającego życiu.

Stopień supresji zależy od wielu czynników, w tym od dawki leku, czasu trwania terapii, rodzaju stosowanego preparatu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Przyjmuje się, że terapia trwająca ponad 3 tygodnie w dawkach przekraczających ekwiwalent 7,5 mg prednizonu dziennie może prowadzić do istotnej supresji kory nadnerczy.

W praktyce klinicznej, aby zminimalizować ryzyko supresji, zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki kortykosteroidów przez możliwie najkrótszy czas. W przypadku konieczności zakończenia długotrwałej terapii steroidowej niezbędne jest stopniowe zmniejszanie dawki, co pozwala na powolną reaktywację osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Pełne przywrócenie funkcji tej osi może trwać od kilku miesięcy do roku po odstawieniu leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl