narkoza dwutlenkowęglowa

Narkoza dwutlenkowęglowa to stan zaburzenia świadomości wywołany podwyższonym stężeniem dwutlenku węgla (CO₂) we krwi. W warunkach klinicznych wykorzystywana jest w niektórych procedurach diagnostycznych i terapeutycznych, szczególnie w neurologii oraz psychiatrii. Historycznie była stosowana jako forma terapii w zaburzeniach psychicznych.

Mechanizm działania narkozy dwutlenkowęglowej opiera się na wzroście stężenia CO₂ we krwi (hiperkapnii), co prowadzi do rozszerzenia naczyń mózgowych, zwiększenia przepływu krwi przez mózg oraz obniżenia pH płynu mózgowo-rdzeniowego. Te zmiany fizjologiczne wywołują zaburzenia świadomości, od senności po utratę przytomności, zależnie od stężenia CO₂.

W medycynie obecnie narkoza dwutlenkowęglowa ma ograniczone zastosowanie ze względu na rozwój bezpieczniejszych metod znieczulenia i terapii. Może być jednak stosowana w diagnostyce padaczki, w niektórych procedurach naczyniowych oraz w badaniach rezerwy naczyniowej mózgu. Procedura wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta ze względu na ryzyko kwasicy oddechowej i zaburzeń hemodynamicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl