parotitis
Parotitis, czyli zapalenie ślinianki przyusznej, to stan chorobowy obejmujący zapalenie największego gruczołu ślinowego w organizmie człowieka. Najczęstszą przyczyną infekcyjną jest wirus świnki (paramyksowirus), choć zapalenie może być również wywołane przez bakterie, inne wirusy, reakcje autoimmunologiczne lub stany obstrukcyjne.
Objawy kliniczne parotitis obejmują ból, obrzęk i tkliwość w okolicy przyuszniczej, gorączkę, trudności w żuciu i połykaniu oraz niekiedy wyciek ropnej wydzieliny z przewodu Stenona. W przypadku etiologii wirusowej objawy często występują obustronnie, podczas gdy zakażenia bakteryjne typowo są jednostronne.
Diagnostyka zapalenia ślinianki przyusznej opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa) oraz badaniach laboratoryjnych. W przypadkach bakteryjnych wskazane jest pobranie wymazu z ujścia przewodu ślinowego do badania mikrobiologicznego z antybiogramem. W parotitis wirusowym istotne są testy serologiczne.
Leczenie zależy od etiologii – przy infekcji bakteryjnej stosuje się antybiotykoterapię, odpowiednie nawodnienie oraz środki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Zapalenie wirusowe zwykle wymaga jedynie leczenia objawowego. W przypadkach nawracających lub opornych na leczenie konieczna może być interwencja chirurgiczna, szczególnie gdy przyczyną jest obstrukcja przewodu lub kamica ślinianki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Świnka – Objawy
Świnka (parotitis epidemica) to ostra wirusowa infekcja wywołana przez wirus świnki, charakteryzująca się obrzękiem i bolesnym powiększeniem gruczołów ślinowych, głównie przyusznych. Okres inkubacji wynosi 12-25 dni (średnio 16-18 dni), a zakaźność utrzymuje się od 2-3 dni przed do 5 dni po wystąpieniu obrzęku. Przebieg kliniczny rozpoczyna się fazą prodromalną z gorączką do 39,5-40°C, bólami głowy, mięśni i stawów, a następnie pojawia się charakterystyczny obrzęk ślinianek przyusznych, utrzymujący się zwykle 5-7 dni. U 60-70% zakażonych występuje obrzęk ślinianek, a u 20-40% infekcja przebiega bezobjawowo. Po przebyciu choroby rozwija się trwała odporność. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie epidemiologicznym, brak jest specyficznego leczenia przeciwwirusowego, terapia jest objawowa.
atrofia, bezpłodność, encephalitis, epididymitis, faza prodromalna, mastitis, objawy grypopodobne, obrzęk gruczołów ślinowych, okres inkubacji, oophoritis, orchitis, parotitis, parotitis epidemica, ślinianka podjęzykowa, ślinianka podżuchwowa, ślinianka przyuszna, utrata słuchu, wirus świnki, zapalenie jąder, zapalenie jajników, zapalenie mózgu, zapalenie najądrzy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie opon mózgowych, zapalenie ślinianek przyusznych, zapalenie trzustki