farmakokinetyka anidulafunginy

Farmakokinetyka anidulafunginy charakteryzuje się profilem korzystnym dla zastosowania klinicznego. Jest to lek przeciwgrzybiczy z grupy echinokandyn, który działa poprzez hamowanie syntezy β-(1,3)-D-glukanu, istotnego składnika ściany komórkowej grzybów. Po podaniu dożylnym anidulafungina wykazuje liniową farmakokinetykę w szerokim zakresie dawek dobowych.

Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (około 30-50 l), wiązaniem z białkami osocza przekraczającym 99% oraz długim biologicznym okresem półtrwania wynoszącym 40-50 godzin. Anidulafungina nie jest metabolizowana wątrobowo, nie stanowi substratu, inhibitora ani induktora enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych.

Unikalną cechą anidulafunginy jest jej biodegradacja pozawątrobowa poprzez powolną degradację chemiczną, bez udziału enzymów. Lek nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także podczas hemodializy. Anidulafungina nie jest wydalana przez nerki, a jej metabolity są eliminowane głównie z kałem (około 30%) i w mniejszym stopniu z moczem (około 10%).

W praktyce klinicznej stosuje się dawkę nasycającą 200 mg w pierwszej dobie leczenia, a następnie 100 mg/dobę w infuzji dożylnej. Stężenie maksymalne (Cmax) osiągane jest na zakończenie infuzji. Penetracja anidulafunginy do płynu mózgowo-rdzeniowego i do moczu jest ograniczona, co może wpływać na skuteczność leku w zakażeniach ośrodkowego układu nerwowego i układu moczowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Anidulafungin Sandoz 100 mg

Anidulafungina charakteryzuje się przewidywalną, liniową farmakokinetyką z niewielką zmiennością międzyosobniczą (CV około 25%). Po podaniu dawki nasycającej stan stacjonarny osiągany jest już pierwszego dnia, przy dawce nasycającej 200 mg i dawce podtrzymującej 100 mg/dobę podawanej w infuzji z szybkością 1,1 mg/min. W stanie stacjonarnym obserwuje się Cmax około 7 mg/l, Cmin około 3 mg/l oraz AUC około 110 mg·h/l. Anidulafungina wykazuje krótki okres półtrwania dystrybucji (0,5-1 h), objętość dystrybucji 30-50 l oraz silne (>99%) wiązanie z białkami osocza. Metabolizm leku nie angażuje enzymów wątrobowych, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych, a eliminacja odbywa się głównie przez powolną degradację chemiczną i wydalanie z żółcią. Klirens wynosi około 1 l/h, a główny okres półtrwania około 24 h, z dłuższą fazą eliminacji końcowej trwającą 40-50 h. Wydalanie z moczem jest minimalne (<1%), a z kałem około 30% dawki, z niewielką ilością substancji czynnej.
aktywność przeciwgrzybicza, AUC, bariera krew-mózg, białko osocza, Cmax, Cmin, cytochrom P450, dawka nasycająca, degradacja chemiczna, dializoterapia, eliminacja leku, farmakokinetyka anidulafunginy, farmakokinetyka liniowa, hemodializa, inwazyjna kandydoza, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens anidulafunginy, lek antyretrowirusowy, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn ustrojowy, stan stacjonarny, terapia przeciwretrowirusowa, zakażenie grzybicze
Leksykon substancji czynnych
Anidulafungina – Właściwości farmakokinetyczne

Anidulafungina wykazuje stabilną farmakokinetykę z niską zmiennością międzyosobniczą (współczynnik zmienności około 25% dla ekspozycji ogólnoustrojowej) oraz szybkim osiąganiem stanu stacjonarnego już po pierwszym dniu terapii, przy dawce nasycającej dwukrotnie wyższej niż dawka podtrzymująca. U pacjentów z zakażeniami grzybiczymi stosujących schemat 200 mg/100 mg na dobę, podawany w infuzji z szybkością 1,1 mg/min, obserwuje się stężenia Cmax około 7 mg/l, Cmin około 3 mg/l oraz AUC około 110 mg·h/l. Lek charakteryzuje się szybkim okresem półtrwania dystrybucji (0,5-1 godziny), dużym wiązaniem z białkami osocza (>99%) oraz objętością dystrybucji 30-50 l. Anidulafungina nie jest metabolizowana w wątrobie, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych związanych z układem cytochromu P450, a jej eliminacja odbywa się głównie przez powolny rozkład chemiczny i wydalanie z żółcią. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 24 godzin, z końcową fazą eliminacji trwającą 40-50 godzin, a klirens plasuje się na poziomie około 1 l/h. Wydalanie nerkowe jest nieistotne (<1%), a lek nie jest usuwany przez dializę.
bariera krew-mózg, białko osocza, cytochrom P450, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dostosowanie dawki, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka anidulafunginy, farmakokinetyka liniowa, inwazyjna kandydoza, klirens anidulafunginy, klirens nerkowy, lek przeciwgrzybiczny, objętość dystrybucji, płyn mózgowo-rdzeniowy, stan stacjonarny, zakażenie grzybicze

farmakokinetyka anidulafunginy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Anidulafungin Sandoz 100 mg

Anidulafungina – Właściwości farmakokinetyczne