terapia zaburzeń erekcji

Terapia zaburzeń erekcji (ED) obejmuje kompleksowe podejście diagnostyczno-terapeutyczne, którego celem jest przywrócenie prawidłowej funkcji seksualnej u mężczyzn. Zaburzenia erekcji, definiowane jako niemożność osiągnięcia lub utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego, dotykają znaczącego odsetka populacji męskiej, szczególnie po 40. roku życia.

Leczenie zaburzeń erekcji rozpoczyna się od identyfikacji czynników przyczynowych, które mogą obejmować schorzenia naczyniowe, neurologiczne, hormonalne, psychogenne, polekowe lub mieszane. Podstawą terapii jest modyfikacja stylu życia (rzucenie palenia, redukcja spożycia alkoholu, aktywność fizyczna, kontrola masy ciała) oraz leczenie chorób współistniejących (cukrzyca, nadciśnienie, hipercholesterolemia).

Farmakoterapia pierwszego rzutu obejmuje inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5i), takie jak sildenafil, tadalafil, wardenafil i avanafil, które zwiększają napływ krwi do ciał jamistych prącia. W przypadku nieskuteczności lub przeciwwskazań do stosowania PDE-5i, rozważa się alternatywne metody: alprostadil w postaci wstrzyknięć do ciał jamistych (ICI), alprostadil w postaci czopków docewkowych (MUSE), urządzenia próżniowe (VCD) oraz terapię falą uderzeniową o niskiej intensywności (LI-ESWT).

W wyselekcjonowanych przypadkach stosuje się leczenie operacyjne, obejmujące rewaskularyzację naczyń prącia lub implantację protez prącia (hydraulicznych lub półsztywnych). Równolegle z leczeniem somatycznym, istotną rolę odgrywa wsparcie psychologiczne i seksuologiczne, szczególnie gdy podłoże zaburzeń ma charakter psychogenny lub mieszany.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl